Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën
Kulturë

“HOTel” e artistit nga Kosova zbërthen në Kroaci mbetjet e industrisë

Edicioni i sivjetmë i Bienales, që u mbajt me temën “Udhëtoni drejt në diell”, u shtri në 16 ekspozita me veprat e 70 artistëve. Ndër to edhe vepra e Mujës, “HOTel”, me të cilën, ndër të tjera, zbërthen faktin se në ditët e sotme vetëm rrënojat kanë mbetur nga industria, e njerëzit vuajnë nga probleme shëndetësore

Bienalja e Artit Industrial në Kroaci është një manifestim i praktikave bashkëkohore të artit. Edicioni i sivjetmë, “Ride Into the Sun” (Udhëtoni drejt në diell), u shtri nëpër disa qytete – Labin, Rashë, Pulë, Opati, Rjekë dhe Vodnjan – duke sjellë ekspozita të ndara por që tematikisht lidheshin me njëra-tjetrën. Së bashku, shpërfaqen një yjësi komplekse që shqyrton marrëdhëniet midis artit dhe shoqërisë, me theks në specifikën historike, kulturore, shoqërore dhe politike.

Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.

Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.

Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj Kontribuo

Një figurë e dukshme në këtë yjësi që u hap më 10 tetor e u mbyll të shtunën ishte edhe vepra e artistit shqiptar Alban Muja. U paraqit me veprën “HOTel”, që thekson se nga industria kanë mbetur vetëm rrënojat dhe problemet shëndetësore të njerëzve.

“Udhëtoni drejt në diell” u shtri në 16 ekspozita me veprat e 70 artistëve. Është kuruakur nga drejtoresha e re e Muzeut të Artit Modern dhe Bashkëkohor në Rjekë, Branka Bençiq, kuratorja austriake dhe menaxheri kulturor Gerald Matt (ish-drejtor i Kunsthalle në Vjenë) dhe kuratori i pavarur grek Christian Oxenius, një nga kuratorët e Bienales së Athinës më 2013.

Sipas kuratores Branka Bençiq, Bienalja “zhvillohet si një plejadë komplekse, duke shqyrtuar marrëdhëniet midis artit dhe shoqërisë, me interesa qendrore të ankoruara në specifikat e vendndodhjeve dhe konteksteve të qyteteve që zhvillohen. Pamje transnacionale dhe perspektiva translokale janë ngulitur në mënyrë të barabartë në vizionet për perceptimin e praktikave reflektuese, kritike të artistit”.

Në pavijonin e artit “Juraj Šporer” në Opati, sipas tekstit të gazetës kroate “Nacional”, është shkruar se artistët e huaj (Marko Luliq, Damir Oçko dhe Alban Muja) merren jo vetëm me problemin dhe me pavazhdimësinë e rëndësisë së klasës punëtore në shoqërinë e sotme, por edhe me temën e traditës turistike, ku një numër i madh i njerëzve janë ende të punësuar në turizëm, me një theks të veçantë në faktin se pushimet si një argëtim i domosdoshëm dikur ishin privilegj i klasës punëtore. Disa mund të jenë të shqetësuar nga ngarkesa e pabarabartë e temave dhe koncepteve të veprave të veçanta, sidomos veprat video, por ata nuk i referohen pjesës së kuruar nga përfaqësuesja Branka Bençiq, por nga përzgjedhja e dy kuratorëve të huaj.

Ndërtesa ku është shfaqur arti i artistit nga Kosova, sot njihet si një hapësirë për mbajtjen e ekspozitave, koncerteve dhe performancave teatrale, mirëpo fillimisht ishe një dyqan pastiçerie. Ishte ndërtuar në vitin 1900 për kompaninë vjeneze “Quarnero”, dhe ishte zgjeruar në vitin 1908, duke ndjekur planin e arkitektit Sandor Neuhausler, që ia shtoi një tarracë të madhe me pamje nga deti.

Bienalja e Artit Industrial është themeluar nga kolektivi i artit “Labin Art Express XXI” i udhëhequr nga Dean Zahtil, si një platformë eksperimentale për realizimin e projektit të tij themelor, ndërtimin e një qyteti futuristik nëntokësor të kulturës dhe artit 150 metra nën tokë, për të ringjallur ish-minierën.

Artisti kosovar ishte prezantuar me instalacionin “HOTel”. Sipas tekstit të Bienales, për veprën e Mujës shkruan se “HOTel” tregon kureshtje për gjendjet kalimtare të shoqërisë që manifestohen në shenjat dhe simbolet e sistemeve të kaluara dhe në ndryshimet e kuptimeve të tyre në kontekstin bashkëkohor.

“’HOTel’ gjithashtu i referohet situatës së re me një lojë fjalësh: dikur qyteti metalurgjik me hekurishte ishte motori ekonomik i ish-Shqipërisë komuniste, ‘zona e nxehtë’ e tij. Tri shkronjat e para shkëlqejnë me shkëlqimin e llambave elektrike, në të cilat artisti sheh një ‘mbetje’ të asaj që ka mbijetuar nga sistemi i mëparshëm”, është shkruar aty.

Sipas artistit të njohur kosovar, sot vetëm rrënojat kanë mbetur nga industria e njerëzit vuajnë nga problemet shëndetësore.

Vitin e kaluar artisti Alban Muja me veprën “Albumi familjar” e përfaqësoi Kosovën në edicionin e 58-të të Bienales Ndërkombëtare të Artit në Venecia. Tri fotografi të shkrepura në kohë lufte, katër personazhe dhe një përjetim personal i artistit Muja përthekojnë veprën “Family Album”. Në formën e videoinstalacioneve Muja zbërthen prapaskenat e tri imazheve më të fuqishme që u bënë sinonim i dhimbjes së refugjatëve në luftën e viteve 1998-1999. Pikënisje e artistit është një fotografi e tij si refugjat, në të cilën shihet në afërsi të ish-kryeministrit spanjoll, Jose Maria Aznar. Ato bashkohen edhe me imazhet e realizuara para dy dekadash të nënës Sherife Luta me vajzën e saj në krah, Besën, atëherë foshnje, e babait të përlotur Xajë Mustafa, që mban në dorë fotografitë e dy fëmijëve të tij, Besimit dhe Jehonës, për të cilët nuk e di se a janë gjallë, dhe fotografia e djaloshit mes telave gjemborë, Agim Shala, të cilin e bartin familjarët nga njëra anë në tjetrën. Personazhet e këtyre fotografive sot janë të gjithë të rritur dhe Muja i riktheu edhe një herë në vëmendjen e opinionit publik nëpërmjet videove.

{gallery}