Vështrime

EuroBallkania

Boja ende nuk është tharë në të parën, e lëre më në të fundit prej një varg gjysmëdokumentesh jozyrtare që në bisedat tona të përditshme kanë futur “non-paperin”, si një shprehje me prejardhje prej anashkalimeve dhe negociatave të ndërlikuara multilaterale, e veçse është kaluar në “mohimin” dhe “mospajtimet e vendosura” ndaj tyre – prej pothuajse të gjitha adresave diplomatike dhe profesionale (me fjalë të tjera, ekspertëve ligjorë).

Vërshimi i “non-paperëve” dhe ideve përsëritëse se problemet ballkanike mund të zgjidhen me shlyerjen e shteteve të tëra, me ndryshimin e kufijve dhe shkëmbimin e territoreve, ka përjetuar finalen logjike: të fundit “dokumente jozyrtare” dhe ide ofrojnë perspektivë evropiane të kthyer për së mbrapshti. Më së paku të interesuarit për Evropë mes nesh duhet të bëhen shtylla kurrizore dhe lokomotiva e avancimit tonë drejt anëtarësimit në BE?! Mund është ky – kur vendi më i madh njëherësh është edhe problemi më i madh i rajonit së cilit i përkasim, por edhe favoriti më i madh i Evropës për të na prirë drejt vlerave dhe institucioneve evropiane. Kush mbijeton – do të tregojë!

Boja ende nuk është tharë në të parën, e lëre më në të fundit prej një varg gjysmëdokumentesh jozyrtare që në bisedat tona të përditshme kanë futur “non-paperin”, si një shprehje me prejardhje prej anashkalimeve dhe negociatave të ndërlikuara multilaterale, e veçse është kaluar në “mohimin” dhe “mospajtimet e vendosura” ndaj tyre – prej pothuajse të gjitha adresave diplomatike dhe profesionale (me fjalë të tjera, ekspertëve ligjorë).

Të paktën në nivelin publik nuk ekziston asnjë instancë domethënëse e diplomacisë ndërkombëtare që, me pak apo shumë dukshmëri, merret me territoret tona e që nuk është distancuar nga idetë dhe propozimet që e parashohin, në mënyrë pak a shumë eksplicite, copëtimin e Bosnjë-Hercegovinës dhe përmbushjen e orekseve të projekteve shtetmëdha të Ballkanit.