Τι είναι το Halloween και γιατί γιορτάζεται;

Το Χάλογουιν είναι μια γιορτή που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 31 Οκτωβρίου. Φέτος γιορτάζεται σήμερα. Η προέλευσή του συνδέεται με την αρχαία κελτική γιορτή Σαμχάιν, μια τελετή όπου οι άνθρωποι άναβαν μεγάλες φωτιές και φορούσαν στολές για να τρομάξουν τα πνεύματα των νεκρών.

Τον 8ο αιώνα, ο Πάπας Γρηγόριος Γ΄ ανακήρυξε την 1η Νοεμβρίου ως την ημέρα τιμής προς όλους τους αγίους. Με την πάροδο του χρόνου, το βράδυ πριν από αυτήν την ημέρα έγινε γνωστό ως «Παραμονή των Αγίων Πάντων», το οποίο αργότερα συντομεύτηκε σε «Χάλοουιν», έγραψε. Η ιστορία της Chanel.

Η προέλευση του Χάλοουιν

Οι Κέλτες, που ζούσαν στην Ιρλανδία, τη Βρετανία και τη Γαλλία πριν από 2000 χρόνια, θεωρούσαν την 1η Νοεμβρίου ως την αρχή της νέας χρονιάς. Το προηγούμενο βράδυ, 31 Οκτωβρίου, θεωρούνταν η εποχή που οι κόσμοι των ζωντανών και των νεκρών συγχωνεύονταν. Πίστευαν ότι οι ψυχές επέστρεφαν στη γη, γι' αυτό άναβαν τεράστιες φωτιές και θυσίαζαν ζώα στους θεούς τους.

Druidët (priftërinjtë keltë) parashikonin të ardhmen, ndërsa njerëzit vishnin maska e lëkura kafshësh për t’i trembur shpirtrat. Pas festës, ata ndiznin zjarrin e shtëpisë me flakën e shenjtë për t’u mbrojtur gjatë dimrit.

Ρωμαϊκή και χριστιανική επιρροή

Pas pushtimit romak, dy festa romake u bashkuan me Samhain, Feralia, që nderonte të vdekurit, si dhe Festa e Pomonas, perëndeshës së pemëve dhe frutave, simboli i së cilës ishte molla, duke shpjeguar lojën tradicionale të Halloweenit, “kapja e mollës” (bobbing for apples).

Το 609, ο Πάπας Βονιφάτιος Δ΄ μετέτρεψε το Πάνθεον στη Ρώμη σε εκκλησία αφιερωμένη σε όλους τους μάρτυρες και ο Πάπας Γρηγόριος Γ΄ επέκτεινε τον εορτασμό ώστε να συμπεριλάβει όλους τους αγίους. Αργότερα, η 2α Νοεμβρίου έγινε η Ημέρα των Ψυχών, προς τιμήν των νεκρών. Έτσι, η Εκκλησία μετέτρεψε το παγανιστικό Σαμχάιν σε χριστιανική γιορτή, αλλά οι παραδόσεις παρέμειναν παρόμοιες: φωτιές, παρελάσεις και στολές αγγέλων, αγίων και δαιμόνων.

Si u përhap në Amerikë?

Το Χάλογουιν δεν γιορταζόταν αρχικά στις αμερικανικές αποικίες, αλλά υιοθετήθηκε στο Μέριλαντ και τον Νότο. Με την άφιξη Ευρωπαίων μεταναστών, ιδίως Ιρλανδών που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από την πείνα, η γιορτή πήρε τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.

Τον 19ο αιώνα, έγινε κοινοτική εορτή, με πάρτι, παιχνίδια και στολές για παιδιά και ενήλικες. Οι εφημερίδες της εποχής παρότρυναν τους ανθρώπους να αφαιρέσουν τον φόβο και τη μαγεία από την ημέρα, μετατρέποντάς την σε οικογενειακή εορτή.

Κόλπο ή κέρασμα και φωτισμένες κολοκύθες

Η παράδοση του «trick-or-treat» (κέικ ψυχής) προέρχεται από το αγγλικό έθιμο της Ημέρας Όλων των Ψυχών, όταν οι φτωχοί ζητούσαν «κέικ ψυχής» σε αντάλλαγμα για προσευχές για τους νεκρούς. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό το έθιμο υιοθετήθηκε από τα παιδιά που πήγαιναν από πόρτα σε πόρτα ζητώντας γλυκά.

Σκαλιστή κολοκύθα, ή «Jack-o'-lantern», προέρχεται από μια ιρλανδική παράδοση όπου οι άνθρωποι σκάλιζαν λαχανικά για να τρομάξουν τα κακά πνεύματα. Όταν οι μετανάστες ήρθαν στην Αμερική, χρησιμοποίησαν κολοκύθες, οι οποίες ήταν μεγαλύτερες και πιο εύκολες στο σκάλισμα.

Σύμβολα και δεισιδαιμονίες

Το Halloween ήταν ανέκαθεν μια γιορτή μαγείας και μυστηρίου. Στο παρελθόν, οι άνθρωποι πίστευαν ότι τα πνεύματα των αγαπημένων τους προσώπων επέστρεφαν για επίσκεψη, γι' αυτό άφηναν φαγητό στην πόρτα τους για να τα καλωσορίσουν. Σήμερα, ωστόσο, οι μαύρες γάτες και οι σπασμένοι καθρέφτες συνδέονται με την κακή τύχη, μια επιρροή από τις μεσαιωνικές πεποιθήσεις που συνέδεαν τις μάγισσες με τις μαύρες γάτες.

Από τον έρωτα στις ταινίες τρόμου

Στην Ιρλανδία του 18ου αιώνα, οι νεαρές γυναίκες πίστευαν ότι μπορούσαν να «προβλέψουν» τους μελλοντικούς συζύγους τους μέσα από τα έθιμα του Χάλογουιν. Μια δημοφιλής παράδοση έλεγε ότι όποιος έβρισκε ένα δαχτυλίδι στον πουρέ πατάτας του εκείνο το βράδυ θα παντρευόταν μέσα στο έτος.

Στις μέρες μας, το Halloween έχει γίνει η δεύτερη πιο κερδοφόρα γιορτή στις ΗΠΑ μετά τα Χριστούγεννα, με περισσότερα από 11 δισεκατομμύρια δολάρια να δαπανώνται κάθε χρόνο.

Στον κινηματογράφο, έχει επίσης γεννήσει ένα ολόκληρο είδος: από την κλασική ταινία του 1978, "Απόκριες", από τον σκηνοθέτη Τζον Κάρπεντερ, ο οποίος ενέπνευσε τη δημιουργία των ταινιών "Κραυγή" και "Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες", σε οικογενειακές ταινίες όπως το "Hocus Pocus", «Ο εφιάλτης πριν τα Χριστούγεννα» DHE "Σκαθαροζούμης".