„Српското општество се заснова на матрицата на криминалот“

Некои актерки кои се осмелуваат да ги осудат моќните структури во општеството и професор по глума уапсен за силување: како дојде дебатата #MeToo во Србија? Колку и да е важна оваа отворена дебата сега во Белград за теророт на „предаторите“ (така се нарекуваат силувачите, споредувајќи ги со грабливи животни), сепак, нешто се издвојува: ова е дебата за сексуалното вознемирување на српските актерки и не дебата за Босанките или Косовските жени кои биле силувани за време на инвазиските војни на Србија во 90-тите. И нема широка јавна дебата за масовните гробишта со Албанците низ цела Србија.

Од викендот, Србија е зафатена од дебата за сексуална злоупотреба во актерска школа во Белград. Три години по големата дебата ширум светот за сексуалната злоупотреба од страна на мажите на власт, во Србија 25-годишната актерка Милена Радуловиќ собра храброст да го осуди својот поранешен професор по актерство, Мирослав Алексиќ. „Ме силуваше кога имав 17 години“, изјави Радуловиќ, која глумеше и во серијата „Беса“ (во која играат и неколку албански актери). По интервјуто во весникот „Блиц“ за злосторствата на Мирослав Алексиќ известуваат и други жени и девојки. Алексиќ е уапсен.

Над 3000 млади луѓе (момчиња и девојчиња) го посетувале неговото актерско училиште. Според актерката Радуловиќ, директорот на училиштето Мирослав Алексиќ откако ги пријавил децата им рекол на родителите дека немаат повеќе што да бараат во тоа училиште. Ги прашуваше девојките на возраст од 13-14 години дали имаат секс и дали им се допаѓа. Исто така, јасно им порача дека на часот треба да присуствуваат облечени во фустани. Лекцијата започна со христијанската молитва „Оче наш“. Радуловиќ раскажа како Алексиќ ги ставил девојчињата во соба во близина на училницата. „И тука беше“, рече таа.

Во понеделникот речиси сите српски весници објавија фотографии од актерката и режисерка осомничени за грозоморни сексуални злосторства. Злосторствата ги осуди и српскиот таблоид печат кој речиси секојдневно се занимава со виртуелно убиство на луѓе за да генерира кликови.

Режисерот Мирослав Алексиќ очигледно бил влијателна личност во Србија. Во 90-тите, како лојалист на режимот на Слободан Милошевиќ, работеше во државната телевизија РТС, која беше главното пропагандно оружје на режимот. Во 1995 година, Алексиќ режираше филм за свадбата на воениот злосторник Аркан и турбофолк пејачката Цеца. Во 1993 година, Алексиќ беше кандидат на партијата на Аркан за српскиот парламент. Претходно, тој го придружуваше Аркан пред камера на местата на злосторството во Хрватска.

исто така СВЕТОТ 8 декември 2021 година Силувањата што запалија поинакво #MeToo во Србија

Милена Радуловиќ со своето храбро интервју ја отвори „Пандорината кутија“ во Србија. Некои српски новинари напишаа дека ова е скандал на годината во Србија. По актерката Радуловиќ, уште една актерка реши јавно да проговори: Ива Илинчиќ (24) изјави: „Пред неколку години си реков: „Не, Ива! Мика (Мирослав Алексиќ) не те челичи за глума, не те тестираше како актерка, туку те малтретираше. Многу те малтретирал! И злоупотреби многу други. И ќе ги злоупотреби. Никогаш нема да престане“. (...) За среќа, не сум била силувана, немам такво искуство, но постојано сум била сексуално вознемирувана. (...) Шест години молчам. Никому ништо не реков. Ни на мајката, ни на таткото, ни на љубовникот тогаш, сега... Никој. Се срамев, го зедов неговиот срам врз себе, се чувствував како соучесник. Бев млад, не разбирав дека не сум учесник, туку жртва на многу лукав човек“.

Мирослав Алексиќ во понеделникот беше сослушан во белградското обвинителство. Нему му е одредена мерка притвор од 30 дена бидејќи може да ги повтори делата и да влијае врз сведоците. Алексиќ е осомничен за осум точки од обвинението за силување и пет точки за „недозволиви сексуални престапи“, како што е наведено во српскиот закон.

Како и во секое општество (не само балканско) има криминалци кои сакаат да ги обвинат (или дел од вината) на жртвите. Против овој начин на размислување пишуваше и познатата драматург Билјана Шерблановиќ. На својот Фејсбук профил таа подвлече: „Сексуалниот криминал, особено силувањето, а тоа е важно да се разбере, не е секс. Насилството е што како алатка ги има родовите односи, несаканото и недозволиво допирање, срамните дејствија не се цел сами по себе: силувачот пред сè употребува насилство врз личноста на жртвата, врши подмолен напад врз нејзината душа и битие. против нејзината човечка вредност и уништува се што претставува како човечко суштество“.

Познатата ТВ модераторка на вести Јелена Обучина во понеделникот вечерта ја отвори својата емисија со 15 секунди молк. Потоа следеше налет против културата на молкот во Србија: „Непријатно е, но навикнати сме да молчиме кога ни доцнат платите, кога носиме пелени за 300 евра, кога фотографираме гласачки ливчиња, кога не имајте вода за пиење, кога нè трујат реките, кога нема места во болниците, кога нè тепаат на протести, кога идиоти рушат дел од градот, кога тетката праќа пари од Канада (алузија на аферата со Министерот Александар Вулин, кој рече дека за да купи стан во Белград, парите ги испратила тетката на жената од Канада, в.ј.), кога снимката исчезнува од патарините на автопатот (автомобилот во кој висок Српски функционер седел прегази жена откако не ја намали брзината пред штандот, но од безбедносната камера се избришани две клучни минути за документирање на злосторството, в.ј.), кога исчезнува снимката од Митровица (алузија на исчезнувањето на обезбедувањето снимки од камерите од местото каде е убиен Оливер Ивановиќ), кога не лажат за короната, кога ги заоструваат односите со соседите. Молчиме кога не треба да молчиме. Затоа никогаш не ги прашувајте жртвите зошто молчеле? Немате право, но поддржувајте ги да зборуваат секогаш кога се подготвени“.

исто така СВЕТОТ 5 декември 2021 година Обвиненијата за силување во Србија предизвикаа реакции на Балканот

Актерките кои го осудија сексуалното вознемирување добиваат поддршка од многу личности од кинематографската сцена, како Мирјана Карановиќ, која ја играше улогата на Босанка силувана од Србите за време на војната во Босна во филмот „Гербавица“ на сараевскиот режисер Јасмила Жабиќ. Жбаниќ, која моментално го промовира својот филм за геноцидот во Сребреница („Quo Vadis, Аида?“), напиша во изјавата: „Милена Радуловиќ и нејзините колеги ја револуционизираа нашата насилна култура. Не само што ги надминаа сите патријархални бариери, туку решија да дејствуваат и против целиот естаблишмент (директорот за кој се зборува и чие име не вреди да се спомене е човекот што беше директор на свадбата на Аркан и Цеца)“ .

Режисерот Срѓан Драгојевиќ, иако симпатизер на Социјалистичката партија (СПС) и автор на контроверзниот филм („Лепа села лепо горе“), го разбуди вниманието на јавноста со изјавата во врска со последниот скандал во Србија: „Важно е да се разбере дека ова страшно злосторство е нешто што, всушност, е матрицата на која се заснова целото српско општество“. Колку и да е важна дебатата сега отворена во Србија за теророт на „предаторите“ (така ги нарекуваат силувачите споредувајќи ги со грабливи животни), сепак нешто се издвојува: ова е дебата за вознемирување на српските актерки, а не дебата за босанските или Косовки силувани за време на српските освојувачки војни во 90-тите. И нема широка јавна дебата за масовните гробишта со Албанците низ цела Србија.