Vështrime

Ylberi kuqezi

Hyri vjeshta, e bashkë me të gjërat sikur po qetësohen pas një vere kaotike. Që sipas kritereve kosovare i bie gjendje normale e përditshme. Sidoqoftë, u ndalën darabukët e daullet e shesheve, petardët e dasmave, plumbat qorr, muzika e lartë, kolonat e automjeteve me defe, kallaballëku i mërgimtarëve, festivalet, koncertet, tymi i qebapëve, tallave-muhabetet dhe tendat orientale që vendosen herë për specialitete turke, herë për panair libri, herë për reklama telefonike e herë për tentene çejzi të përcjella anash me ajvar shtëpiak.

Për të mos lënë që bajatllëku t’i kaplojë ditët tona të lavdishme kosovare, kryeministri vazhdon të na “befasojë” me emërimet e zëvendëskryeministrave, sigurisht duke dashur që të na e ngrejë vetëbesimin që të mos e shohim veten si “një copë Kosove”, por sikur një Kinë. Ups, në fakt kaq kot-ministra nuk ka as në Kinë. Bash po më gëzon fakti që ua paskemi paluar keq. Ku është gjithë ky kiamet i kuadrove të pashkolluara, të pakualifikuara, masterave e titujve të tjerë që jepen sikur me lopatë, nuk bëhet kiameti se kemi edhe nja njëqind zv.pakryeministra tepër.