Vështrime

Në Shqipëri nuk do të ketë ndryshime as pas zgjedhjeve

Zgjedhjet në Shqipëri të dielën e 25 prillit ishin të qeta, ndoshta edhe më të qetat prej kur zhvillohen zgjedhjet demokratike me sistem pluralist. Edhe reagimet e para të liderëve pjesëmarrës në to ishin të matura. Por para Shqipërisë është një periudhë mjaft sfiduese politike në pritje të konfirmimit të rezultatit të zgjedhjeve dhe përkthimit të votave në vende në Kuvend. Jo vetëm numërimi i votave, por edhe procesi pas shpalljes së rezultateve do të mund të krijojnë tensione politike, sepse Shqipëria deri sot nuk ka krijuar një kulturë politike ku humbja e zgjedhjeve pranohet menjëherë dhe rezultati nuk kontestohet. Aq më tepër nuk do të jetë lehtë të pranohet humbja në rrethanat në të cilat dallimi është aq i vogël, saqë një vend në Kuvend mund të vendosë se kush do ta udhëheqë Qeverinë për katër vjetët e ardhshëm.

Pa marrë parasysh se a do të jenë Rama me PS-në apo PD e LSI nga opozita ato që do të kenë mbi 70 mandate, në Shqipëri nuk do të ketë ndryshime. Sepse të tri partitë janë të udhëhequra nga të njëjtët njerëz sikur edhe para dhjetë vjetësh. Por edhe në këto zgjedhje u dëshmua një paradoks shqiptar: shteti me 2.8 milionë banorë (përfshirë një numër të madh nën 18 vjeç që nuk votojnë) ka më shumë se 3.6 milionë votues. Berisha, Rama, Meta, Basha janë ndër fajtorët kryesorë pse aq shumë qytetarë të Shqipërisë janë larguar nga shteti. Kjo nuk është meritë e liberalizimit të vizave, por pasojë e mungesës së besimit se në vendin e tyre njerëzit nuk kanë perspektivë

Zgjedhjet në Shqipëri të dielën e 25 prillit ishin të qeta, ndoshta edhe më të qetat prej kur zhvillohen zgjedhjet demokratike me sistem pluralist. Edhe reagimet e para të liderëve pjesëmarrës në to ishin të matura. Por para Shqipërisë është një periudhë mjaft sfiduese politike në pritje të konfirmimit të rezultatit të zgjedhjeve dhe përkthimit të votave në vende në Kuvend. Jo vetëm numërimi i votave, por edhe procesi pas shpalljes së rezultateve do të mund të krijojnë tensione politike, sepse Shqipëria deri sot nuk ka krijuar një kulturë politike ku humbja e zgjedhjeve pranohet menjëherë dhe rezultati nuk kontestohet. Aq më tepër nuk do të jetë lehtë të pranohet humbja në rrethanat në të cilat dallimi është aq i vogël, saqë një vend në Kuvend mund të vendosë se kush do ta udhëheqë Qeverinë për katër vjetët e ardhshëm.

Shqipëria dëshmoi se pak a shumë ka një sistem praktikisht më shumë dypartiak, ngjashëm sikur Britania e Madhe, sesa shumëpartiak. Dy partitë kryesore, PD dhe PS, morën diku rreth 90 për qind të votave. Dhe kur dallimi mund të jetë i vogël, prapë LSI-ja mund të bëhet parti e cila do të vendosë se kush do ta krijojë qeverinë. Nuk është e garantuar se LSI-ja do të shkojë me PD-në për ta rrëzuar PS-në nga pushteti. Nuk do të ketë asnjë problem, as për Ramën e as për Metën, apo Kryemadhin prapë të bëhen bashkë. PS-ja e mori LSI-në në Qeveri pas akuzave më të rënda që ia bënë Metës me atë videokasetën e famshme. Pastaj PS-ja u arsyetua se “këtë e kërkonin socialistët evropianë për ta bashkuar të majtën”. Por LSI-ja më parë ishte edhe me PD-në. Edhe tash LSI-ja dhe PS-ja mund të thirren në “bashkimin e së majtës” nëse bëjnë pazare dhe krijojnë shumicën për të qeverisur së bashku. Por LSI-ja nuk e ka problem të shkojë as me PD-në. LSI-ja ka dëshmuar se nuk ka ndonjë problem ideologjik për të vendosur se me kë do të shkojë në Qeveri.