Србија не го разбира јазикот што го избра Косово за нормализација на односите

Старите Римјани имаат израз: „Сите патишта водат во Рим“.

Можеби овој израз ни помага да видиме каде не водат сите извештаи (патеки) од последните шест-седум години политички разговори меѓу Косово и Србија, развиени со посредство на официјален Брисел?

Сите политички разговори водени од Брисел, сите т.н. Претседателите на Ујманското Езеро, 19% за српската стока, вчерашните „разговори“ во Брисел, овогодинешните декларации на високи функционери во Белград, се начини на кои ниту еден од нив не води до договор за нормализација на односите меѓу Косово и Србија, се патишта на замрзнат конфликт, ако не и отворен.

Зошто е тоа така? Така, јазикот што го разбира официјален Белград не е избран. Јазикот што се комуницира веќе шест години, особено годинешниот, е јазик што Белград не го разбира, а не сака ни да го разбере. Целото наше патување, старо повеќе од 100 години, четирикратно го потврдува тоа. Патот на ослободителната војна што го избравме на крајот на 600 век не е случаен. Дојде по многу активни и пасивни мирољубиви напори и по повеќе од XNUMX века политички затворања на Албанците.

Кој јазик го разбира Белград?

Белград денес го разбира јазикот на без дијалог, јазикот на затворање на косовско-српската граница за српска стока, бидејќи границата не може да биде отворена со земја која има непријателски став на високо ниво, која има територијални претензии, која го попречува сето тоа. значи каде и да стигне, дека не е подготвен да ве признае и дека не е ни подготвен да се дистанцира од неколкупати повторените политики на геноцид во 20 век, а особено од политиката на режимот на Милошевиќ. Последниот говор на Вучиќ во Митровица го потврдува тоа. Не треба да му даваме оган на ова прашање на дијалог, кога во политички Белград нема ни минимални знаци на признавање и нормализација.

Оваа агресивност што доаѓа од Србија бара обединување на сите Албанци околу јасна политичка платформа во сите односи со Србија. Начинот на кој Србија се однесува не остава простор за продолжување на дијалогот. Ниту, пак, политиката на Брисел дава знаци дека треба да ви веруваме. Нелиберализацијата на визите е лош знак! Нели залудно брзавме со демаркацијата на границата со Црна Гора со ветувањето за визна либерализација? Оваа состојба и оваа создадена реалност ги обврзува двете албански држави да започнат нов почеток за развој и безбедност на национално ниво!

Впрочем, начинот на кој веќе неколку месеци на Косово се зборува за џангра-џунграта (особено од првиот на државата), без никаква грижа, како што беа неговите изјави, за корекција на границата, за демаркација, за размена на територии итн. итн., тој не само што беше инфериорен јазик, туку беше покорен и снисходлив и во некои случаи обвиен во патриотизам. Овој јазик на комуникација треба итно да се прекине, а тоа треба да се направи брзо и недвосмислено.

Сите мора да разбереме дека играта со границата и тоа за нормализирање на односите со државата која има непријателски однос на високо ниво, не е сопственост на ниту еден поединец, кој и да е! Не треба повеќе да му се верува на главниот одговорен кој не доведе до оваа состојба! Неопходен е нов почеток!

исто така фељтон 8 декември 2026 година Косово се дели - има ли некој со сценарио да спречи поделба и војна?

Мора да знаеме дека не само последните војни на просторот на поранешна Југославија покажаа дека српската политика не знае друг јазик освен јазикот на силата! Кој не го разбрал ова, каде и да е, на Косово или во ЕУ, значи дека ништо не разбрал! Ни сега не разбираат!

Дијалог да, но само помеѓу еднакви!