Vështrime

BE-ja nuk ka lider për reforma të mëdha

Angela Merkel dhe Jean Cluade Juncker janë në largim e sipër, Britania po largohet nga BE-ja, Italia mbijeton politikisht me qeveri të çuditshme, Spanja zhvillon zgjedhje të jashtëzakonshme çdo vit, qeveritë liberale në Holandë dhe Francë janë të ndikuara nga agjendat populiste, krijimi i qeverisë në Belgjikë është një fantazi shkencore, kryeministri i Çekisë dyshohet për keqpërdorim fondesh të BE-së, në Rumani është votuar mosbesimi i qeverisë. Në një BE ku qeveritë më stabile duken ato në Poloni dhe Hungari, të cilat janë në luftë me Brukselin, nuk ka shumë hapësirë për reforma të mëdha, sidomos jo nëse bartësi kryesor i tyre është presidenti i Francës, Emanuel Macron.

Në kohën e transicionit institucional të BE-së, kur pritet nisja e mandatit të ri pesëvjeçar i Komisionit Evropian, ndërrimi në krye të Këshillit Evropian ndërsa Parlamenti i ri Evropian tashmë ka nisur punën, sikur është harruar se fjalën kryesore në Bashkimin Evropian e kanë liderët e shteteve anëtare e jo institucionet e përbashkëta në Bruksel. U pa kjo edhe në dështimin e fundit për të vendosur nisjen e negociatave të anëtarësimit me Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut, sikurse që po shihet edhe në rastin e liberalizimit të vizave me Kosovën. Në këto raste Komisioni Evropian dhe Parlamenti mbështesin fuqishëm të dyja këto vendime, por në Këshill, për shkak të qëndrimeve të shteteve anëtare, nuk ka gatishmëri që ato të kalojnë.