-
Nga:
Col Mehmeti
- 3 maj 2020 11:08
- Shpërndaje në:
Piana degli Albanesi nuk është vetëm natyra panoramike e strofulluar në luginën malore në prapatokën e Palermos. Erëmirë si liqeni i kaltër është edhe një histori e tërë arbëreshe me priftërinj si Lekë Matrënga e Gjergji Guxeta, mendje të ndritura si Zef Skiroi e Dhimitër Kamarda, apo shkrimtarë si Zef Skiro di Maxho.
Por vendbanimi që brez pas brezi bëri histori si Hora e Arbëreshëvet, sot shkëndijohet edhe nga të rinj arbëreshë që muzikën e kanë kthyer në flamur të denjë të kulturës së pasur që vazhdon të gjëllijë në hapësirat arbërishtfolëse të Sicilisë, shkruan KOHA.
Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.
Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.
Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj KontribuoA nuk ngjan gati sikur mirazh prania e pesë të rinjve të ulur skaj liqenit të qytezës siciliane tek ia marrin këngëve herë arbëreshe e herë shqipe? E kjo është një histori prej së vërteti. Një pasdite maji të vitit 2017, vargjet lirike të këngës arbëreshe “Lule lule maco-mac” e deri te “E dehur jam” e Nexhmije Pagarushes, si kumbime hareje, shpërhapeshin lehtë në syprinën e liqenit e ngriheshin lart deri te ngrehinat e vendbanimit qindravjeçar arbëresh.
“Krijimi arbërisht – nevojë dhe... kënaqësi”
E brendashkruar në Horë është një histori e bukur që kthehet shtatë vjet pas në kohë kur “The DAGGS” do të krijohej si cover-bend.
I qeshur e entuziast, arbëreshi Giorgio Fusco kronikon historinë e grupit që bëri rrugë nga lokale të vogla për të shpërthyer më pas në festivale më të mëdha në Itali.