Во вторник се навршија 24 години од масакрот на семејствата Дуриќи, Богујевци и Љугалиу во Подујево. Тој ден во овој масакр загинаа 16 животи. Српските редовни и паравоени сили убија 36 лица во Подуево, киднапираа 6, од кои 3 беа пронајдени мртви, а 3 се уште се водат за исчезнати. Преживеаните го раскажуваат ужасот што го доживеале пред повеќе од две децении
Дупките од куршуми сè уште ги чуваат доказите за злосторството на српските сили на 28 март 1999 година во градот Подујева. Тој ден во 39 масакри што се случија во различни делови на Подујева загинаа 5 животи, покрај 3 лица кои се водат како исчезнати.
Најголемиот масакр се случи на неколку метри од полициската станица, каде беа застрелани 7 членови на семејството Дуриќи, 6 од семејството Богујевци, 2 од семејството Љугалиу и еден од семејството Гаши.
Од овие 16 жртви, 7 деца, 7 жени и 2 старци, 14 се убиени во дворот на Халим Гаши. Иако не бил дома кога се случило злосторството пред 24 години, 81-годишникот вели дека не се чувствува добро секогаш кога ќе излезе во неговиот двор.
„Во 5 часот наутро дојдоа пет луѓе и ми рекоа дека имам 10 минути да излезам одовде. Тие беа редовни полицајци. Таму во таа куќа влегоа и паравојските, а овде влезе цело маало. На тој грб се Дуриќите и Богујевите, тука немаат интерес. Овде ги поддржаа и ги убиваа. Еве ги куршумите, најдов 99 конзерви (vj школки). Дури и куршум без кука“, призна Халим Гаши.
Саранда Богујевци е една од преживеаните од масакрот на семејствата Богујевци, Дуриќи и Љугалиу. Таа има дадено многу сведоштва во судски процес што се одржа во Србија. За овој масакр беа осудени 5 припадници на паравоената формација „Скорпиони“.
исто така
Почина Енвер Дуриќи, чии четири деца беа убиени во масакрот во Подуево.
Недалеку од ова место, во друга куќа загинаа Селим и Идриз Тахири, а повредите ги преживеа Назим Весели. Назим вели дека по офанзивата во селото Запелац, неговото семејство се засолнило во куќата на Скендер Хисен во градот, каде што биле сместени околу 50 луѓе.
„Во оваа куќа живееле семејството Тахири од Думница и семејството Јусуфи. Од вториот кат набљудувавме (воените и паравоените), каде што ги уриваа сите решетки овде. Се слушнале пукнатини од разно оружје, биле забележани во разни униформи. Некаде околу 12:00 часот го видовме кога се обидоа да влезат овде во дворот. Ниту со пиштол не можеле да отворат метална врата, ја отвориле и влегле во куќата. Од моментот кога влегоа, почнаа долго да не тепаат, особено мажите“, признава Назим Весели.
Тој вели дека униформираните полицајци ги зеле Селим Тахир и Исак Исуфи како штит за да проверат некои куќи околу нив.
Преживеал со шест рани
„Додека цело време останав овде во дворот кај таткото на Селим, кај покојниот Идризи. По некое време се вратија и не земаа, ни рекоа мажи дека ќе ве пратат во полициска станица во Подујево. На пат сме, оттука тргнавме кон населба Душколи во правец на полициска станица. Оттаму беше забележано дека од правецот на мостот на реката Лап во наша насока доаѓаат многу воени сили, кои не вратија назад и ни рекоа „слободни сте, Господ нека ви е на помош, Ишалах да ве спаси“, вели тој. „Додека влеговме и се обидувавме што поскоро да ги отстраниме семејствата од овде, влегоа некои униформирани припадници на специјалната полиција и не презедоа. Бевме внесени во ходникот на куќата. Јас, Идриз Тахири, Селим Тахири и Исак Исуфи кои не егзекутираа и почнаа со калашников 30 куршуми. Во тие моменти имав шест рани од оружјето калашников, Селими и Идризи останаа мртви на лице место, додека Исак избега без никакви рани“.
Откако ги испразниле списанијата, според сведокот Весели, полицијата го напуштила дворот.
„Од тука ме одведоа мајка ми, сестрите и татко ми и тргнавме низ излезна врата во дворот на соседот, минувајќи ѕид по ѕид додека не стигнавме до семејството на Јашар Фета. Прва помош добив во куќата на Јашар Фета пет часа откако се повредив. На помош таму дојдоа лекарите Африм Тахири, Халит Малоку, фармацевтот Башким Бајрактари, стоматологот Адем Гаши и уште неколку други. Таму ми беше укажана прва помош“.
Во текот на ноќта вели дека со помош на семејството Блакчори и членовите на ОВК со трактор успеал да замине во селото Балофц.
Истиот ден беа убиени и Уке Ука, Расим Мурати и Сабедин Попова, додека младата Едмон Попова почина од страв. Таму беа згрижени 36 членови од различни семејства.
Емин Абази признава дека престојувале во куќата на неговиот пријател Бејт Мерница во градот. За да бидат на безбедна страна, слушнале дека треба да се стават бели ткаенини над вратите како знак на предавање.
„Братучедот Уке Ука ми ги зеде клучевите во рака, а ти рече не, јас излегувам и ја отворив вратата. Останав на таа тераса таму, кога дојде ја симна капата, седуммина се (паравојски), имаат крпи позади овде (на чело), нозете им се свиткани до колено, имаат автоматско оружје во рацете, но и го извртувале автоматикот го убил на лице место, три пати. Го убиле Расим Мурат од Думница, го убиле Сабеди Попова, а тој младич (Едмон Попова) им бил зад вратите, кога ги убил и него го напуштил духот. Четири погреби“, вели Емин Абази. „Бев блиску да го земам братучед ми, тој остана на колена, го кренав, му излезе духот. Пријдов да видам што има во џебовите, му го земав, ме застрелаа од Силоси со снајпер, а јас сакав да го отсечам. Излегов со неговата сопруга некое време и раскинавме со него. До 8 часот навечер немаме доволно за излегување. Тој ден беа убиени и Џемајл Шалаку, Фериз Бреца, Исуфи и Смјалит“.
исто така
Богујевци во Собранието на Советот на Европа ги покажа трагите на рацете од куршумите на српската војска
Злосторството кое помина неказнето
Тој вели дека таму останале до 22:00 часот, каде потоа со многу други луѓе заминале за Балофц, а следниот ден за Хертице.
„Братучедот со овие 11 погреби го најдовме во џамијата „Те Бебушите“, другите беа погребани на железничките гробишта. Јас сум жив сведок“, рече Емини.
Дури и Назим Весели вели дека во 2004 година преку Фондот за хуманитарно право сведочел во судот во Белград, но никогаш не добил вест дека некој е осуден.
„Што се однесува до правдата, со целосна одговорност можам да кажам дека нашите институции се уште ништо не им направиле. Во 2004 година бев сведок во Судот во Белград преку Хуманитарниот фонд за човекови права на чело со Наташа Кандиќ. Тој ден му дадов некои имиња што ги видов тој ден овде како талкаат по улиците. Но, не добив никакви информации што е направено со нив. Што се однесува до Специјалното обвинителство, нашиот суд, никогаш не сум бил поканет ниту пак сум добил изјава од некого“, рече Назим Весели.
Дури и Емин Абази вели дека никој од него не побарал изјава за овие злосторства.
„Да, не, вие, никој не размислувал за овие работи. Но сега почна кога заспавме. Дали гледаш што ти се случува? На кој не му текна, ми зборат, ама мене не ми е гајле за тебе, погледот ни е само на пленот, друго не не интересира. Овде 22 години гледаме што е направено. Никој не се грижеше за таа работа. Освен како се добива стан, како се добива кафеана, како се добива куќа, затоа и дојдовме до оваа ситуација. Ова е хорор. Кој ме нема до денес“, рече тој.
КОХА испрати прашања до Специјалното обвинителство на Косово за сработеното на овие убиства, но во вторник не доби одговор.
Курти бара правда за жртвите од масакрот во Подујево
Премиерот Албин Курти изјави дека државните институции се должни да бараат правда за жртвите од војната. По оддавањето почит во Подујево, на 24-годишнината од масакрот на албанските семејства во Подујево, тој рече дека масакрот на семејствата Богујевци, Дуриќи и Љугалиу е доказ за геноцидот на Србија на Косово.
исто така
„Градина на сенки“ потсетува на масакрот на семејството Богујевци
„Ова злосторство, овој масакр бара правда. Како институции на државата, како граѓани на Републиката, како Албанци кои ја сакаат нашата земја, никогаш нема да го заборавиме долгот што го должиме кон семејствата кои дадоа сè, но во исто време и обврската да ја бараме правдата, бидејќи не беа убиени. , бидејќи го имаа даденото презиме или име или дека се од оваа или онаа земја, туку затоа што беа Албанци, кои сакаа да живеат во својата земја, во својата земја, слободни и во мир“, рече Курти, преку прес. изданија.
Тој го повика Обвинителството да работи на потера на криминалците и да ја донесе правдата во земјата.