Në shikim të parë “T’padashtun” mund të duket si film për luftën e fundit në Kosovë. Por në fakt është i ndërtuar mbi një ide krejt tjetër: pranimin.
E kjo nevojë për të qenë të pranuar, vërehet gati te secili personazh, në njërën apo tjetrën formë. Zana (Adriana Matoshi) në këtë rast, duhet ta pranojë djalin e saj, i cili ka ardhur si rezultat i një shtatëzanie të padëshiruar.
Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.
Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.
Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj KontribuoNdërsa Albani, (Jason De Ridder) duhet të mësojë ta pranojë nënën ashtu siç është, me të gjitha vuajtjet dhe krejt çfarë ka kaluar në jetë.
Krijimi i një situate të tillë ka qenë pika bosht e krijimit të skenarit, dhe më pas regjisë nga Edon Rizvanolli. “T’padashtun” është filmi i tij debutues në metrazh të gjatë. Pas premierës që pati në festivalin prestigjioz në Karlovy Vary të Çekisë para dy javësh, filmi u shfaq edhe për publikun në Kosovë, të enjten, kur hapi edicionin e sivjetmë të festivalit “PriFilmFest” në kryeqytet.
Kërkimi i vetes trajtohet prej një këndi që shtjellon temën se si dy personazhet kryesore, Zana dhe Albani, e gjenden në një ambient ku ndihen të humbur. Pas luftës së fundit në Kosovë ajo shpërngulet në Holandë, ku edhe lind djalin e saj. Punon në një dyqan lulesh. Si kosovare ajo nuk e ndien veten pjesë e shoqërisë ku jeton. E as Albani.
Filmi hapet me skenën ku ai grushton një djalosh në shkollë. (Më gjerësisht lexoni sot në Koha Ditore)