Kur kinezi Yang Zheyu mbërriti në Universitetin në Tianjin këtë vjeshtë, për ta filluar vitin e parë të studimeve, ai kishte marrë me vete të gjitha gjërat esenciale. Xhaketën për dimër, fjalorin, katër palë këpucë, pastën e dhëmbëve.
E disa qindra metra larg konviktit të tij, në një tendë ngjyrë kobalti, e kishte të ëmën, të cilën mund ta thërriste kur të donte, për t’i sjellë ushqim, për të blerë sapun apo për ta pastruar dyshemenë e dhomës së re, shkruan “The New York Times”, transmeton “Koha Ditore”.
“Ndihem më i sigurt kur e di që ajo është këtu”, thotë 18-vjeçari Yang, prej një qyteze në Kinën Qendrore, më shumë se 700 milje larg. “Kurrë më parë nuk kam qenë larg shtëpisë”.
Nëna e tij, Ding Hongyan, fermere, ishte një prej 1.000 prindërve të gjeneratës së vitit 2022, që ishte vendosur në tendë këtë muaj, derisa fëmija i saj t’i përshtatej jetës studentore.
(Më gjerësisht lexoni sot në “E Diela me Koha Ditore”)
-
Ai Weiwei: Censura po ndihet edhe në Perëndim
-
“Shtëpia e fisnikërisë”, një udhëtim në botën e aristokracisë kineze
-
Të birësuarit ndërkombëtarë nga Koreja e Jugut kërkojnë drejtësi, jo rikthim në atdhe
-
Nga abuzimi te shpresa: lufta e grave kundër martesave të detyruara në Kinë
- Për marren dhe Tarzanin