До кога ќе ми правиш друштво?

Би ме интересирало да знам каков би бил интересот на овие кандидати да станат пратеници доколку максималниот износ што можеа да го добијат како плата беше минималната плата од 350 евра, како што се појавува на платформата „Суперпуна“. Бидејќи во моментов, не верувам дека постои посупер работа од „пратеник“.

Морам да ја започнам оваа „сагафела“ со извинување до читателите за неодговорниот оптимизам што го манифестирав минатата недела, кога напишав дека можеби ова ќе биде прв пат изборниот процес да заврши брзо и дека би можеле да имаме конституирано Собрание до крајот на овој месец.

Колку наивно... и покрај моите години. Наивно што сè уште сакам да верувам дека работите можат да се направат без измама.

Можеби ова е можно во друга земја, но не и во Косово.

ЦИК, на почетокот на неделата, одлучи да преброи 914 избирачки места од изборите на 28 декември. Во 10 општини ќе бидат преброени гласовите во целост, додека во 28 општини ќе бидат преброени 10 проценти од избирачките места.

Значи, иако немаше забелешки за партиските гласови, кражбата на гласови се случи во рамките на партијата - во рамките на самите партии, од страна на самите членови на партијата кои, преку бројачи на гласови, успеваа да добијат повеќе гласови на туѓа страна.

Ваквите постапки всушност зборуваат за нашиот менталитет: ние не ги избираме средствата за постигнување на целта, каква и да е таа. Иако имаме уста полна со интегритет и патриотизам. Но, кога станува збор за моќ или финансиски бенефиции, нема ниту ред ниту принципи. Ниту патриотизам.

* * *

Поради кражбата на гласови, месец по месец во 914 избирачки места, може да се случи избраниот примерок во 28 општини да сведочи за слични деформации и да се даде наредба сите гласови да се пребројат. И ако за 914 избирачки места ќе бидат потребни 12 до 14 дена броење, тогаш пребројувањето на сите 2.614 избирачки места ќе трае дополнителни 20 дена. И, ако се пребројат сите рокови за жалби, ќе го поминеме февруари, следствено, ќе стигнеме до точка каде што може да се прекрши уставниот рок за избор на претседател на државата.

Па што тогаш? Дали сè уште треба да очекуваме толкување на Уставот, во услови кога нема конституирано Собрание и нема формирана влада?

Искрено, не знам што да мислам, освен дека се покажуваме како народ кој не си ја сака земјата.

Сега, или ЦИК ќе го зголеми бројот на броила и ќе ја заврши оваа постапка побрзо, или влегуваме во третата или четвртата фаза од политичката криза што ја трпиме од минатиот февруари - речиси една година.  

* * *

Броењето ќе продолжи барем уште една недела и искрено би било убаво да заврши таму.

Нека се конституира Собранието и нека се формира Владата, ако за ништо друго, тогаш за фондовите на ЕУ кои чекаат ратификација речиси 15 месеци.

И ако процесот на броење ги издвои кандидатите кои добиле повеќе гласови во овој облик на кражба, тогаш тие треба да бидат предмет на кривични истраги. Бидејќи оние кои преку измама заземаат профитабилно пратеничко место не им е местото во Собранието, туку во затвор.

Би ме интересирало да знам каков би бил интересот на овие кандидати да станат пратеници доколку максималниот износ што можеа да го добијат како плата беше минималната плата од 350 евра, како што е наведено на платформата „Суперпуна“. Бидејќи во моментов, не верувам дека постои подобра работа од „пратеник“.

Дури и самите пратеници би разбрале како е да се живее во сиромашна земја, која станува сè посиромашна колку што има повеќе политичка криза и каде што вработеноста се намалува поради економската криза, што е токму последица на таа политика.

Можеби би ја разбрале тешката положба на пензионерите, кои сега мора да одат и да ја тужат државата затоа што таа го толкува законот како што сака и избира да не ги почитува судските одлуки. Па а камоли произволно да им ги конфискува пензиите затоа што не се појавиле неколку месеци, сега дури и не сака да знае дека постои судска одлука што ги ослободува пензионерите од оваа нечовечка обврска - лично да докажуваат, на секои шест месеци, дека се живи.

* * *

Во меѓувреме, она за што нè предупредуваат во политичките табори, доколку сертификацијата на резултатите сепак се постигне на време, е дека политичката криза веројатно ќе се продлабочи уште повеќе доколку нема договор за шефот на државата.

ЛДК сега јасно изјавува дека нема гласови за Османи и затоа можеби дури и не сака да обезбеди кворум ако таа повторно се кандидира. Од друга страна, ВВ не е ни сигурна дека има цврста одлука за повторниот кандидат на Османи - ако беше така, Курти немаше да изјави дека еднаш ќе ја праша за мислење дали треба да се обиде да освои уште еден мандат. Всушност, нема потреба да ја прашуваат ништо: Османи веќе кажа дека е заинтересирана за уште еден петгодишен мандат и дека ако не помине, таа ќе продолжи активно да се занимава со политика, што е логично со оглед на нејзините години.

Не слушнавме ништо од ПДК во врска со темата, додека ААК, исто така, излезе со конкретен предлог, оној што самиот Харадинај го спомена во минатото: тој да биде избран за претседател.

Сè уште со идејата дека сите рокови се почитуваат, веќе е нејасно кој ќе биде кандидатот за оваа позиција. ЛДК бара консензуален кандидат, без да наведува имиња, но прашањето е како да се постигне консензус меѓу луѓето кои, поради политички интереси и гнев, успеаја да ја држат државата блокирана една година?

Во оваа фаза, може да се шпекулира за многу имиња. Но, она што му е потребно на Косово е личност која ќе го претставува Косово во светот на достоен начин; која навистина треба да претставува фигура на единство и чии постапки треба да бидат такви, избегнувајќи поларизација и политички триења, и која треба да биде разумна личност опкружена со добри советници, дури и ако се странци.

Но, последното нешто што му треба на Косово е процесот да не успее во март, а ние повторно да одиме на избори. Една третина од парламентот во рок од една година би било премногу за граѓаните уморни од економските проблеми што го отежнуваат преживувањето.

* * *

И евентуалните нови избори можеби би станале прашање на опстанок за ЛДК, која се соочува со значителна криза од декемвриските резултати.

Иако изборите во минатиот февруари ѝ дадоа малку кислород, кога забележаа зголемување по катастрофалниот пад во 2021 година, овие во декември ја вратија некогаш најголемата партија во Косово приближно таму каде што беше: со малку гласови и на третото место по национално политичко значење.

По дебаклот доживеан во декември, објективно, единствената логична одлука би била неотповиклива оставка на Абдиџику заедно со целото негово раководство и свикување вонредно Собрание, каде што би се избрало новото партиско раководство. Тоа би било израз на морална одговорност за длабокиот пораз и неуспехот да се убедат гласачите во владејачката алтернатива што ја понуди партијата на овие избори.

Но не. Тоа не се случи. Се одржа маратонски состанок на раководството, чиј резултат, единствениот видлив и јавен, беше оставката на Хикмете Бајрами од функцијата потпретседател на партијата, која беше објавена следниот ден. Доста морална одговорност.

Абдиџику инсистира дека ќе ја понуди својата оставка до Генералниот совет, кој ќе одлучи дали ќе ја прифати или не - нешто што не е предвидено во статутот на партијата. Абдиџику ќе има свои причини за тоа, но ризикува многу сериозно, ако остане на чело на партијата, а напролет се одржат нови избори, кои ќе паднат уште пониски од бројките на Авдулах Хоти во 2021 година.

* * *

Крадците треба да бидат во затвор - па ако веќе постојат докази за луѓе кои ја злоупотребиле својата положба за да наместат нечиј глас, обвинителството треба итно да се справи со нив, па дури и со „привилегираните“ кандидати, додека партиите треба да инсистираат тие доброволно да се откажат од своите мандати.  

А второто би бил епохален чекор во парламентарната демократија на Косово.

[заштитена по е-пошта]