Janë bërë 26 vjet që nga koha kur në Studime të Vushtrrisë forcat kriminele serbe vranë 116 shqiptarë.
Ata u nxorën nga kolona e qindra njerëzve që kishin marrë rrugë për Shqipëri.
Aia ishin ekzekutuar para syve të familjarëve.
Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.
Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.
Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj KontribuoUshtarë dhe paraushtarakë ishin endur poshtë e përpjetë kolonës së traktorëve, duke plaçkitur dhe vrarë.
Një dëshmitar i ka rrëfyer HRW-së se si ia kishin vrarë djalin përpara syve, i cili ishte martuar po atë ditë.
“Kur erdhën te traktori im, aty ndodheshin tre vetë: djali im, Adnani, Eshref Rashica dhe Ismeti. Të parin e kapën Ismetin, e zbritën nga traktori dhe nisën ta rrihnin. E vranë. Nuk ishte më larg se tri-katër metra. Pastaj erdhën dhe e morën djalin tim. E kapën për krahun e djathtë dhe e qitën në anën tjetër të rrugës. Unë i shkova pas, por ata më qëlluan, më goditën dhe rashë përtokë”, ka dëshmuar ai. “Dëgjova kur gjuajtën. Ishin dy krisma. E pashë të shtrirë përtokë. E kishin qëllu në shpinë”.
Serbët nuk ishin mjaftuar me këtë. Të nesërmen gjetën një familje 13-anëtarëshe që kishte qëndruar në shtëpi dhe nuk kishte mësyrë Vushtrrinë. E kishin ekzekutuar të tërën.