Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën
JETA

Jeta në stanet e bjeshkëve të Junikut

Bjeshkët e larta me natyrë unike e bëjnë të jetë ndër vendet me potencial të lartë turistik.

Ky është Juniku që edhe ishte destinacioni ynë i radhës.

Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.

Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.

Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj Kontribuo

Udhëtimin tonë deri në lartësi të bjeshkëve të veçanta të Junikut nuk mund ta bënim me veturë të zakonshme pos me makinë malore.

Nga qendra e qytetit për në bjeshkë ngjitja zgjat jo më pak se 1 orë e gjysmë, por mundësia për të shijuar ajrin e pastër e një peizazh të rrallë vjeshtor nuk i linte hapësirë monotonisë së rrugës.

Po këndej përshkohet rruga nga të gjithë vizitorët që duan ta ngjisin majën e Gjeravicës.

Të shpeshta i ka vizitat edhe vetë Januz Bajraktari, që po e mundësonte shkuarjen tonë lart.

Pos freskisë malore, teksa po përshkonim këtë rrugë, ishte e pamundur të mos ndalonim për të parë nga afër burime uji të krojeve atje.

Kishte tabela orientuese e po ashtu edhe pajisje bore që dëshmonin terrenin e përshtatshëm edhe për turizëm dimëror atje.

Tashmë kishim mbërritur dhe me të ndaluar të dy bashkudhëtaret tanë po na përshkruanin stanet e tyre e të shumë vendasve.

Këtë stan që ishte modern për nga ndërtimi, Bajraktari thoshte se e shfrytëzon shpesh, porse nuk i mungonte edhe kujdesi për gjithçka që e rrethonte atë.

Ishte vetëm stani i parë ku ne ndaluam e qëndruam për pak aty.

Para nesh kishte ende rrugë që duhet të bënim.

Kësaj radhe për ta takuar të vetmin banor që ende po jetonte në stanin e tij në bjeshkë për tre muaj me radhë.

Por deri te stani i tij duhet të kalohej nëpër lagjen që banorët e bjeshkës e njohin si “Lajthiza”.

Kishim arritur në afro 2000 metra lartësi e jehona e zërit nga shpati në shpat të kthente shumë vjet pas në kohë.

Gaxherri atë ditë kishte pritur edhe mysafirë që jo rrallë e vizitojnë në stan.

Arsim Miroci, kampion në hedhjen e gjyles, stërvitjet për gara thotë se i bën shumë shpesh në natyrën që ia ofron bjeshka.

Qëndrimi ynë në stanet ku jetohet larg çdo rutine tjetër të zakonshme ishte në fund. Në po të njëjtën rrugë që u ngjitëm, andej edhe po ktheheshim duke shijuar prapë bukuritë e Junikut piktoresk…