Тешко е да се опише колку руската јавност беше потресена од приказната за двајца руски пилоти на беспилотни летала, познати по прекарите Ернест и Гудвин, кои во септември 2024 година ја разоткрија корупцијата на нивниот командант, поради што подоцна беа испратени во самоубиствена мисија.
Нивната смрт предизвика жестоки дискусии на провоените канали на Телеграм. Кремљ дури беше принуден да реагира. Но, командантот Игор Пузик, човекот што ги водеше во мисијата до нивната смрт, продолжува тивко да води и дури е прикажан на јавната телевизија како примерен офицер, напиша „Форин полиси“.
Сега, меѓу руските војници, еден израз доби необично значење - „Пузиковшчина“. Овој израз стана симбол на сè што тргнува наопаку во руската армија: неказнивост, некомпетентност и предавство од сопствениот народ.
Терминот стана симбол на нарушување на довербата меѓу командантите и обичните војници. Во некои групи на Телеграм, имаше изјави од војници кои рекоа дека на новорегрутираните регрути им бил ветен едногодишен договор, но всушност ќе бидат принудени да служат во армијата неограничен период.
Генералите станаа симболи на презир. Александар Лапин дури му додели и медали на својот син, иако неговите трупи се повлекуваа од Харков. А полковникот Рустам Мурадов, познат по офанзивите во Вухледар, сега е симбол на неуспех. Сето ова, според руските војници, се должи на корупцијата во воените одлуки. Овој систем, според Русите, довел до загуба на околу 350 илјади Руси, а не на 135 илјади колку што е јавно познато. И покрај големите загуби на бојното поле во Украина, се наведува и дека бројот на војници што дезертираат значително се зголемил.
Како резултат на овие настани, дури и познати блогери со провоени ставови, како што е Роман Сапонков, предупредија дека без казнување на луѓе како Пузик, мобилизацијата нема да успее и дека довербата во сегашниот воен систем не може да се врати.