Vështrime

Ku mbetën krejt tigrat aziatikë?

Ky supozohej të ishte shekulli aziatik, me ngjitjen e Kinës që ishte vetëm njëra nga pjesët- megjithëse më e madhja – e kësaj historie suksesi. Pjesa tjetër do të mbetej për yjet e tjera rajonale në ngritje: ekonomi potencialisht të mëdha si India, duke u industrializuar me shpejtësi, vendet me të ardhura të mesme si Malajzia, eksportuesit strategjikisht të rëndësishëm të mineraleve dhe materialeve të tjera, si Indonezia, dhe disa të tjerë të vegjël, duke përfshirë Vietnamin dhe Bangladeshin.

Ironikisht, pra, liberalizimi financiar që supozohej të siguronte tregjet në zhvillim me më shumë burime për investime të brendshme, ka çuar në modelin e kundërt. Nuk ka asnjë shkop magjik që mund të sigurojë që ekonomitë aziatike "në zhvillim" të rimarrin fuqishëm veten dhe të përmbushin premtimin e tyre të madh. Por një rishikim rrënjësor i menaxhimit të llogarisë së kapitalit në vende të tilla, do të ishte një pikë për t’ia nisur

Ky supozohej të ishte shekulli aziatik, me ngjitjen e Kinës që ishte vetëm njëra nga pjesët- megjithëse më e madhja – e kësaj historie suksesi. Pjesa tjetër do të mbetej për yjet e tjera rajonale në ngritje: ekonomi potencialisht të mëdha si India, duke u industrializuar me shpejtësi, vendet me të ardhura të mesme si Malajzia, eksportuesit strategjikisht të rëndësishëm të mineraleve dhe materialeve të tjera, si Indonezia, dhe disa të tjerë të vegjël, duke përfshirë Vietnamin dhe Bangladeshin.

Shumëkush e konsideronte Azinë si rajonin më dinamik të botës, një me demografi relativisht të favorshme dhe potencial për diversifikim ekonomik, ndërsa ekonomia gjithnjë e më gjigande e Kinës dhe zinxhirët e furnizimit në zhvillim do të tërhiqnin në mënyrë të pashmangshme pjesën më të madhe të rajonit. Vetë tregtia e jashtme dhe planet e investimeve të huaja të Kinës e forcuan këtë besim. Vendi do të siguronte ndihmë të konsiderueshme të huaj, investime të drejtpërdrejta dhe hua nga institucione, si Banka për Zhvillim e Kinës dhe Banka për Eksport-Import e Kinës, dhe më pas në një mënyrë gjoja më të strukturuar përmes Nismës së Rrugës së Rripit. Këto përpjekje do të zhvillonin transportin dhe infrastrukturën e energjisë dhe do të siguronin mbështetje logjistike për rajonin e zgjeruar dhe tregtinë globale. Dhe marrëveshje si Partneriteti Ekonomik Gjithëpërfshirës Rajonal me 15 vende do të përparonin më vonë në ngritje të një blloku të frikshëm ekonomik.