Το Κόσοβο όπως η Ελλάδα

Το Κόσοβο βρίσκεται σήμερα στην ίδια κατάσταση με την Ελλάδα. Παρόλο που είχαμε εκλογές πριν από πέντε μήνες, είμαστε αναγκασμένοι να ψηφίσουμε ξανά. Παρόλο που οι Έλληνες πολίτες είχαν ψηφίσει πριν από πέντε εβδομάδες, αναγκάστηκαν να ψηφίσουν ξανά. Και έτσι ο Κούρτι βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με τον Μητσοτάκη.

Μέσα σε πέντε μήνες, το Κοσσυφοπέδιο θα διεξαγάγει δύο εκλογές. Αν και αυτή είναι μια νέα κατάσταση για εμάς, άλλες χώρες έχουν βιώσει αυτό το είδος κατάστασης πριν από εμάς. Σε δύο προηγούμενες στήλες, έγραψα για το τι συνέβη στην περίπτωση του Ισραήλ και της Βουλγαρίας, οι οποίες πέρασαν από μια ατελείωτη αλυσίδα εκλογών. Σε αυτές τις χώρες - όπως και στη δική μας - η πολιτική πόλωση ήταν συνέπεια δομικών δυναμικών και ταυτόχρονα τεκτονικών κινήσεων που επιβλήθηκαν από την αλλαγή των γενεών. Έτσι, σαν να ήταν στη δική μας, η πολιτική συζήτηση οργανώθηκε γύρω από θέματα όπως «νέα ελπίδα» έναντι «παλιάς φρουράς», «θέληση του λαού» έναντι «υπεράσπισης της δημοκρατίας», «έλεγχος» έναντι «κατάληψης κράτους» και τα συναφή. Στην περίπτωση του Ισραήλ, η πολιτική πόλωση έχει οδηγήσει σε πέντε εκλογές μέσα σε τρία χρόνια. Καμία από αυτές τις εκλογές δεν προσέφερε λύση. Το Ισραήλ παραμένει μια πολωμένη χώρα με μια κυβέρνηση που συνεχίζει να υποφέρει από έλλειψη νομιμότητας. Τώρα, σε λίγους μήνες, το Ισραήλ θα διεξαγάγει ξανά εκλογές. Η Βουλγαρία διεξήγαγε οκτώ εκλογές σε πέντε χρόνια, ωστόσο, σε αντίθεση με το Ισραήλ, μετά από οκτώ εκλογές η Βουλγαρία έσπασε την πολιτική παράλυση και απέκτησε μια κυβέρνηση με πλήρη νομιμότητα. Κουρασμένοι από το χάος και την πόλωση των παραδοσιακών πολιτικών στρατοπέδων, οι Βούλγαροι πολίτες εξέλεξαν έναν πρώην στρατηγό για να φέρει σταθερότητα και ελπίδα στη Βουλγαρία.

Έτσι, το Ισραήλ και η Βουλγαρία προσφέρουν μια ζοφερή προειδοποίηση για το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου. Έτσι, η εμπειρία αυτών των χωρών μας διδάσκει ότι ένα πιθανό μέλλον που περιμένει το Κοσσυφοπέδιο μετά τις 7 Ιουνίου είναι ένα μέλλον πολιτικής παράλυσης, χαμένου χρόνου και ενός ατελείωτου κύκλου εκλογών. Υπάρχει όμως ένα άλλο, πιο αισιόδοξο μέλλον για το Κοσσυφοπέδιο. Προέρχεται από το παράδειγμα της Ελλάδας.

Θα διεξαγάγουμε δύο εκλογές μέσα σε πέντε μήνες. Αν αυτό σας φαίνεται πολύ, φανταστείτε να είχαμε διεξαγάγει δύο εκλογές μέσα σε πέντε ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ. Αυτό συνέβη στην Ελλάδα. Το βράδυ της 21ης ​​Μαΐου 2023, ο Έλληνας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε κάθε λόγο να είναι χαρούμενος. Αυτός και το κόμμα του μόλις είχαν γράψει ιστορία. Είχαν πετύχει ρεκόρ νικών στη σύγχρονη ελληνική δημοκρατία.

«Αυτός είναι ο πολιτικός καιρός», δήλωσε ο Μητσοτάκης μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων. Ωστόσο, ο Μητσοτάκης είχε ένα πρόβλημα. Αυτή η νίκη δεν επέτρεψε τη δημιουργία ανεξάρτητης κυβέρνησης και επέβαλε τον σχηματισμό συνασπισμών με κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο Μητσοτάκης αρνήθηκε να το κάνει αυτό. Απέρριψε την αντιπολίτευση για δύο λόγους. Πρώτον, ο Μητσοτάκης γνώριζε ότι αν ξεκινούσε νέες εκλογές - λόγω του νέου νομικού πλαισίου - το κόμμα του θα κέρδιζε περισσότερους βουλευτές, ακόμη και αν διατηρούσε το ίδιο αποτέλεσμα. Δεύτερον, το εκλογικό αποτέλεσμα έδειξε στον Μητσοτάκη ότι, παρόλο που η κυβέρνηση είχε βιώσει αρκετά σοβαρά σκάνδαλα - όπως οι υποκλοπές της αντιπολίτευσης και των δημοσιογράφων, καθώς και η τραγωδία στα Τέμπη - εξακολουθούσε να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη των πολιτών, καθώς η αντιπολίτευση δεν ήταν μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση στα μάτια των πολιτών. Έτσι, χωρίς να χάσει χρόνο, ο Μητσοτάκης απέρριψε αμέσως την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και ξεκίνησε νέες εκλογές. Στην προεκλογική εκστρατεία που ακολούθησε, παρουσίασε τις νέες εκλογές ως δημοψήφισμα μεταξύ μιας υπεύθυνης πλειοψηφίας και μιας ανεύθυνης αντιπολίτευσης. Μεταξύ σταθερότητας και χάους. Το μήνυμα του Μητσοτάκη ήταν σαφές - θέλω πλειοψηφία για να τερματίσω την παράλυση της χώρας. Και αυτό ακριβώς του έδωσαν οι Έλληνες πολίτες. Αν και πέτυχε το ίδιο αποτέλεσμα όπως και πριν από πέντε εβδομάδες, αυτή τη φορά χάρη στο νέο νομικό πλαίσιο και τη μείωση της υποστήριξης από την αντιπολίτευση, ο Μητσοτάκης πέτυχε απόλυτη πλειοψηφία και σχημάτισε μια ανεξάρτητη και σταθερή κυβέρνηση. 

Το Κόσοβο σήμερα βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με την Ελλάδα. Παρόλο που είχαμε εκλογές πριν από πέντε μήνες, είμαστε αναγκασμένοι να ψηφίσουμε ξανά. Παρόλο που οι Έλληνες πολίτες είχαν ψηφίσει πριν από πέντε εβδομάδες, αναγκάστηκαν να ψηφίσουν ξανά. Έτσι, ο Κούρτι βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με τον Μητσοτάκη. Αν και οι λόγοι ήταν διαφορετικοί, η θέση τους ήταν η ίδια. Όπως και ο Μητσοτάκης, παρά την ιστορική νίκη, ο Κούρτι βρέθηκε σε αδύνατη θέση να κυβερνήσει. Και όπως ο Μητσοτάκης, ο Κούρτι απεικονίζει τις μελλοντικές εκλογές ως δημοψήφισμα μεταξύ μιας υπεύθυνης πλειοψηφίας και μιας ανεύθυνης αντιπολίτευσης. Μεταξύ σταθερότητας και χάους. Μεταξύ προόδου και αποκλεισμού. Και ενώ ο Μητσοτάκης πίστευε ότι η νίκη του θα ήταν εγγυημένη από το νέο νομικό πλαίσιο, ο Κούρτι πιστεύει ότι η νίκη του θα είναι εγγυημένη από την απονομιμοποίηση της παρεμπόδισης της αντιπολίτευσης. Με άλλα λόγια, και οι δύο ηγέτες έχουν ερμηνεύσει τις μαζικές νίκες τους όχι ως μια οδό για πολιτικές διαπραγματεύσεις, αλλά ως ένα μέσο καθαρισμού της πολιτικής σκηνής για την επίτευξη πλήρους και ανεμπόδιστης κυριαρχίας. Για να το πετύχουν αυτό, χρησιμοποιούν διαφορετικές στρατηγικές. Εκεί που ο Μητσοτάκης χρησιμοποίησε εκλογική νομική γυμναστική, ο Κούρτι βασίζεται στην σπαρτιάτικη ικανότητά του να πείσει τους πολίτες για τον δίκαιο σκοπό του.

Έτσι, στις 7 Ιουνίου, θα έχουμε μπροστά μας πολλά μέλλοντα. Το ένα μέλλον είναι αυτό της πολιτικής παράλυσης και της απώλειας χρόνου, όπως στην περίπτωση του Ισραήλ και της Βουλγαρίας, ενώ ένα άλλο μέλλον είναι αυτό της Ελλάδας, όπου οι εκλογές θα χρησιμεύσουν ως μέσο επίλυσης του πολιτικού αδιεξόδου, όχι ως μέσο εδραίωσής του. Ο χρόνος θα δείξει ποιο από αυτά τα δύο μέλλοντα θα υλοποιηθεί τελικά.