Shtojca për Kulturë

“Vals i këputun” me kujtimet e mjegullta nëpër melodinë arbëreshe

Janë tre trupa që vazhdimisht ndërveprojnë me njëri-tjetrin. Edhe kur njëri shkëputet, dy të tjerët vazhdojë. Komunikimi i trupave të tyre është thelbi i “Valsit të këputun”
Janë tre trupa që vazhdimisht ndërveprojnë me njëri-tjetrin. Edhe kur njëri shkëputet, dy të tjerët vazhdojë. Komunikimi i trupave të tyre është thelbi i “Valsit të këputun”

Ndriçimi ka aq intensitet sa të dallohet se trupat po lëvizin. Që në fillim publikut i bëhet e qartë që nëpërmjet lëvizjeve në skenë, peshën tjetër më të madhe e ka muzika që vjen prapa saj. Trupat dalin duke u zvarritur. Dy trupa në njërin skaj e ndjekin njëri-tjetrin. E kanë të vështirë të lëvizin pa njëri-tjetrin. Në një lidhje të fortë të trupave mes vete është krijuar performanca “Vals i këputun”, e regjisorit Gentian Doda, e cila erdhi premierë në Prishtinë në Teatrin Kombëtar të Kosovës në kuadër të edicionit të 10-të të fesitvalit “FemArt”, të premten mbrëma. Performanca realizohet duke u mbështetur në muzikën e kompozitorit Çezar Aliaj.

 

E frymëzuar prej një kënge të vjetër arbëreshe, e cila ka mbetur në kujtesën kolektive prej shekujsh, si një motiv i mjegullt, “Vals i këputun” rigjen tingujt, bashkon trupat. Andaj dhe skenat i përmbahen këtij motivi. Shfaqja, nën regji dhe koreografi të Gentian Dodës, me muzikë të Çazar Aliajt, erdhi për herë të parë në Kosovë, në edicioni e dhjetë të “FemArtit”

Ndriçimi ka aq intensitet sa të dallohet se trupat po lëvizin. Që në fillim publikut i bëhet e qartë që nëpërmjet lëvizjeve në skenë, peshën tjetër më të madhe e ka muzika që vjen prapa saj. Trupat dalin duke u zvarritur. Dy trupa në njërin skaj e ndjekin njëri-tjetrin. E kanë të vështirë të lëvizin pa njëri-tjetrin. Në një lidhje të fortë të trupave mes vete është krijuar performanca “Vals i këputun”, e regjisorit Gentian Doda, e cila erdhi premierë në Prishtinë në Teatrin Kombëtar të Kosovës në kuadër të edicionit të 10-të të fesitvalit “FemArt”, të premten mbrëma. Performanca realizohet duke u mbështetur në muzikën e kompozitorit Çezar Aliaj.

Është frymëzim nga një këngë e vjetër arbëreshe, e cila ka mbetur në kujtesën kolektive prej shekujsh, si një motiv i mjegullt. Andaj dhe skenat i përmbahen këtij motivi. Janë tre trupa që vazhdimisht ndërveprojnë me njëri-tjetrin. Edhe kur njëri shkëputet, dy të tjerët vazhdojnë. Nëse njëri nuk ia del të ngrihet nga dyshemeja, tjetri i ofron kurajën në lëvizje që sinkronizohen me muzikën. Performanca është realizuar fillimisht në “Za Fest” në gusht të vitit të kaluar në Shkodër, më pas në Tiranë dhe së fundmi në Prishtinë.