Амбицијата е непозната.

Пратениците имаат институционална и уставна должност да одат на работа, имено на седница, без оглед на тоа дали располагаат со својот мандат како што сакаат. Но, не смееме да заборавиме дека тие мандати им ги даде народот, во чиј интерес мора да дејствуваат. Алтернативата што ни преостанува е повторно да одиме на избори. А зошто? Затоа што народот е добар сè додека гласа.

И конечно, по пет недели, резултатите беа потврдени. Со ова, почна да тече рокот за конституирање на Собранието.

Од почетното однесување на лидерите на политичките партии, гледаме дека никој не брза со Собранието - бидејќи целата игра и целиот облог е на позицијата шеф на државата.

Значи, уште еден во низата многу знаци дека понуденото уставно решение, шефот на државата, за кој се вели дека има повеќе церемонијални овластувања, што не е сосема точно, да го избира Собранието на Косово, беше погрешна проценка.

Но, знаеме, бидејќи сме сведоци, дека изборот на шеф на државата никогаш не бил без проблеми (освен случајот со Јахјага и пликот, кој сепак се случи по циркусот со Пацоли).

Дури и во времето на Ругова - тогаш беше поедноставно: Ругова ја сакаше позицијата, која во тоа време беше навистина церемонијална, за себе, поради што прифати дека некој со малку гласови може да стане премиер и да држи многу министерски позиции.

Други пати, ова прашање некако се решаваше со владејачки коалиции сè до изборот на Османи – токму ЛДК и повремен пратеник ѝ помогнаа на нејзиниот избор.

И потоа, дојде почетокот на 2026 година. Беа пронајдени низа изговори зошто некој би влегол или не би влегол во салата за да формира кворум, па дури и да гласа.

Бесконечната амбиција на Вјоса Османи за уште еден мандат излезе на површина. Тој направи неуставен чин (иако Уставниот суд не се занимаваше со него, бидејќи никој не го изнесе случајот за прекршокот што го сторил пред судиите), ја убеди својата поранешна партија дека ќе им ги донесе стотиците илјади гласови што некогаш ги имаше заедно со ВВ, а ноќта кога излегоа првите резултати, рече: „ВВ нема причина да не гласа за мене за претседател“.

* * *

А причината за негласањето за неа може да биде и фактот што таа беше еден од политичките протагонисти што нè доведоа до јунските избори, без никаква потреба.

Нејзината амбиција и амбицијата на другите кои веруваа дека овие избори ќе донесат голем пресврт, нè чинеа милиони од ЕУ, бидејќи во отсуство на активен Парламент кој би гласал за сè што е потребно за пристап до средствата доделени од Европа за Косово, ни остана долг список на пратеници, поранешни пратеници, со еден збор, негодници, кои ќе добиваат привремени плати за деновите што ги поминале седејќи во седиштата на пленарната сала на Парламентот.

Резултатите беа разочарувачки за опозицијата, освен за ААК, која успеа да го премине прагот со нов партиски лидер. За победничката партија, тоа беше губење на мнозинството што го постигна во декември, но сепак доволно за да формира нова кревка влада заедно со несрпските малцинства.

Иако имаше зборови и предлози дека ВВ треба да се фрли во опозиција доколку сите се приклучат, од самиот почеток беше јасно дека тоа ќе биде можно само ако и Српската листа се приклучи на гласањето - па со гласовите на експонентите на Вучиќ, може да се постигне целното мнозинство од 67 гласа.

И, како резултат на тоа, ќе имаше разновидна влада (владата на Харадинај 2 имаше 22 коалициски партнери, каде што апсолутно секој глас бараше дел, дел кој потоа се претвораше во 80 или повеќе места на вицепремиери) – во суштина, неефикасна и скапа влада, која во нормални услови би имала многу проблеми со спроведувањето на изборната програма, бидејќи нема да се знае која треба да служи како основа за движење напред.

Но, со оглед на тоа дека нашите изборни програми се како сè, тие би дејствувале според старото искуство: да вклопат што е можно повеќе во државниот буџет. Нешто како сегашната влада, само малку поинаку.

Сепак, коалициското поврзување со Српска би имало долгорочни катастрофални ефекти за албанските партии кои моментално се во опозиција - особено по Бањска и терористичкиот напад предводен од (поранешниот) потпретседател на овој ентитет.

Не верувам дека би биле толку кратковиди, и покрај задоволството што го добиваат од идејата да можат да ја поседуваат моќта. Но... амбицијата е непозната.

* * *

Значи, во отсуство на оваа опција, единствената опција што преостанува е да се спојат гласовите меѓу албанските партии. Секако, освен ако целта не е повторно да нè доведат до избори.

Курти ги покани тројцата лидери на албанските партии на одделни состаноци. Ѓини одби - бидејќи по изборите јавно излезе со барање од шест точки како услови што ВВ мораше да ги исполни ако сака поддршка од Алијансата.

Родот знае дека ветувањето за секое од барањата може да се даде (муабетот за тоа дали тие можат да се исполнат, особено гасното, е сосема друго, бидејќи таму нема изводливост) и дека ултиматумот „ако не ги исполните нашите барања, нема да учествуваме во гласањето“ не е ништо повеќе од уцена што не го зема предвид општиот интерес.

Интересно е што пред шесте точки на Ѓин, предлогот на Бесник Тахири - Харадинај да се кандидира за градоначалник, ако добро разбирам, со други контракандидати. Значи, кој ќе добие најмногу гласови е избран.

Ако Харадинај навистина мислел така (бидејќи Тахири не би го кажал ова сам), тоа би било извонредно решение на проблемот, а тука и политичка жртва од негова страна, за доброто на процесот на деблокирање на животот во Косово.

На крајот, ако ништо друго, би било чест да продолжам понатаму.

исто така Арбери 25-ти од 2026 година Хаџиу го обвинува Уставниот суд: Неговата улога е да толкува, а не да им угодува на страните

Хамза овој пат се согласи да се сретне со Курти. Пред да влезе, тој рече: Немаме црвени линии, не разјаснувајќи целосно дали се осврнува на можна владина коалиција или сигнализирајќи дека нема да има пречки за избор на шеф на државата и дека некој од таа партија дури ќе биде таму за да обезбеди кворум.

Тој го напушти состанокот велејќи дека „PDK останува во опозиција“, што потврдува дека нема коалиција VV-PDK. Хамза, исто така, рече дека одговорноста за создавање институции е на VV и дека PDK ќе биде конструктивна. Тие го кажаа истото и минатиот пат и отидовме на избори.

И, со оглед на сегашните околности, падот на бројот на гласови на ПДК за време на изминатите избори, како и недостатокот на харизматичен лидер кој има моќ да ја оживее партијата која западна во стагнација откако нејзините поранешни лидери отидоа во Хаг - не сум многу сигурен дека нови избори на централно ниво би ѝ одговарале на ПДК.

Ризикот од понатамошно намалување продолжува да постои, повторно во голема мера зависен од пресудата од Хаг што се очекува кон средината на септември.

* * *

Третиот гостин, Абдиџику, се наоѓа во најтешка ситуација откако го презеде раководството на партијата. Порастот регистриран на изборите, во однос на гласовите и бројот на пратеници, сепак, се чини дека е Пирова победа за него.

Како никогаш досега, тој се соочува со внатрешни повици за негова оставка. Реакциите на раководителите на ограноците кои бараат негово разрешување беа јавни, а неговата контрареакција беше подеднакво гласна, со јасни обвинувања за внатрешна саботажа - дека таму каде што ЛДК излегува како победник на општинско ниво, излегува како поразена на централно ниво.

Во овие околности, многу, многу е тешко да се одржи кохезија во рамките на партијата, па дури и во рамките на парламентарната група.

Од пратениците на листата, пет или шест отворено се спротивставуваат на тоа (т.е. една третина), и дури и да се постигне коалициски договор со Курти, тој нема да има доволно гласови за да гарантира присуство во салата за да помине низ формалниот процес на избор на претседател на собранието.

Но, дури и да не се постигне договор за управување, тогаш барем ќе има шанса да се биде дел од изборот на непартиски кандидат за надминување на оваа супер вештачка криза со супер реални ефекти.

Ако „паметните“ политичари сè уште не сфатиле: Според Косовската агенција за статистика, вкупниот хармонизиран индекс на потрошувачки цени бил повисок за просек од 6,0% во јуни 2026 година, во споредба со јуни 2025 година.

* * *

Но, ретко кој е загрижен за ситуацијата во која се наоѓаме, бидејќи ако беше поинаку, немаше да мора да одиме на избори три пати за 16-17 месеци.

Најиритирачкото нешто во оваа ситуација се устите на политичарите полни со ветувања дека ќе работат за доброто на народот. Брочкула!

Единственото добро нешто што го имаат на ум е сопствената среќа и популарност, колку лајкови, колку прегледи, колку споменувања добиваат на социјалните мрежи.

Никој не го сфаќа сериозно она што досега е повторено милион пати: „Пратениците мора да дејствуваат во најдобар интерес на граѓаните“. Пратениците имаат институционална и уставна должност да одат на работа, имено на седница, без оглед на тоа дали располагаат со својот мандат како што сакаат.

Но, не смееме да заборавиме дека тие мандати им ги даде народот, во чиј интерес мора да дејствуваат.

Алтернативата што ни преостанува е повторно да одиме на избори.

И зошто?

исто така Арбери 8 јули 2026 година Собранието мора да биде конституирано до 7 август.

Зошто луѓето се добри сè додека гласаат?

[заштитена по е-пошта]