I ulur në një divan, me një mindil në dorë, 82-vjeçari Isak Pozharani po e “mbyt” kohën. E shoqëron me një filxhan çaj meditimin e tij. Me shkas, i duhet të kthehet prapa në histori, për të kujtuar paraardhësit.
Shtëpinë në të cilën jeton e ndërtoi stërgjyshi i tij, që ai i referohet gjithnjë si baba Kurtesh. E kujton për burrë të zotin e të kamur të kohës, shkruan sot “Koha Ditore”. Shtëpia që e ndërtoi ai në vitin 1908 atëherë ishte e përmendur për faktin se ndërtohej me tulla të pjekura.
Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.
Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.
Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj KontribuoPozharani nuk përton të tregojë edhe një rrëfim që lidhet pikërisht me këtë nam. E sot shtëpia është monument kulture që mbrohet me ligj. Edhe ashtu, Pozharani thotë se shtëpia nuk ka gjasë të rrëzohet.
Si pronë i takon djalit të tij të vogël, nga pesë sa ka gjithsej. E thotë me bindje se ajo do të ruhet. Si strukturë është e fortë, e siç thotë Pozharani, atë nuk mundi ta rrënonte as granatimi nga forcat bullgare, dekada më parë.
Vlerat historike dhe reprezentative
“Shtëpia është ndërtuar prej stërgjyshit, Kurtesh Kurteshit të Pozharanit, që ne i themi baba Kurtesh. U kanë fort burrë i zoti ai”, thotë me krenari Isak Pozharani, derisa lëshon ngadalë filxhanin mbi tavolinë.
“Ka pasë pasuri shumë të madhe ai”, shton tutje, sa për t’ia forcuar namin Kurtesh Kurteshit, stërnipi i burrit të njohur në historinë e Anamoravës... (më gjerësisht lexoni sot në “E Diela me Koha Ditore”)