Arbëri

Drerët e zbutur të Dumnicës

Drerët e zbutur të Dumnicës

Drerët ia njohin zërin e ia kanë mësuar gjuhën.

“Hajde, hajde, hajde!”, thërret zëshëm Liridon Ademi, poshtë në lug. Shikimin e ka hedhur kah pylli i rrallë e i zhveshur në shpatin përballë. Pylli ia kthen jehonshëm: “Hajde, hajde, hajde!”. Menjëherë nisin të luhaten degët e drunjve. Shtigjeve gjarpërore lëshohen drerët e drenushat. Kafshët janë të murrme, të kuqe e laramane, shkruan sot Koha Ditore.