Дојде од улица, од ништо. Откако татко му го напуштил на петгодишна возраст, големиот боксер Роберто Дуран бил принуден да почне да заработува со полирање чевли наместо да оди на училиште.
Сите пари што ги заработил ги дал на мајка си и на семејството, бидејќи им биле повеќе потребни од Роберто. „Преживувањето и болката можат да бидат големи мотиватори“, изјави Мат Хоџсон, режисерот на документарниот филм за Дуран, кој дојде од улиците на Панама за да стане најдивиот боксер на сите времиња, пишува денеска „Коха диторе“.
Боксот се адаптираше на Роберто, земајќи ги предвид околностите во кои порасна“. Во својата биографија, лансирана во 2016 година, Дуран напиша неколку зборови за себе и за неговото воведување во светот на боксот.
„По детството што го имав, немаше од кого се плашев. Шампионите во бокс никогаш не доаѓаат од богати населби, туку од сиромашни. Ова е Божји закон“, беа зборовите на Дуран на почетокот на автобиографијата. Документарниот филм „I Am Duran“ го следи патот на кариерата на боксерот од Панама во 20 век, сите негови подеми и падови, како и моментот од кој никогаш не успеал да побегне.
Пред речиси 40 години, тој налета на златното момче од Америка, Шугар Реј Леонард во Њу Орлеанс. Дуран беше понижен. Овој натпревар заврши со откажување на Дуран со зборовите „не сакам повеќе“ на шпански јазик „не мас“.
(Целосната статија можете да ја прочитате денеска во „Е Диела ме Коха Диторе“)
