Vështrime

Koha e non-paperëve

Kohëve të fundit, politika e jashtme e BE-së është aq e hutuar, sa që 27 vendet anëtare vështirë se mund të merren vesh për ndonjë formulim të saktë, domethënës, të kuptueshëm për ndonjë çështje të rëndësishme. Kjo, për shkak se për secilin formulim duhet të kenë pajtimin e të gjitha shteteve anëtare. Nuk ka shembull më të mirë sesa Kosova dhe statusi i saj për të ilustruar se sa e brishtë, shpesh edhe bizare, duket politika e përbashkët e jashtme e BE-së.

KOHA bëri shumë mirë që botoi “non paperin”, ku supozohej për “nismën gjermano-franceze”, duke u distancuar nga verifikimi i autorësisë së dokumentit të tillë. Sepse, opinioni duhet të dijë sa më shumë edhe për idetë “joformale” që qarkullojnë, e ku në fokus, ato ide kanë fatin e vendit të tyre. Edhe Franca, Gjermania dhe BE-ja bënë mirë që reaguan dhe demantuan se ata janë autorë apo se qëndrojnë para këtij “non-paperi” të supozuar. Do të ishte mirë sikur të deklarohen edhe rreth ideve që paraqiten aty

Kohëve të fundit, politika e jashtme e BE-së është aq e hutuar, sa që 27 vendet anëtare vështirë se mund të merren vesh për ndonjë formulim të saktë, domethënës, të kuptueshëm për ndonjë çështje të rëndësishme. Kjo, për shkak se për secilin formulim duhet të kenë pajtimin e të gjitha shteteve anëtare. Nuk ka shembull më të mirë sesa Kosova dhe statusi i saj për të ilustruar se sa e brishtë, shpesh edhe bizare, duket politika e përbashkët e jashtme e BE-së.

Edhe gati 15 vjet pas propozimit të Marti Ahtissarit për statusin e Kosovës, BE-ja nuk ka qëndrim për atë dokument.