Το My Brilliant Friend της συγγραφέα Έλενα Φεράντε και άλλα βιβλία με τις μεγαλύτερες πωλήσεις εμπνέουν τις γυναίκες μυθιστοριογράφους που ταρακουνούν το ανδροκρατούμενο λογοτεχνικό κατεστημένο της χώρας.
Στην Ιταλία, η λογοτεχνική πεζογραφία θεωρείται εδώ και πολύ καιρό ο τομέας των ανδρών. Εκδότες, κριτικοί και επιτροπές λογοτεχνικών βραβείων έχουν εγκαταλείψει τα γυναικεία βιβλία με την αιτιολογία ότι είναι γυναικεία λογοτεχνία ή βιβλία που διαβάζονται στην παραλία. Έκαναν ακόμη και πλάκα με την Elena Ferrante, αλλά τα μυθιστορήματά της έγιναν διεθνής αίσθηση, πουλώντας πάνω από 11 εκατομμύρια αντίτυπα και εμπνέοντας τη βραβευμένη σειρά του HBO. Η φήμη της μεγάλωσε και έγινε η πιο επιτυχημένη Ιταλίδα μυθιστοριογράφος όλα αυτά τα χρόνια.
Τα τελευταία δύο χρόνια, τα μυθιστορήματα των γυναικών αποτελούν περίπου τα μισά από τα 20 κορυφαία μπεστ σέλερ στη λογοτεχνική πεζογραφία - σχεδόν διπλάσιο ποσοστό από το 2017, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Informazioni Editoriali, η οποία ερευνά τις πωλήσεις στα βιβλιοπωλεία της χώρας. Ορισμένοι συγγραφείς και καθηγητές λογοτεχνίας υποστηρίζουν ότι ο σκονισμένος ελιτισμός, περισσότερο από τον φανερό σεξισμό, εμποδίζει τις γυναίκες να αναγνωριστούν.
«Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη ιδέα ότι η λογοτεχνική πεζογραφία πρέπει να είναι δεξιοτεχνική και αυτοαναφορική», λέει η Elisa Gambaro, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου. Ως αποτέλεσμα, η λογοτεχνική πεζογραφία που πετυχαίνει στην αγορά συχνά υποτιμάται. Αλλά μερικές γυναίκες λένε ότι πρέπει να είναι το αντίστροφο. «Εν ολίγοις, οι γυναίκες συγγραφείς τείνουν να είναι λιγότερο αυθεντικές, επειδή δεν έχουν συνηθίσει να βλέπουν τους εαυτούς τους ως το κέντρο του κόσμου», λέει η Brogi, ερευνήτρια σύγχρονης λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο για Ξένους της Σιένα. Σύμφωνα με αυτήν, οι γυναίκες έχουν ανέπτυξαν λογοτεχνική γλώσσα.να είναι πιο κατανοητά -και παρεμπιπτόντως ευκολότερα στη μετάφραση- γιατί συχνά αγνοούνταν.
Τα επιτεύγματα γυναικών συγγραφέων έχουν πυροδοτήσει μια ευρεία συζήτηση στην Ιταλία σχετικά με το τι συνιστά λογοτεχνία σε μια χώρα όπου η αυτοαναφορική δεξιοτεχνία συχνά εκτιμάται περισσότερο από την αφηγηματική τέχνη, τη συναισθηματική απήχηση και ζητήματα όπως ο σεξισμός ή οι ρόλοι των φύλων.
επίσης
Το "Miu Miu" μετατρέπει το βιβλίο σε σύμβολο κύρους και διανόησης
«Για ένα διάστημα ήμασταν απρόθυμοι να γράψουμε για ορισμένα θέματα, φοβούμενοι ότι μπορεί να χαρακτηριστούν «γυναικεία πράγματα»», είπε η Veronica Raimo, συγγραφέας του μυθιστορήματος The Girl at the Door, μια εξερεύνηση του γάμου, της εγκυμοσύνης και της σεξουαλικής επίθεσης. μεταφράστηκε στα αγγλικά φέτος. «Υπήρχε μια ιδέα ότι οι αφηγήσεις των γυναικών δεν θα μπορούσαν να είναι καθολικές. Αλλά αυτό αλλάζει».
Κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων, Ιταλοί συγγραφείς, εκδότες, κριτικοί, μεταφραστές και εκδότες είπαν ότι οι γυναίκες συγγραφείς έχουν κερδίσει εξαιρετική προσοχή. Κάποιοι το αποκαλούν «Φαινόμενο Ferrante». /nytimes.com/
