Veshjet kombëtare janë çdo herë pjesë e festave kombëtare. Si të tilla ato punohen nga shumë artizane. Në mesin e tyre është artizanja Sevdije Hoxha nga Suhareka, e cila ka trashëgimi punën e dorës. Veshjet e zonave të ndryshme të ndërthurura me simbolet kombëtare i punon çdo ditë në punëtorinë e saj, veçanërisht për 28 nëntorin, teksa thotë se është tejet e lumtur që ato kërkohen nga të gjitha grupmoshta, veçanërisht nga të rinjtë.
Veshjet kombëtare, me detaje të ndryshme nga trevat shqiptare, janë një pasuri kulturore dhe simbolizojnë lidhjen e fortë të shqiptarëve me traditat dhe identitetin kombëtar.
Të gjithë dyqanin e ka me veshje kombëtare të zonave të ndryshme shqiptare.
E ngjyrat kuqezi dominojnë edhe më shumë punëtorinë e saj për Festën e Flamurit.
“Siç po e shihni jam ende duke qepur veshje me motive kombëtare në prag të festës. Ndihem tejet e lumtur kur e di që mëngjeset i nisi herët këtu në dyqan e rrethuar me ngjyrat e flamurit e të gjitha veshjet e rajoneve shqiptare”, thekson Hoxha.
Dashuria e madhe për punën e dorës e shtyn artizanen Sevdije Hoxha që ta mbajë të hapur punëtorinë edhe më 28 Nëntor.
Edhe
Këtë vit, më shumë kërkesa për veshje kombëtare e uniformë të FSK-së
Për këtë festë kombëtare, Hoxha thotë ka më së shumti prindër që kërkojnë veshje për të vegjlit e tyre.
Për modelet e veshjeve thotë se bazohet në filmat e nëntorit.
“Ka aq shumë kërkesa dhe organizime për festën e 28 Nëntorit, por unë përkundër kësaj me këtë datë jam gjithmonë në punëtori, sigurisht për të gjithë ata që duan të marrin veshje me motive kombëtare, por edhe më tepër nga dëshira e vullneti që e kam për këtë punë. Për veshjet kombëtare gëzohem shumë që interesohen më së shumti prindërit që duan t’i marrin ato për fëmijët e tyre. E shoh se bazohen shumë në filmat shqip që e përshkruajnë festën e flamurit, dhe në bazë të personaliteteve të filmave i kërkojnë edhe modelet”, deklaron Hoxha.
Artizanja nga Suhareka është anëtarja e fundit e familjes që ka bartur traditën e punës së dorës.
Thotë se hoqi dorë nga profesioni i saj për ta vazhduar punën artizanale.
Edhe
Nga tregu i luleve, në treg të artizanaleve, kryesojnë ato me produkte kombëtare
“Unë vij nga qyteti i Suharekës, ku familja ime duke nisur prej gjyshes tek nëna e anëtaret e tjera të familjes, të gjitha kanë punuar me veg. Kjo traditë është bartur brez pas brezi dhe me krenari mund të them se jam e fundit që e trashëgova punën artizanale, sepse unë me profesion jam inxhiniere e teknologjisë ushqimore, por e kam lënë veç për ta vazhduar traditën”, thotë Hoxha.
Nuk ka gjë që e lumturon më shumë sesa të vegjlit në punëtorinë e saj.
E për të rinjtë thotë se edhe pse bëjnë jetë moderne, ata i duan dhe i çmojnë veshjet tradicionale.
“Në momentin që i shoh në dyqan fëmijët e vegjël teksa me të folurën e tyre të ëmbël i këndojnë këngët e flamurit, e kërkojnë veshjet apo plisin, gëzohem jashtëzakonisht shumë. Më vjen mirë që edhe mendësia ka ndryshuar. Moshat e reja nuk paragjykojnë aspak për veshjet tona. Ata edhe pse jetojnë kohë moderne e me veshje moderne, i huazojnë, i veshin e nuk kanë aspak paragjykime, prandaj ndihem krenare për ardhmërinë tonë”, tregon Hoxha.
Artizanja Hoxha tregon një nga momentet më të veçanta për të dhe babanë e saj.
Drejt Vlorës ata ishin nisur në këmbë nga Suhareka për Festën e Flamurit.
Edhe
Drenica, Medvegja e Rugova rajonet që i ruajnë veshjet tradicionale
“Në vitin 2019 bashkë me babanë dhe profesor Behxhet Berishën jemi nisur në këmbët nga Suhareka për në Vlorë. Jam shumë e lumtur për këtë iniciativë që babai e ka marrë, e edhe më e lumtur jam që ma ka përcjellë dashurinë për kombin”, deklaron Hoxha.
Punëtorisë së saj në ditë feste, flamuri kuq e zi është një element që nuk mund të mungojë, dhe ajo e ka vendosur me krenari, së bashku me plisin, simbolin kombëtar më të çmuar për të.