Vështrime

Thaçi dhe PLAN-i i tij i fundit

Presidenti i Republikës së Kosovës postoi një cicërimë. Ju drejtua opinionit ndërkombëtar në gjuhën angleze, duke i njoftuar ata për njërin ndër vendimet më të rëndësishme të marra gjatë mandatit të tij. Përveç kuriozitetit të platformës dhe gjuhës, është e paprecedent që paralajmërimi për një vendim kaq të rëndësishëm të bëhet për audiencën ndërkombëtare, të artikuluar në gjuhën që presidenti e flet dobët. Këto shkarje nuk janë aksidentale; por si simptoma, në instancë të fundit, janë të mbushura me kuptim, sikurse në psikoanalizë. Por, çfarë kuptimi? Simptoma nuk është në vetvete shprehja e kuptimit të përmbajtjes së saj, por ato janë gjurmë të pakuptimta, të cilat po të gjurmohen në të pavetëdijshmen dhe të kaluarën e subjektit, zbulohen dhe kuptimësohen. Ajo që u jep kuptim simptomave është analiza e cila e prodhon të vërtetën e tyre, sepse ato konstruktohen retroaktivisht, dhe në këtë kuptim korniza shënjuese iu jep atyre kuptimin dhe vendin. Përgjatë gjithë karrierës së tij,

Hashim Thaçi ekziston politikisht për tri arsye. Së pari, duke rrëmbyer projekte politike në të cilat ai ishte i huaj (lufta çlirimtare, deklarata e pavarësisë), pastaj duke krijuar urgjenca dhe probleme false (domosdoshmëria për një zgjidhje të menjëhershme me Serbinë), si dhe arsyeja e tretë ka të bëjë me negociatat, e cila është kupola e dy të parave. A mund madje vetëm të paramendohet politikisht Thaçi në një situatë e cila nuk ka nevojë për negociata?