Popülizm ve savaş

Azınlıklara duyulan nefret güçlü bir siyasi silahtır. Joseph Goebbels'ten sonra çok az kişi onu bu kadar etkili bir şekilde kullandı. Popülistlerin en büyük avantajı, seçmenlerle anlaşmalarının akıcı olmasında yatıyor. Siyasi tabanları yeni anlatının etkisi altına girerse veya yeni bir ideolojik hedef benimserse, basitçe pozisyonlarını değiştirir ve onu ilk temsil edenlerin kendileri olduğunu iddia ederler. Bu çelişkiye dikkat çeken herkes "yalancı ve yozlaşmış medya seçkinlerinin" bir üyesidir. Ukrayna'daki savaş buna iyi bir örnektir.

Rusya artık altmış yıl önce büyük büyükbabam Nikita Kruşçev tarafından yönetilen totaliter bir toplum olmayabilir, ancak totaliterlik DNA'sında kaldı. Kremlin, ne kadar saçma ya da imkansız olursa olsun kendi gerçekliğini icat etmeye devam ediyor ve insanların buna inanmasını talep ediyor.

Başkan Vladimir Putin'in 2022'de Rusya'daki "özel askeri operasyonu", tıpkı Orwell'in Okyanusya 1984'ünde savaşın barış olduğu gibi, barışı tesis edecek gibi görünüyor. Geçen yıl 24 Şubat'ta Ukrayna'nın işgali, Rusya'nın şehirli orta sınıfını endişelendirmedi. Rus tanklarının Çeçenya'ya akın ettiği 2004 yılı gibi -Putin'in petrol ve gaz patlamasının zirve yaptığı yıl-.

İşgalin ilk altı ayında Rusya'daki gerçeküstü sahte barışı izlemek zordu. Ailemin çoğunun anavatanı ve olağanüstü güzellikte bir ülke olan Ukrayna acımasızca bombalanırken, başkenti kuşatılırken, vatandaşları ya yurt dışına sığınmak ya da ülkeleri için savaşmak için evlerini terk etmeye zorlanırken, Rus vatandaşları görevden alındı. eğer hiçbir şey olmuyorsa.

Yaptırımlar Moskova ve St. Petersburg sakinlerini bir ölçüde etkiledi. İthal mallar raflardan kayboldu ve birçok Batılı işletme Rusya'yı terk etti, ancak Rus vatandaşlarının Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonraki on yıllarda edindiği pek çok şey var. Onlar için mücadele başka bir yerde. Mahallede meydana gelen şiddet, onlar için çok fazla düşünemeyecek kadar önemsiz veya belki de çok önemli. Her şeyle o ilgilendiği gibi Putin de ilgilensin. Hiçbir kötülük görmezler, hiçbir kötülük duymazlar, hiçbir şey konuşmazlar.

Batılılar kendilerini üstün görmesinler diye, Batı toplumlarının benzer tüketim karmaşası içinde yurt içinde ve yurt dışında işlenen sayısız çatışma, suç ve ayıbı hatırlayalım. Batı demokrasilerindeki birçok seçmen, liderleriyle Rusya'dakine benzer ahlaki açıdan iflas etmiş pazarlıklar yapmaktan mutluluk duyuyor.

Donald Trump yalan söylerken, ırkçı ve Yahudi aleyhtarı açıklamalarda bulunurken, işlerini genişletirken ve Adalet Bakanlığı'nı yozlaştırırken, Amerikalıların çoğunluğu buna direnmedi. Sonunda, Beyaz Saray'dan zar zor taşındı. Meclis Komitesi

Temsilci, Capitol'deki 2021 Ocak XNUMX isyanlarına karışmasını araştırıyor.

Ancak Trump, Cumhuriyetçi Parti liderliği de dahil olmak üzere Amerikalıların büyük bir kısmından güçlü desteğini sürdürdü. Nedeni basit: Üç sağcı Yüksek Mahkeme yargıcı atadı (kürtajı yasallaştıran yarım asırlık bir karar da dahil olmak üzere içtihatları bozdular), iş dünyası yanlısı yasaları deregüle etti ve zenginler için vergileri düşürdü.

İngilizler bile, eski Başbakan Boris Johnson'ın, devletin dostlarıyla akdettiği kazançlı sözleşmelere cevap vermemesine ve önemli kararlar alırken Parlamento'yu baypas etmesine izin verdi. Birçoğu için yalnızca Brexit önemliydi.

Polonya'da, Jaroslav Kaczynski'nin Hukuk ve Adalet Partisi hükümeti, ağır sübvansiyonlarla kırsal ve yoksul seçmenlerin boyun eğen desteğini satın alırken, yargıyı ve medyanın çoğunu boyun eğdirdi.

Yönetişimin işlemsel karakteri, otoriterliğe giderek daha fazla meyleden Batı toplumlarında giderek daha fazla telaffuz ediliyor. Oylarımızı ülkemizin veya dünyanın iyiliği için değil, kabilemizin çıkarlarını ve değerlerini ilerletmek için kullandık. Seçmenlerin mali, dini, ideolojik veya diğer bazı taleplerinin karşılanması karşılığında liderler, etik normları ve demokrasi ilkelerini ihlal etmek için bizden izin alırlar.

Trump ve Putin gibi insanlar zamanın ruhunu anlıyor, insanların materyalist arzularını tatmin ediyor ve korkularını besliyor. Trump, Latin Amerikalı göçmenleri şeytanlaştırırken, Putin, "Hıristiyan ve din inancını" terk eden "Batılı elitlerin diktatörlüğüne" karşı gerekli bir direniş olduğunu iddia ettiği Ukrayna'ya karşı savaşın gerekçesi olarak trans ve non-binary insanların varlığını kullandı. Geleneksel değerler".

Ayrıca DÜNYA 25 Ağustos 2022 CNN: Savaş bir hata ama Putinizm her zamankinden daha güçlü

Azınlıklara duyulan nefret güçlü bir siyasi silahtır. Joseph Goebbels'ten sonra çok az kişi onu bu kadar etkili bir şekilde kullandı.

Popülistlerin en büyük avantajı, seçmenlerle anlaşmalarının akıcı olmasında yatıyor. Siyasi tabanları yeni anlatının etkisi altına girerse veya yeni bir ideolojik hedef benimserse, basitçe pozisyonlarını değiştirir ve onu ilk temsil edenlerin kendileri olduğunu iddia ederler. Bu çelişkiye dikkat çeken herkes "yalancı ve yozlaşmış medya seçkinlerinin" bir üyesidir.

Ukrayna'daki savaş buna iyi bir örnektir. İlk başta, Trump'ın Putin yanlısı uzmanları - Tucker Carlson gibi birkaç Fox News yorumcusu dışında - büyük ölçüde sessizdi. Yine de Trump, çoğu Amerikalının bunu barbarca bir hareket olarak gördüğünün farkında olarak Rus işgaline karşı olduğunu açıkladı.

Bugün Amerikalılar hala Ukraynalıların kahramanlıklarını övüyorlar, ancak artık onlara yardım etmeye o kadar istekli değiller. Pek çok Cumhuriyetçi şimdi ABD'nin Ukrayna'ya yaptığı yardımın çok pahalıya mal olduğunu söylüyor. Trump'ın aslında "Yalnızca Amerika" anlamına gelen "Önce Amerika" sloganı ilgi görmeye devam ediyor.

Görünüşe göre Rus orta sınıfı nihayet Ukrayna ile ilgili ahlaki uykusundan uyanıyor ve bu Ukraynalıların çektiği acılardan değil, oğullarının, babalarının ve erkek kardeşlerinin askere alınma tehdidinden kaynaklanıyor. Ancak çok sayıda Amerikalı Cumhuriyetçi Ukrayna'yı desteklemeyi reddederse bunun pek bir faydası olmaz.

Toplumsal sözleşme, ortak çıkar karşılığında toplumun tüm üyelerinin belirli kural ve normlara uyma konusunda anlaşması anlamına gelir. Ancak popülistler, dışlayıcılığa ve kabileciliğe dayalı bir anlaşmayı tercih ediyorlar, bu yüzden kendilerine örnek olarak Putin'i seçiyorlar.

Belki bazıları Putin'in böyle bir güç modelinin olanaklarını fark etmesine şaşırdı çünkü o bir tür entelektüel dev değil. Trump da değil. Bu, bugün çoğumuzun altında yaşadığı popülist toplum sözleşmesinin belki de en sinsi yönü: derin fikirlere değil, korkuya, aşağılanmaya ve yabancılaşmaya dayanıyor. Bu, her zorbalığın temeli ve her fetih savaşının ön koşuludur.

Yazı ilk kez pescanik.net'te yayınlandı. Çeviren: Politik Tartışma Kulübü