Од работа во суд, Наиле Балиу-Незири до посветеност на достоинството на пензионерите

Поминаа повеќе од 4 години откако Наиле Балиу-Незири се пензионираше.

Од голема обврска што ја имаше како правен службеник во Основниот суд во Гњилане, преминот кон пензионирање не беше лесен за неа. Бидејќи се чувствуваше силна и сè уште можеше да придонесе во општеството, таа веднаш се вклучи во друга обврска, работејќи за благосостојбата на пензионерите на Косово.

Таа сега е членка на Лигата на пензионери на Косово и ги претставува пензионерите во регионот Гњилане.

„Работев во Основниот суд во Гњилане како правен службеник. Кога се пензионирав, веднаш посакав да направам нешто за пензионерите и се надевам дека ќе можам да го постигнам тоа. Здружението, и тогаш и сега, продолжува да биде во лоша состојба. Нашите мајки не работеа порано, а ние работевме, па затоа беше тешко кога се пензиониравме да останеме дома. Но, со другите пензионери што доаѓаме тука и го поминуваме времето, го имам како втора работа. Иако се пензионирав на 65 години, се чувствував добро и дека можам да продолжам да придонесувам, па затоа сакав да дојдам тука и да ѝ помогнам на оваа категорија што е запоставена со години“, нагласува Балиу-Незири.

Пензионерот вели дека пензионирањето денес е толку понижувачко што никогаш не може ни да помисли да купи симболичен подарок за своите внуци.

„Денот почнува вака, се будам, подготвувам појадок, ручек, потоа доаѓам тука во Организацијата на пензионери и го поминувам денот со други пензионери. Останувањето сами дома е голем проблем за оние од нас кои работевме. Сега воопшто не можеме да му помогнеме на нашето семејство, пензијата е мала, понижувачка, пензионерите се газат. Со оваа пензија не можеме ни сами да се снаоѓаме, а камоли да им помагаме на членовите на куќата. Кога татко ми се пензионираше, неговата пензија беше 70% од неговата плата и успеваше да покрие многу. А не можеме ни да им дадеме подарок на нашата внука или внук за нивниот роденден, бидејќи пензиите се екстремно мали“, додава Балиу-Незири.

Тој придонел за Судот 45 години, а сега е во пензија, вели дека се чувствува лошо кога е принуден да бара пари од своето семејство.

„Се чувствувам нарушен од државата, но не и од моето семејство. Немам желба да барам средства од моето семејство, зошто да го правам ова кога работам 45 години. Сакам да имам достоинствена пензија, да имам добар живот за себе. Пензионерите не се жртви, ние сакаме правда. Имаме право да имаме достоинствена пензија. Владата одлучува дека минималната плата треба да биде 500 евра, а пензиите треба да бидат исти. Ова прашање мора да се регулира. Ги повикувам сите лидери да го регулираат Законот за пензии. Како што е минималната плата, така треба да биде и основната пензија, додека онаа што се плаќа од придонеси треба да биде повисока“, вели Балиу-Незири.

Економската состојба на пензионерите не е добра. Според г-ѓа Наиле, има пензионери кои остануваат надвор во паркот цел ден и немаат услови да бидат услужени во кафулето.

„Дури и пред да ја добиеме пензијата, правиме простор за неа. Треба да издвоиме дел за лекови, за облека, бидејќи во староста треба да бидеш дотеран и облечен за да не се однесуваат лошо со тебе другите, стареењето е среќа. Секој ден доаѓам тука и гледам пензионери кои го поминуваат целиот ден во паркот без да јадат или пијат ништо, бидејќи пензијата не им е доволна, немаат услови“, изјавува Балиу-Незири.

Таа ги споменува основните барања на пензионерите за да можат да го поминат овој период достоинствено, како што заслужуваат.

„Ја повикувам владата итно да формира пензиски фонд, да имплементира здравствено осигурување, да го признае стажот пред и по војната, да ја наследи пензијата ако партнерот починал и имал повисока пензија, тогаш таа треба да се пренесе на другиот партнер. Да се ​​регулира Законот за основната пензиска шема така што таа да биде со минимална плата, а осигурениците да ја добиваат просечната плата на државните службеници. Сакаме овие да бидат регулирани, не сакаме да бидеме жртви. Ако овие се регулираат, повеќе нема да се жалиме, бидејќи одат рака под рака со зголемувањето на платите, се зголемуваат и пензиите“, вели Балиу-Незири.

Таа вели дека не ја гледа најновата одлука на Владата како кампања, но така треба да биде, бидејќи инфлацијата постојано се зголемува, а приходите на Косоварите треба да бидат слични.

„Континуирано протестиравме, неколку пати одевме на состаноци, кога помошникот на министерот разговараше со нас, но немаше голем интерес. Сега наш секретар е Мазлум Баралиу и нема смисла владата да не чека да ги слушнеме нашите поплаки и барања. Владата им овозможи на воените ветерани да работат за 50%, а за нас тоа може да се регулира со административна наредба. Не верувам дека зголемувањето на пензиите е кампања, бидејќи платите треба да се зголемуваат секоја година, па затоа и пензиите се зголемуваат на крајот од годината според инфлацијата“, нагласува Балиу-Незири.

Пензионерката Наиле Балиу Незири е пример за активна жена која продолжува да придонесува за својата заедница дури и по пензионирањето. Таа постојано вели дека пензионерите не бараат милост, туку правда и добри услови за мирен живот по децении работа.