Një mesazh i ri kërcënues është dhënë nga Serbia. Në ceremoninë e promovimit të oficerëve të rinj, presidenti Aleksandër Vuçiq kërkoi nga ta që të jenë të gatshëm për mbrojtjen e asaj që e quajti “tokë të shenjtë të Serbisë”, duke aluduar në Kosovën
Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, ka përcjellë mesazhe të reja kërcënuese ndaj Kosovës, duke e lidhur forcimin e ushtrisë serbe me mbrojtjen e territorit që Beogradi ende e konsideron të vetin.
Gjatë ceremonisë së promovimit të oficerëve të rinj të Ushtrisë, Vuçiq u ka kërkuar oficerëve të rinj që të jenë të gatshëm për mbrojtjen e, siç e ka quajtur ai, tokës së shenjtë të Serbisë.
“Ajo për të cilën ju sot jeni betuar është respektimi i Kushtetutës së Republikës së Serbisë, ruajtja e integritetit territorial të vendit tonë, dhe këtë jua them, sepse e di nëpër çfarë presionesh do të kaloni ju dhe udhëheqja politike, sepse nuk kemi asgjë më të shenjtë dhe më të rëndësishme sesa atdheun tonë. Kosova është pjesë e atdheut tonë, pjesë e Serbisë sonë, edhe sipas Kushtetutës, edhe sipas drejtësisë së Zotit, dhe këtë duhet ta kujtojmë, dhe këtë shenjtëri duhet ta ruajmë”, ka thënë ai.
Edhe në ketë ngjarje, Vuçiqi i është referuar marrëveshjes ushtarake ndërmjet Kosovës, Shqipërisë dhe Kroacisë, që sipas tij, përbën aleancë kundër Serbisë. Sipas tij, aleancës Beogradi i është kundërpërgjigjur me investime në ushtri.
“Ne i kemi kuptuar ato mesazhe dhe kemi filluar të sigurojmë atë që është më e mira dhe më bashkëkohorja nga armatimi dhe pajisjet për ju, oficerë të dashur”, ka deklaruar ai.
такође
Како је Црна Гора покренула питање независности Косова
Vuçiqi ka thënë se shteti që përfaqëson do të jetë ushtarakisht neutral dhe porositi oficerët ta mbrojnë territorin, pjesë të të cilit e konsideron edhe Kosovën.
“Ndërkohë, jemi armatosur, jemi pajisur dhe jemi bërë një ushtri në mënyrë të pakrahasueshme më e fuqishme sesa kemi qenë dje. Dhe këtë nuk e kemi bërë sepse duam ta kërcënojmë dikë, jo sepse duam të rrezikojmë dikë, por sepse kemi mësuar leksione të hidhura nga historia jonë se sa herë që kemi qenë të dobët, kanë ardhur të na poshtërojnë, të na nënshtrojnë dhe të na marrin një pjesë të territorit”, ka thënë Vuçiqi.
Ceremonia u mbajt në Banjicë në prani të krerëve më të lartë shtetërorë e ushtarakë të Serbisë, përfshirë Patriarkun Porfirije, kryeparlamentaren Ana Brnabiq, kryeministrin Gjuro Macut, ministrin e Mbrojtjes, Bratislav Gashiq, dhe shefin e Shtabit të Përgjithshëm, Milan Mojsiloviq.
Gjatë ceremonisë u promovuan 130 kadetë me gradat e para të oficerëve, ndërsa ndër më të dalluarit u shpall edhe Predrag Gjuriq, i prezantuar nga autoritetet serbe si kadet “nga Kosova”.
Deklarata e tij është dhënë pak kohë pas kërcënimeve nga ministrja e qeverisë serbe, Snezhana Paunoviq. Më 11 korrik 2026, ministrja serbe e Administrimit Publike dhe Vetëqeverisjes Lokale, deklaroi në një intervistë televizive se, po të kishte qenë në vendin e Slobodan Millosheviqit në vitin 1998, “do ta kishte spastruar etnikisht Kosovën nga shqiptarët”.
Deklarata e Paunoviqit u dënua gjerësisht në Kosovë e ajo u shpall “non grata”. Ndaj saj, ministrja e Drejtësisë në detyrë, Donika Gërvalla, ka dorëzuar kallëzim penal në Prokurorinë Speciale të Kosovës.
такође
Адвокати инсистирају да „покајаним“ Србима не треба дати прилику да се врате
E nga Bashkimi Evropian janë bërë thirrje që politikanët në Serbi të përmbahen nga deklaratat nxitëse dhe të respektohen detyrimet nga normalizimi i raporteve me Kosovën. Deklaratën e Paunoviqit e ka dënuar edhe komisionerja për Zgjerim në BE, Marta Kos, që është shprehur e tronditur se përse Paunoviq vazhdon të mbetet ministre në Serbi. Kosova i ka kërkuar reagim më të ashpër BE-së.
У међувремену, у Србији је једини албански посланик, Шаип Камбери, покренуо поступак за Пауновићеву смену. Део српске опозиције је такође позвао на њену оставку.
Pas reagimeve, vetë Paunoviq nuk kërkoi falje për deklaratën e saj, por pretendoi se u keqinterpretua. Ndërkaq, presidenti Vuçiq pati thënë se deklarata e Paunoviqit nuk është qëndrim i Qeverisë apo Presidencës serbe.
Поред изјаве о етничком чишћењу, Пауновић је током целог интервјуа у „Куриру“ позивала на нападе против Албанаца. Чак је изјавила да неће проћи много времена док се Србија не врати на Косово. На реакцију водитеља да „можда они сами неће стићи до тога, али њихова деца хоће“, Пауновић је рекла: „И ми ћемо до тога стићи“.
Српски званичници често оптужују, без икаквих доказа, да су косовске власти протерале Србе.
Током рата на Косову 1998-1999. године, убијено је преко 13.000 цивила, док су хиљаде других насилно нестале. Преко 1.500 људи, углавном Албанаца, и даље се води као нестало. Хиљаде тела пронађено је у масовним гробницама у Србији током година. А према извештају америчких Центара за контролу и превенцију болести, број жртава силовања на Косову током рата достиже и до 20.000. Током рата на Косову, српске снаге су протерале око милион Албанаца са Косова и починиле десетине масакра.
такође
Пауновић негира да је примао плату након затварања институције на Косову
Међународни кривични трибунал за бившу Југославију у Хагу именовао је тадашње лидере СРЈ као кључне учеснике у „заједничком злочиначком подухвату“ чији је циљ био насилно протеривање стотина хиљада албанских цивила са Косова од марта до јуна 1999. године. Према пресудама, циљ је био „промена етничке равнотеже како би се одржала српска контрола над Косовом“. Бивши генерал Војске Југославије Небојша Павковић, као командант Треће армије, осуђен је од стране Хашког трибунала на 22 године затвора због депортација, присилног премештања, убистава и прогона албанских цивила на Косову током прве половине 1999. године. Са њим су осуђени и бивши начелник Генералштаба Војске Југославије Драгољуб Ојданић, бивши командант Приштинског корпуса Владимир Лазаревић, полицијски генерал Сретен Лукић и бивши потпредседник Владе СРЈ Никола Шаиновић. Главни оптужени, Слободан Милошевић, преминуо је у притвору пре краја суђења 2006. године. Његов наследник у странци СПС након хапшења 2002. године био је Ивица Дачић, данас заменик премијера Србије.
Gjatë viteve të ’90-a, Serbia ka zhvilluar katër luftëra. Fillimisht ndaj Sllovenisë, e më pas ndaj Kroacisë dhe Bosnjë-Hercegovinës, dhe në fund të kësaj dekade ndaj Kosovës.
