Новинарите не се виновни зошто Здружението го држи Косово како заложник

Тие што мислат дека доколку новинарите во своите прашања или извештаи не ја спомнат Заедницата на општините со српско мнозинство на Косово, тогаш оваа тема би исчезнала и Косово би спиело удобно без ова прашање, грешат. Здружението не е измислено од новинари, туку од избрани луѓе и меѓународни пријатели на Косово. Политичарите нека се караат меѓу себе, колку сакаат нека ја критикуваат Америка, Франција и Германија, нека изразат омраза кон ЕУ и Србија, кон албанскиот КВИНТ, кон бароницата Ештон и Џозеп Борел, но новинарите нека се чувствуваат удобно да прават нивната работа. И како да не се поставуваат прашања за Асоцијацијата, кога таа е наслов на секој меѓународен состанок и сега е евентуална пречка Косово да стане членка на Советот на Европа

Ако се направи квиз каде што ќе треба да се избројат што повеќе елементи зошто формирањето на Заедницата на општините со српско мнозинство на Косово беше погрешна идеја, а многу штетна за Косово, верувам дека ќе имав реални шанси да се биде победник во таква трка. Идејата за формирање на Здружението се роди за да и се даде на Србија нешто што ќе ја задоволи, а тоа е „повеќе од Ахтисари, а помалку од автономија“. И на овој начин да се обезбеди „дури и Србија да добие нешто, а и Косово да изгуби нешто“. И како и целиот досегашен дијалог, така и Договорот за здружување на општините со српско мнозинство оди кон етничка сегрегација на Србите, а не кон нивна интеграција во општеството и системот на Косово. Но, ова е тема сама по себе за која е легитимно да се изнесуваат мислења, да се пишуваат тестови, да се протестира, да се бараат анализи и мислења од судовите. Добро или лошо, договорот за формирање на Заедница на општини со српско мнозинство, која ЕУ ја нарекува и Заедница, стана обврска на Косово. Државниот врв ја презеде оваа одговорност во име на Косово во 2013 година, а подоцна и во 2015 година. А Собранието на Република Косово ја направи законска обврска со потребното мнозинство. Дека треба да се формира се изрази и Уставниот суд на Косово, кој констатира повреда, но даде инструкции кои треба да се земат предвид при формирањето.

Навистина, Движењето Ветевендосје, кое сега е политичка партија на власт во Косово, создаде голем дел од својот профил спротивставувајќи се на Асоцијацијата. Но, сега таа е на власт и од неа се бара, како и секоја легалистичка влада, да го спроведе она што е обврска што другите кои беа на власт пред нив ја презедоа во име на Косово. Како оние кои еден ден ќе дојдат на власт, во иднина ќе треба да ги спроведат обврските што некој денес ќе ги преземе во името на Косово.

Новинарите не треба да се грижат за тоа кој треба, а кој не треба да се споменува во медиумите за обврската за формирање на Здружението. Всушност, новинарите треба да дадат се од себе за да информираат што подобро. На кого му одговара, а кому не му одговара политички во даден момент, не треба да ги загрижува новинарите. Новинарите повеќе не се „социјално-политички работници образовани во духот на марксизмот“, туку се професионалци кои треба да работат со единствена цел да ја информираат јавноста, објективно без намерна манипулација. Политичарите треба да се грижат за сопствената работа и да не мислат дека слободата на изразување значи и право на напад на новинари. Кога новинарите ги критикуваат политичарите, тие си ја вршат својата работа. Кога политичарите ги критикуваат и напаѓаат медиумите, тие ја злоупотребуваат својата положба. Некој може да ја смета за неправедна оваа поделба на улогите, но не можеме ништо да направиме за тоа. Тоа е реалноста. Друга работа е кога треба да побиете некоја невистина. Правото да реагира на невистината има секого.      

Тие што мислат дека доколку новинарите во своите прашања или извештаи не ја спомнат Заедницата на општините со српско мнозинство на Косово, тогаш оваа тема би исчезнала и Косово би спиело удобно без ова прашање, грешат. Здружението не е измислено од новинари, туку од избрани луѓе и меѓународни пријатели на Косово. Нека се караат политичарите, колку сакаат нека ја критикуваат Америка, Франција и Германија, нека изразат омраза кон ЕУ и Србија, кон албанскиот КВИНТ, но новинарите комотно нека си ја завршат работата. И како да не се поставуваат прашања за Асоцијацијата, кога таа е наслов на секоја меѓународна средба, а сега и евентуална пречка Косово да стане членка на Советот на Европа.

Нападите врз новинарите затоа што поставуваат прашања, па дури и инсистираат да бараат одговори за Здружението се неприфатливи. Да не се поставуваат прашања за Здружението денес би било како работа на ѓубре што ја става главата во песок. Косово денес по многу работи е заложник на обврската за формирање на Здружението. Ова би можело да биде и причината поради која Косово можеби нема да биде примено во Советот на Европа по десет дена. И може да се случи политичарите, дури и оние во Приштина, и во Брисел и Берлин, Париз и Лондон, да се обидат да ја убедат јавноста дека „тоа не е неуспех“. Затоа што новинарите не го измислија условот Косово, за да ги обезбеди потребните гласови за членство во Советот на Европа од страна на министрите за надворешни работи на земјите, да биде дадено да го испрати нацрт-статутот на Заедницата на општините со српско мнозинство. до Уставниот суд за разгледување. Ова прво го спомнаа американските пријатели, потоа германските и француските пријатели, а новинарите само го сфатија тоа. И тие пишуваат и поставуваат прашања. И така мора да продолжат, бидејќи тоа е нивната главна задача. Ако не поставувате прашања, оваа тема нема да исчезне.