Од традиционално до позитивно родителство, предизвикот на родителите денес

Денешните деца се многу различни од времето кога растеле нивните родители и баби и дедовци.

Помеѓу традиционалното родителство се модерното и позитивното родителство.

Но, за експертите во оваа област, децата во Косово честопати немаат задоволително ниво на образование.

За ова се обвинуваат технологијата и недостатокот на комуникација од родителите.

Според детскиот психолог Тринга Висока, родителите не треба да им дозволуваат на децата да бидат целосно слободни во својот избор и однесување. Треба да постои рамнотежа помеѓу позитивното и традиционалното родителство, за децата да ги знаат и почитуваат границите поставени од нивните родители.

„Авторитарното родителство, кое е построга форма на родителство, според студиите нема добри ефекти врз децата. Најдобриот стил што влијае врз нив е авторитарното родителство, комбинација помеѓу либералната и строгата страна. Мора да се најде среден терен, за родителите да не дозволат децата да не ги знаат своите граници, но исто така да не паднат во крајност со тоа што ќе бидат премногу строги. Суровото родителство не е правилно, ги прави децата постудени, посурови и со негативно однесување. Родителите треба да седат со децата во рамноправна положба, на пример на стол, кога разговараат за проблем. На овој начин, детето се чувствува рамноправно со родителот и на тој начин треба да му се покаже дека неговото однесување било погрешно и дека треба да се подобри следниот пат“, рече Висока.

Висока, која е и психолог во училиштето „Асим Вокши“ во Приштина, вели дека има родители кои погрешно ги фаворизираат своите деца и не ги земаат здраво за готово жалбите на наставниците, туку им се спротивставуваат.

„Денес е спротивното во споредба со минатото, родителите ги фаворизираат своите деца. Кога училиштето ќе му каже на родителот дека неговото дете направило нешто погрешно, тие не го прифаќаат овој факт. Се соочувам со вакви случаи секој ден, но родителите треба да разберат дали го образуваат своето дете максимално, образованието доаѓа од дома. За жал, родителите го прават спротивното. Треба да размислиме колку тие прават за своите деца и зборовите на училишниот персонал треба да се сфатат посериозно“, рече таа.

Таа нагласува дека комуникацијата е клучот за добри односи меѓу родителите и децата.

„Добро е да се имаат граници, да се знае каде оди детето. Ова има позитивно влијание врз човечките вредности и почитта. Порано имаше повеќе почит, наставниците се гледаа со поинакво око. Се надевам дека и денес ќе биде исто. Еден совет за родителите е да разговараат со своите деца колку што е можно повеќе, да комуницираат со нив. Кога има разговор и кога проблемите се разјаснуваат, сè полесно се надминува. Но, секогаш треба да има граници“, додаде таа.

Од друга страна, Ганимете Добратиќи Каравидај, мајка на две деца, вели дека нејзиното родителство е адаптација помеѓу она што го видела од своите родители и модерниот начин на живот. За разлика од нејзините родители, таа вели дека повеќе ги слуша своите деца, па дури и учи од нив.

„Почнувајќи од моите родители кои имаа построги правила, денес сум поинаква како родител. Јас сум комбинација од моите родители и денешните. Денес како родител ги слушам моите деца. Пораснавме слушајќи ги само нашите родители, но сега не само што ги учам моите деца, туку и учам од нив, честопати сум изненадена од нив“, рече Добратиќи-Каравидај.

Таа додава дека никогаш не претпочитала да биде авторитарна мајка, но исто така не практикувала ни социјален однос со своите деца.

„Не треба да бидеме пријатели со деца, треба да има правила, но без насилство. Треба да комуницираме со децата, тоа е најдобриот начин за решавање на проблемите. Имаме традиционално и позитивно родителство, но не треба да бидеме авторитарни родители бидејќи тоа е погрешно“, додаде таа.

Што се однесува до наградите, таа вели дека ретко ги дава и не сака нејзините деца да се навикнат на идејата дека треба да бидат наградени за секое достигнување. Таа нагласува дека насилството никогаш не било дел од нивното воспитување.

„Не ги наградувам моите деца редовно, бидејќи ако го правам тоа, тие учат дека по секое достигнување или добра оценка, треба да бидат наградени. Ние како родители треба да бидеме горди на нивните успеси, но не секогаш желбите треба да се исполнат. Понекогаш наградата е неопходна, но не по правило. Никогаш не користам насилство, тоа не е решение. За да имате ценето и успешно дете, мора да се даде љубов и грижа. Денешните родители се многу ангажирани во работата, но всушност треба да бидат што е можно поблиску до своите деца, бидејќи им е потребно такво присуство“, рече таа.

Позитивното родителство, кое се препорачува за успешно дете, се заснова на комуникација меѓу родителите и децата и поминување квалитетно време заедно.

Позитивното родителство бара поставување граници, но и нудење емоционална поддршка и учење на децата за љубов и почит кон себеси и другите без казна или насилство.