“I ftohtë si akull”: Vrasësi serik pranon vrasjen e tetë grave në Long Island

Pas një hetimi që zgjati mbi një dekadë, Rex Heuermann pranoi në gjykatë vrasjen e tetë grave, duke tronditur komunitetin e Massapequa Park dhe tërë Long Islandin. Hetuesit lidhën të dhënat e ADN-së, telefonat e përkohshëm dhe provat e tjera për të zbuluar të vërtetën pas këtyre krimeve të tmerrshme që kishin mbetur të pazbardhura për vite me radhë.

Një sagë që kishte zgjatur për dekada mori fund në një sallë gjyqi në Suffolk County të mërkurën, më 8 prill,  kur një burrë rreth një metër e nëntëdhjetë i gjatë, i veshur me kostum të zi dhe kravatë blu, qëndroi përballë gjykatësit dhe pranoi në detaje krimet e tmerrshme të vrasjes së tetë grave.

Rex Heuermann u shfaq pa asnjë shprehje në fytyrë ndërsa konfirmoi për gjykatësin Timothy Mazzei se i kishte mbytur dhe lidhur secilën prej tyre në të njëjtën mënyrë, përpara se t’i hidhte mbetjet e tyre përgjatë plazheve të izoluara të Long Islandit.

Ai u përgjigj kryesisht me “Po” ndaj çdo pyetjeje të gjykatësit për krimet e tij, pa u kthyer pas për të parë sallën e mbushur me familjarët e viktimave, disa prej të cilëve përpiqeshin të përmbanin lotët.

Familjet e grave kishin pritur për më shumë se një dekadë, pasi hetuesve iu deshën vite për të zbardhur këto vrasje që kishin tronditur shumë banorë të Long Islandit.

“Shumë njerëz flisnin për këtë - nuk ishte diçka tabu”, tha Sandra Symon, një shoqe e shkollës së mesme e Heuermannit për BBC. “Të gjithë kishin një teori”.

Këto teori morën fund në vitin 2023, kur policia arrestoi Heuermannin, një baba i martuar me dy fëmijë që jetonte në Massapequa Park, një periferi e qetë e Long Islandit, në një shtëpi të vjetër ku kishte kaluar fëmijërinë.

62-vjeçari, me profesion arkitekt, u arrestua nga policia e Suffolk County, e cila rrethoi zyrën e tij në Midtown Manhattan, pasi e lidhën me vrasjet përmes ADN-së së gjetur në një kuti pice.

Fillimisht, Heuermann u akuzua për vrasjen e shtatë grave, por të mërkurën ai pranoi fajësinë edhe për një vrasje tjetër të kryer në vitin 1996. Edhe pse shumë prej viktimave kishin qenë të zhdukura për vite me radhë, rasti doli në dritë në vitin 2010, kur hetuesit gjetën katër mbetje trupash brenda një distance prej rreth 400 metrash nga njëra-tjetra në Gilgo Beach.

Pas një deklarimi fillestar si i pafajshëm, Heuermann përfundimisht pranoi se kishte vrarë: Melissa Barthelemy, 24 vjeçe, Megan Waterman, 22 vjeçe, Amber Costello, 27 vjeçe, Maureen Brainard-Barnes, 25 vjeçe, Jessica Taylor, 20 vjeçe, Valerie Mack, 24 vjeçe, Sandra Costilla, 28 vjeçe dhe Karen Vergata, 34 vjeçe.

Të gjitha viktimat besohet se ishin punonjëse seksi në kohën e vdekjes së tyre, disa prej të cilave ishin kontaktuar nga ai përmes reklamave të tyre në Craigslist.

Në gjykatë të mërkurën, Heuermann dha pak detaje të reja për vrasjet, duke konfirmuar thjesht se i joshte me premtimin për para, më pas i vriste dhe i copëtonte trupat, përpara se t’i hidhte mbetjet në plazh. Ai shqiptoi shumë pak fjalë të tjera përveç “mbytje” kur u pyet si i kishte vrarë, dhe “fajtor” kur u kërkua të deklaronte pranimin e fajësisë.

“Nuk kishte as edhe një grimcë pendese në fytyrën e atij njeriu”, tha John Ray, një avokat i familjeve të viktimave pas seancës. “Ishte i ftohtë si akulli”.

Ai mori disa dënime me burgim të përjetshëm, të cilat do të shpallen zyrtarisht më 17 qershor.

Gjatë seancës së shkurtër, ish-bashkëshortja e tij, Asa Ellerup, e ndoqi nga fundi i sallës, pa shprehje në fytyrë dhe e veshur me të zeza, së bashku me vajzën e tyre, e cila mbante në dorë peceta.

Jashtë gjykatës, Ellerup tha se mendimet e saj janë me familjet e viktimave.

“Nuk njeh askënd”: Një lagje përballet me një vrasës serik

Në fshatin e vogël të Long Islandit, Massapequa Park, që ka rreth 18.000 banorë, flamuj amerikanë dekorojnë rrugët pranë dhjetëra shtëpive mirë të mirëmbajtura, disa prej të cilave kanë edhe varka të parkuara në oborr.
Por për shumë banorë të lagjes, një shtëpi gjithmonë dallohej: shtëpia e vjetër me dritare të kuqe dhe perde të gjelbra që gjendet vetëm një bllok larg shtëpisë së Joet, i cili u zhvendos në lagje bashkë me bashkëshorten e tij në vitin 1995.

“Është jashtë kontekstit të lagjes, por çfarë mund të bësh?” tha Joe, i cili refuzoi të japë mbiemrin për arsye privatësie.

Që dikur ishte një pengesë për sy shtëpia e fëmijërisë së Heuermannit, tani tërheq mediat dhe adhuruesit e ngjarjeve të krimeve të vërteta. Ajo u rrethua sërish nga gazetarët mbrëmjen para seancës së tij për pranimin e fajësisë, kur ish-bashkëshortja e tij Ellerup dhe fëmijët e tyre folën me gazetarët së bashku me avokatin e tyre, duke iu përgjigjur një padie për vdekje të padrejtë që një familjar i viktimës kishte ngritur kundër tyre.

Pas arrestimit të Heuermannit, bashkëshortja dhe dy fëmijët mbetën në shtëpi, madje gatuan në verandë përballë syve kureshtarë që shikonin nga oborri.

Me afrimin e seancës së pranimit të fajësisë, pjesa tjetër e qytetit donte të vazhdonte jetën e tyre. Banorët i thanë BBC-së se, përveç ndonjë lajmi rastësor, nuk mendojnë më për vrasësin serik që dikur jetonte mes tyre.

“Nuk janë më kryefjala e lajmeve”, tha Joe. “Shoqëria amerikane ka një kujtesë të shkurtër për gjërat”.
“E di kush janë fqinjët e mi këtu, por, për të qenë i sinqertë, nuk njoh askënd”.

Një pranim fajësie pas viteve heshtjeje

Megjithëse pranimi i fajësisë nga Heuermann të mërkurën solli pak lehtësim për familjet dhe miqtë e viktimave, shumë thonë se kjo duhej të kishte ndodhur vite më parë.

Policia hetonte vdekjet për më shumë se një dekadë, dhe kishin një informacion që - pasi u veprua - i çoi te vrasësi brenda disa javësh.

Anëtarët e familjeve të viktimave kanë pretenduar se policia nuk kishte investuar përpjekje të mjaftueshme sepse gratë e vrara ishin punonjëse seksi, duke cituar shpesh theksimin e oficerëve se ato ishin “prostituta”. Disa banorë të Long Island ranë dakord, duke thënë se ishin të tmerruar nga koha që mori për të arritur drejtësinë.

“Ato nuk janë më pak se askush për faktin se bënë atë që duhej të bënin,” tha Ellen Munoz, një banore e një qyteti fqinj që mori pjesë në seancën e Heuermann.

Departamenti i Policisë së Suffolk County nuk përfshiu hetues federalë në fillim, dhe drejtuesit e hetimit përballeshin me skandale të veçanta. Ish-Shefi i Policisë, James Burke, i cili mbikëqyri rastin, u arrestua në 2015 dhe më pas u dënua për akuza përfshirë pengimin e drejtësisë. Ky rast solli gjithashtu rrëzimin e Thomas Spota, prokurorit të Suffolk nga 2002 deri 2017, i cili gjithashtu udhëhoqi hetimin për Gilgo Beach.

Në vitin 2022, me një drejtim të ri, Policia e Suffolk County krijoi një task-forcë për të hetuar vrasjet - duke sjellë në hetim autoritete federale dhe lokale – çka i çoi te Heuermann brenda gjashtë javësh.

Policia veproi mbi një përshkrim të dyshimtë të dhënë në 2010 nga bashkëbanuesi i një viktime, Amber Costello, pas një përballjeje të saj me një klient. Bashkëbanuesi, Dave Schaller, përshkroi klientin – një burrë i madh që, sipas tij, dukej i frikshëm dhe drejtonte një Chevrolet Avalanche të gjeneratës së parë, një automjet unik.

Ky informacion ndihmoi hetuesit të gjenin Heuermann. Ata kontrolluan telefonat e përkohshëm që ai përdorte për të kontaktuar viktimat, analizuan të dhënat nga kullat e telefonisë celulare dhe flokët mbi trupat e viktimave që përputheshin me ADN-në e picës që ai hidhte. Në bodrumin e tij, policia gjeti edhe prova të tjera, përfshirë udhëzues që ai kishte shkruar në kompjuter për mënyrën e kryerjes së vrasjeve.

Misteret e Long Islandit mbeten

Pavarësisht pranimit të fajësisë nga Heuermann për vrasjet, shumë pyetje mbeten për familjet e viktimave dhe për publikun.

Katër trupat e grave u gjetën ndërsa autoritetet kërkonin mbetjet e një tjetër gruaje – Shannan Gilbert – e cila kishte thirrur policinë një natë të vonë në maj 2010, duke u shprehur me britma se “ata” po përpiqeshin ta vrisnin.

Eileen Coletti Edwards ishte në gjykatë të mërkurën në emër të babait të saj, i cili lejoi Gilbert të hynte në shtëpinë e tij në Oak Beach pasi ajo kishte trokitur në derën e tij natën që u zhduk. Ai përpiqej të thërriste policinë, por Gilbert iku.

“Shpresonte që ajo të kishte shpëtuar dhe ishte fshehur”, tha Coletti Edwards, ndërsa babai i saj vdiq para se Heuermann të arrestohej.

Policia ka thënë se nuk beson që Heuermann ka vrarë Gilbertin, dhe se vdekja e saj ishte më shumë një aksident, në moçalin ku u gjet.

Benjamin Torres, djali i Valerie Mack, ka ngritur një padi për vdekje të padrejtë kundër Heuermann dhe familjes së tij, duke shpresuar të përfitojë nga fondet që familja po merr nga dokumentari ku janë të përfshirë.

Avokati i Torres, Ray, përmendi se Ellerup e kishte quajtur burrin e saj “hero” pas arrestimit të tij, edhe pse ata ishin divorcuar. Policia ka theksuar se nuk beson se familja e tij kishte ndonjë përfshirje.

Të martën, jashtë shtëpisë së tyre në Massapequa Park, avokati i Ellerup përsëriti se ata nuk kishin asnjë lidhje me krimet.

Disa banorë mendojnë se toka e Long Islandit mund të fshehë ende më shumë sekrete.

Gjatë verës, Symon është një nga ata që çdo të diel dalin me varka në Hemlock Cove, një vend i njohur pranë zonës ku Heuermann hidhte mbetjet e viktimave të tij.

Ndonjëherë njerëzit bëjnë shaka duke thënë se do të nxirrnin dylbi për të parë nëse ka trupa të tjerë në moçalin përreth. Symon mendon vazhdimisht për gratë që u gjetën aty.

“Si mund ta harrosh?” tha ajo. “Çfarë gjëje e tmerrshme dhe e frikshme ndodhi”.