Nga fundi i shekullit XIX, erdhi deri te ndryshimi. Miti i Kosovës ndahet nga poezia popullore.
Ai ndalon t’u shërbejë ideve për krijimin e kombit të pavarur dhe ngadalë shndërrohet në mit Vidovdan (Shën Vidit), mit në shërbim të pushtimit dhe hakmarrjes.
Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.
Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.
Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj KontribuoNë mitin autentik kosovar “Vidovdani ishte ditë e verifikimit të trimërisë, fitores, triumfit mbi të keqen, shkruan Ivan Çoloviq, në pjesën e dytë të serisë “Ringjallja dhe harresa e Mitit të Kosovës”, botuar në numrin e sotëm të Kohës Ditore.
Në kultin e ri, Vidovdani është para së gjithash simbol i hakmarrjes gjakatare, të pamëshirshme mbi çdo gjë që është turke, apo në përgjithësi myslimane”.
Miti i Vidovdanit e shndërron përcaktimin e Lazarit për mbretërinë hyjnore në simbol të nacionalizmit mistik, kurse Miloshi ndahet nga tërësia e mitit dhe shndërrohet në hakmarrës kosovar, që në fakt paraqet “degradimin estetik dhe humanist të mitit të Kosovës”, thotë Popoviqi. (Artikullin e plotë mund ta lexoni në numrin e sotëm të Kohës Ditore)