-
İtibaren:
Shqidona Gashi
- 3 Kasım 2025 14:53
- Şurada paylaş:
Hayatının yarısından fazlasını elinde bir günlükle geçirmiş, nesilden nesile mirasını aktarmıştır.
Ferizaj'ın Doganaj köyünden eski öğretmen Sami Haxhimusa, Kosova'da eğitimin temellerini atan öğretmenler kuşağından.
Şu anda 88 yaşında olan Haxhimusa, öğretmenliğin kendisi için bir meslekten daha fazlası, bir misyon olduğu zamanları hatırlıyor.
"Greme köyünde yaklaşık 38 yıl çalıştım. Sllatinë i Morava vb. yerlerde de çalıştım. Ortaokulu bitirdim ve Priştine'de 56-61 kuşağındanım. O zamanlar öğretmenlere hangi okullarda ders verecekleri atanırdı. Bu yüzden birkaç okulda öğretmenlik yaptım. O zamanlar 8. sınıfta matematik öğretmeni olarak ders veriyordum. Öğretmendim ama aynı zamanda öğretmenlik de yapıyordum. Askere gittim ama emekli olana kadar eğitime geri döndüm. 2002'de emekli oldum."
Öğretmenliğe başladığı ilk yıllarda ulaşım imkânlarının yetersizliği nedeniyle ulaşımını bisikletle sağlıyordu.
Bu onun için bir zorluk değildi, çünkü öğretmenlik onun için gönülden bağlı olduğu bir meslekti.
"O zamanlar ulaşım sorunu zordu çünkü çoğu zaman ulaşım imkânı yoktu. Viti'ye ulaşım sağlamak çok zordu, ama önce bisikletle, sonra motosikletle seyahat ediyordum. Geç kalmamak için her zaman 30 dakika erken çıkıyordum. Derslere düzenli olarak devam ediyordum."
Sami Haxhimusa, Doganaj köyünün eğitim ve diğer alanlardaki çok sayıda kadrosuyla tanınmasından gurur duyuyor.
"Daha çok çalışma alışkanlığı edindik ve çalışma isteği duyduk. O zamanki halk da bizi daha çok seviyor ve destekliyordu. O zamanlar, bazı yerlerde kızlarını okula göndermezlerdi. Doganaj'dan mezun olan ilk öğretmen neredeyse benim, başkaları da vardı. Bu köyden aydınlar, eğitimciler, doktorlar, mühendisler vb. yetişti."
88 yaşındaki Haxhimusa, bugüne kıyasla öğretmenliğin ilk dönemlerini özlediğini söylüyor.
"O zamanlar, öğretmenlik doğru seviyedeydi. Benim neslimden bahsediyorum, her biri diğerinden daha iyiydi. Bugüne kıyasla daha az okulumuz vardı, daha yüksek eğitimli olanlar. O zamanlar 12 yıllık bir öğretmendim. Çok çalışıyorduk çünkü çalışma isteğimiz vardı. Ne kadar çalıştığımıza değil, mümkün olduğunca iyi nasıl çalıştığımıza bakıyordum, bu yüzden başarılı bir öğretmen oldum. Çalıştığım okullarda bile diploması olmayan meslektaşlarım vardı ama işlerini yaptılar, iradeleri onları ayakta tuttu. Öğretmen olarak özgürdüm, diğer öğretmenlerden öğrendiğim kadar çalıştım, her açıdan özgürdüm. Şimdi öğretmenlerin elleri bağlı çünkü eğitimden çok idari işlerde çalışıyorlar. Öğrencinin öğrendiklerini seviyorum. O zamanlar hem eğitim hem de yetiştirme konusunda ders veriyordum. Şimdi düşünün ki eğitim bir seviyede, yetiştirme ise değil. Eskiden öğretmenlere en azından bir 'Mirdita' denirdi, şimdi ise bu uygulanmıyor. Evet, "Günümüz öğretmenleri Geride kaldılar. Öğretmenler, siyaset size göre değil, eğitim size göre, kendinizi öğrencilere ders vermeye adayın."
Emekli olduktan yirmi yılı aşkın bir süre sonra bile Haxhimusa'nın zaman zaman kendisini ziyaret eden eski öğrencileri tarafından asla unutulmadığını vurguluyor.
"Eski öğrencilerimle iletişim halindeyim ve bana büyük saygı duyuyorlar. Nasıl anlatacağımı bilmiyorum, beni seviyorlar ve ben de onları seviyorum, yani. Sık sık görüştüğüm doktor Besim Ademi adında eski bir öğrencimden bahsettim. Tüm eski öğrencilerimi seviyorum," dedi Haxhimusa.
Öğretmenlik mesleğini icra eden üç kızı da, eğitim alanında kırk yılı aşkın deneyimiyle onun yolunu takip etti.
Bu arada yeğenlerinin yanında emekliliğinin tadını çıkarıyor.
"Benim de ailem var, eğitimde olan genç kadınlar ve kızlar. Eğitimde öğretmen olarak çalışıyorlar. Çocuklarımın eğitimlerinden ve çalışmalarından memnunum." Oğullarım meslek olarak eğitimde değil, kızlarım ise eğitimde.
Eğitim alanında özverinin bir örneği olarak, eski öğretmen Sami Haxhimusa'nın 41 yıllık emeği de Ferizaj Belediyesi tarafından ödüllendirildi.