Kulturë

Në një botë ku nuk ekziston feja “jonë”

Në një botë ku nuk ekziston feja “jonë”
E vetmja mënyrë që të zgjidhet çështja e së vërtetës fetare, si dhe autoritetit, që për të vërtetën fetare të flitet në kuptimin universal në një botë ku nuk ekziston feja “jonë”, por edhe fetë që i pasojnë qeniet e tjera njerëzore, është t’i kthehemi shkollës tradicionale
 

Ndjenjat vëllazërore janë qëndrime pozitive njerëzore: është mirë të jemi si vëllezër. Unë do të isha personaliteti i fundit që do ta mohoja virtytin e një qëndrimi të tillë dhe pikërisht në islam njerëzit që janë besimtarë të devotshëm e thërrasin njëri-tjetrin vëlla ose motër. Por, megjithatë, ky raport i “vëllazërisë” nuk do ta zgjidhë problemin e pluralitetit të religjioneve, sepse nuk lë anash çështjen bazë të së vërtetës fetare, e cila më parë ka të bëjë me njohjen sesa me ndjenjat

Interpretimi historik-evolucionist dhe pozitivist i religjionit

Është një lloj i interpretimit historik-evolucionist dhe pozitivist i religjionit që është përpjekur të merret me fenomenin e gjithmbarshëm të fesë nga pikëpamja e rritjes graduale evolutive. Kjo perspektivë evolucioniste mund të vështrohet sikur ndryshimi mirë i njohur i Kontes mes fazave metafizike, teologjike dhe racionale të rritjes së gjinisë së njeriut, apo veprës të të tjerëve që flisnin për evolucionin e njeriut prej mitologjisë kah teologjia, e deri te filozofia. Kanë ekzistuar shumë mënyra të tjera me anë të të cilave është shqyrtuar jeta fetare e njeriut në një kuptim evolucionist dhe përparimtar. Në atë kohë shumë teologë të krishterë e përqafuan këtë perspektivë evolucioniste e cila mbisundoi sepse menduan se do t’u shërbente qëllimeve të tyre. Ata panë religjionin si diçka që zhvillohet gradualisht, prej formave të thjeshta të mëhershme e deri te përsosmëria e tij, që ishte krishterimi, kryesisht duke harruar atë post-skriptumin jo të këndshëm - që është islami.