Vështrime

Chomsky, Qosiqi dhe të tjerët

Noem Chomsky është intelektual i rëndësishëm. Ai mund të ketë të drejtë me kritikat e tij ndaj gabimeve të herëpashershme të Amerikës në nivel global, por kjo nuk domethënë se sa i përket Ballkanit Chomsky ka të drejtë, aq më pak përkitazi me ndërhyrjen e Amerikës në krah të shqiptarëve të Kosovës më 1999. Qëndrimet e Chomskyt për Ballkanin janë të ndërtuara mbi ideologjinë e verbër antiimperialiste. Në Perëndim ai nuk është i vetmuar, madje mund të ketë ndjekës edhe në çarshinë shqiptare të mendimtarëve të papjekur. Chomsky nuk ngurron të thotë edhe këso margaritarësh: “Në Europë, siç ka thënë Dobrica Qosiqi, nuk mbretëron vetëm serbofobia. (...) Europa është shoqëri shumë raciste”. Sa mund të merret seriozisht një intelektual që citon shefin e krejt racistëve dhe nacionalistëve serbë Dobrica Qosiqin? Sa mund të merret seriozisht një intelektual, qoftë ai edhe amerikan, që e ka mbështetur planin e Qosiqit për ndarjen e Kosovës?

Ndoshta Bill Clintoni dhe Madeleine Albright duhet të kërkojnë falje që i kanë penguar kosovarët në luftën për çlirim më 1999. Sipas disa mendimtarëve të çarshisë shqiptare më mirë është t’i besohet Noem Chomsky-in. Duke i besuar Chomsky këta mendimtarë thonë se më 1999 Amerika bombardoi Serbinë vetëm për interesa të vetat, jo për t’iu ndihmuar shqiptarëve të Kosovës. Ka plot mendimtarë të kësaj kategorie edhe në botën perëndimore. Historiani britanik Marko Attila Hoare, autor i disa librave e studimeve mbi luftërat dhe historinë e Ballkanit, i quan ata “revizionistë të majtë” – përfaqësues të së majtës së re, trockistë, stalinistë dhe ithtarë të linjës prosovjetike komuniste.