Седум и осумстотини метри длабоко зовре незадоволството на Косово. Со излегувањето на виделина на рударите од јамите „Трепча“ ќе се подигне надежта за заштита на правата на угнетените Албанци. Србија на Слободан Милошевиќ насилно застануваше на страната на пет републики и две југословенски покраини, пишува денеска „Коха диторе“.
Со себе ја имаше и српската академија и црква. Заедно повикаа на истребување и физички геноцид врз Албанците. Слабата југословенска елита се плашеше од илјадници „митинзи на вистината“. „Револуцијата на јогуртот“ напредуваше под грубата реторика на политичарот во подем, Слободан Милошевиќ.
Тој сакаше Југославија под апсолутна власт на националистичка Србија. Неговиот јазик и јазикот на академиците, кои правеа академски планови и меморандуми за истребување на Албанците, се споредуваше со наци-фашистичкиот дискурс кој му ги донесе на светот најголемите масакри во историјата на човештвото. Малкумина се осмелија јавно да ги предизвикаат во суштински разнишаната Југославија. Многу луѓе ќе им се придружат на илјадниците рудари на Стантерг на 17 ноември 1988 година. /Реџеп Малоку
(Прочитајте повеќе во Коха Диторе)
