Vështrime

Kosova në rrezik nga “praktika e zakonshme”

Kroacia sipas ligjit ua mundëson të gjithë njerëzve në botë që mund të dëshmojnë çfarëdo prejardhje etnike kroate që të marrin shtetësinë e këtij shteti. Dhe i ka të garantuara tash tri vende në Parlamentin e Kroacisë për përfaqësues të diasporës. Numri më i madh i të tillëve është nga Bosnjë-Hercegovina. Afro gjysmë milioni kroatë etnikë jetojnë në atë shtet si “popull konstitutiv”, ndërsa shtetësi kroate kanë edhe së paku 300 mijë qytetarë të Bosnjë-Hercegovinës me përkatësi tjetër etnike. Deri para disa vitesh kur zhvilloheshin zgjedhjet në Kroaci, votimi bëhej edhe nëpër qytete dhe fshatra në Bosnjë-Hercegovinë, në ndërtesa të shkollave apo objekteve të tjera. Kroacia e kishte njohur Bosnjë-Hercegovinën si shtet dhe askush nuk kishte pretendime territoriale. Por Kroacia u qortua disa herë edhe nga miqtë më të mëdhenj të saj. Në BE nuk donin që në ditën e zgjedhjeve në Kroaci disa pjesë të Bosnjë-Hercegovinës të dukeshin si “pjesë e zgjatur e Kroacisë”.

Ishte i kuptueshëm prononcimi i përfaqësuesit të lartë të BE-së, Borrell, kur kërkonte që serbëve në Kosovë t’u mundësohet votimi në referendumin e Serbisë, sepse ai dhe BE-ja nuk e njohin Kosovën si shtet. Por kësaj radhe skandaloz ishte prononcimi i QUINT-it që ishte në linjë të njëjtë me BE-në, ani pse të gjitha vendet e QUINT-it e kanë njohur Kosovën. Kosovës mund t’i imponohen vendime, por së paku Kosova duhet të shprehet se nuk pajtohet me to. BE-ja ka marrë tash një qasje të rrezikshme që, kur nuk ka dëshmi se Kosova ka ndonjë obligim ligjor, thotë se “kjo është një praktikë e zakonshme” dhe duhet të vazhdohet. Serbia nuk kërkon të organizojë votime në Kosovë për shkak të së drejtës së serbëve për të votuar, por për të dëshmuar se Kosova është pjesë e Serbisë. Kosova nuk duhet të pranojë që vetë ta mohojë statusin e saj, e as të jetë “neutrale ndaj statusit”

Kroacia sipas ligjit ua mundëson të gjithë njerëzve në botë që mund të dëshmojnë çfarëdo prejardhje etnike kroate që të marrin shtetësinë e këtij shteti. Dhe i ka të garantuara tash tri vende në Parlamentin e Kroacisë për përfaqësues të diasporës. Numri më i madh i të tillëve është nga Bosnjë-Hercegovina. Afro gjysmë milioni kroatë etnikë jetojnë në atë shtet si “popull konstitutiv”, ndërsa shtetësi kroate kanë edhe së paku 300 mijë qytetarë të Bosnjë-Hercegovinës me përkatësi tjetër etnike. Deri para disa vitesh kur zhvilloheshin zgjedhjet në Kroaci, votimi bëhej edhe nëpër qytete dhe fshatra në Bosnjë-Hercegovinë, në ndërtesa të shkollave apo objekteve të tjera. Kroacia e kishte njohur Bosnjë-Hercegovinën si shtet dhe askush nuk kishte pretendime territoriale. Por Kroacia u qortua disa herë edhe nga miqtë më të mëdhenj të saj. Në BE nuk donin që në ditën e zgjedhjeve në Kroaci disa pjesë të Bosnjë-Hercegovinës të dukeshin si “pjesë e zgjatur e Kroacisë”.

Dhe Kroacia vendosi që tash e tutje në Bosnjë-Hercegovinë, sikur edhe në Australi, Gjermani, Kili e Argjentinë, Zelandë të Re dhe Irlandë, apo kudo tjetër ku ka kroatë me të drejtë vote, të mund të votohet vetëm në ambasada apo përfaqësi konsullore të Kroacisë në ato shtete. Në rastin e votimeve në Bosnjë-Hercegovinë ka tash probleme serioze logjistike, sepse nuk është lehtë që vetëm në përfaqësi diplomatike të votojnë me qindra e mijëra njerëz. Por ligji është ligj dhe nuk mund të bëhet ndryshe. Ishte, por nuk është më “praktikë e zakonshme”.