За компромисот од писмото на Бајден

Грев е што повеќето од оние кои го градат и влијаат на јавниот дискурс, од политичари и политиколози до аналитичари и новинари, обично се занимаваат со маргините на темите, обично фаќајќи се за зборови или термини кои биле употребени стотици пати во истата контекст.

Како функционира зборот компромис од писмото на претседателот Бајден!

Вистината што секој од гореспоменатите треба да ја знае е дека секое вакво преговарање со Србија во Брисел, доколку биде успешно завршено, значи компромис.

А што точно содржи компромисот - зависи од преговарачите.

Накратко, во моментот кога Косово ги прифати политичките разговори на високо ниво, беше прифатено дека успешното завршување на дијалогот ќе се направи со форма на компромис. (Всушност, американската позиција дека договорот треба да има централна цел за меѓусебно признавање јасно покажува што значи компромисот за Србија).

Затоа, не е некоја иновација која бара компромис. Компромисот отсекогаш бил дел од планот (или плановите - имало и има идеи од најразновидните, како оваа работа на прекројување на границите).

Вистинскиот проблем на Косово, всушност, е 10-годишната неспособност на нашите преговарачи да расправаат пред САД и ЕУ дека функционалната граница на компромисот за Косово е постигната со Пакетот на Ахтисари. Како и неуспехот да се живее духот на тој пакет со градење на европска држава во однос на содржината, не само во однос на формата.

Последица е остатокот од зборот компромис во честитките што ни доаѓаат од Америка!

Косово би било добро ако повеќе се занимава со тој дел од компромисот што се бара од Србија. Со други зборови: сè додека српските власти велат дека „никогаш нема да го признаеме Косово“, разговорите (со тоа и компромисот) тешко дека ќе успеат...