Vështrime

Shkundja

1.

Nëse ka pra ndonjë analogji, sado e largët të jetë, do të ishte ajo e 1945-1948, kur tanket sovjetike “zgjodhën” qeveritë e vendeve lindore dhe kjo shpejtoi administratën amerikane që të ndihmojë bashkimin e Evropës Perëndimore nën një ombrellë sigurie (NATO) dhe një kornizë bashkëpunimi ekonomik që do të çojë në treg të përbashkët (BE). Problemi i kësaj analogjie është se jemi në 1945

1.

Dhashë dy intervista, në Mal të Zi e në Shqipëri, e në që të dyja u përpoqa të shpjegoja se lufta në Ukrainë e ka dimensionin e ndryshimit të madh historik, diçka që në peshën e vet e ka dimensionin e, për shembull, rënies së Murit të Berlinit. Tashmë, natyrisht, kahu është i kundërt, pra nuk kemi të bëjmë me zhvillimin e një hapësire më të madhe lirie, siç ishin ëndrra e rënies së Murit dhe përcaktimi i hapësirës evropiane si një e demokracisë, lirisë dhe të paqes më vete, siç e përshkroi presidenti Bushi plak. Kemi të bëjmë me kahun e kundërt historik, atë të kufizimit të hapësirës së lirisë, diçkaje që në kohën e Bashkimit Sovjetik quhej “sovranitet i kufizuar”. Pra, si në kohën e Bashkimit Sovjetik, ku me Stalinin u përcaktua se sa të lira mund të ishin shtetet në zonën sovjetike të interesit - dhe rrjedhimisht Polonia dhe Hungaria ishin shtete sovrane, por me kufizimin cilësor të përcaktuar nga Moska - ashtu edhe Ukraina, Gjeorgjia, Moldavia, dhe pse jo disa prej shteteve të Ballkanit Perëndimor mund të jenë të pavarura aq sa do të lejojë Moska. Këtë, prej një muajsh po e demonstron me tanke e raketa në territorin ukrainas Vladimir Vladimiroviq Putin.