Осамени Кинези паѓаат плен на лажни невести

Kriza e thellë demografike dhe mungesa e grave në disa zona të Kinës kanë krijuar terren për lulëzimin e agjencive të martesave të shpejta. Burra të vetmuar, në kërkim të një bashkëshorteje, po mashtrohen nga agjenci që u premtojnë “nuse ideale”, por ua fshehin të vërtetën dhe ua marrin kursimet.

Në moshën 37-vjeçare, Wang Zhuang kishte humbur pothuajse çdo shpresë për të gjetur një bashkëshorte, derisa pa disa reklama tërheqëse të agjencive të martesave.

Ato premtonin se nuk do t’i duhej të humbiste vite duke ndërtuar një marrëdhënie që mund të mos kishte të ardhme. Agjencitë ofronin ta lidhnin me një grua të përmbajtur, të përkushtuar dhe të gatshme për të krijuar familje.

“Na thanë se vajzat nga Guizhou janë kursimtare”, tregon Wang. “Na thanë se dinë të mbajnë shtëpinë, të bëjnë punët e shtëpisë dhe se familjet e tyre janë shumë të varfra. Sipas tyre, pasi të martoheshin dhe të vinin në familjen e burrit, ato do të përshtateshin dhe do të jetonin me të për gjithë jetën”.

Kështu, Wang udhëtoi drejt Guiyangut, kryeqytetit të provincës jugperëndimore të Guizhousë, me shpresën se do të gjente gruan e jetës.

Ai mendoi se e kishte gjetur, kur u njoh me një grua që, në pamje të parë, dukej se i plotësonte të gjitha kriteret që kërkonte. Ata u takuan vetëm disa herë para se të martoheshin.

исто така СВЕТОТ 16 јуни 2026 година Жените бараат моќ преку магија

Por, pothuajse po aq shpejt sa kishte nisur jeta e tij e re, gjithçka mori fund.

“E gjithë familja ime është zhytur në kaos”, thotë ai, duke tundur kokën.

Më shumë se një vit pasi zbuloi se gjithçka që i kishte treguar gruaja e tij ishte gënjeshtër, Wang ende po përpiqet të rikthejë jetën e tij në normalitet.

Sipas tij, gruaja kishte qenë më parë punonjëse në një karaoke, ishte martuar tri herë, kishte tre fëmijë, vuante nga një sëmundje seksualisht e transmetueshme dhe kishte borxhe të mëdha. Madje, kishte gënjyer edhe për moshën e saj.

Wang po përpiqet të divorcohet, por nuk mund të kthehet në jetën e tij të mëparshme, të paktën derisa të rikuperojë një pjesë të kursimeve të tij. Ai thotë se ia kishte paguar këto para agjencisë vetëm pak orë pasi ishte njohur me disa prej grave që i ishin propozuar si partnere.

“Prindërit më fajësojnë. Kam pagjumësi dhe ankth. Nuk mund të përqendrohem në punë”, thotë ai.

Historia e Wangut është një shembull ekstrem i një krize demografike që ka kohë që po zhvillohet në Kinë.

Për dekada me radhë, Partia Komuniste e Kinës zbatoi politikën që familjet të kishin vetëm një fëmijë. Kjo politikë u ndryshua në janar të vitit 2016, por deri atëherë politika e “një fëmije”, e kombinuar me preferencën e shumë familjeve për djem, kishte sjellë një mungesë të madhe të grave dhe një çekuilibër të theksuar gjinor.

Sot, në Kinë ka rreth 30 milionë burra më shumë se gra. Ky numër është më i madh se i gjithë popullsisë mashkullore të Mbretërisë së Bashkuar ose pothuajse sa e gjithë popullsia e Australisë.
Kjo situatë i ka lënë burrat si Wang, në fund të të 30-ave dhe që jetojnë në qytete të vogla ose zona të largëta rurale, me shumë pak mundësi për të gjetur një partnere.

Gratë në këto zona e dinë se janë shumë të kërkuara dhe, për këtë arsye, mund të jenë më përzgjedhëse.

“Për burrat në qytetin tim kërkesat janë shumë të larta. Duhet të kesh makinë, shtëpi dhe, mundësisht, familja jote të ketë një biznes”, thotë Wang.

Shumë familje kërkojnë gjithashtu një “çmim nuseje”, një traditë e vjetër në Kinë, sipas së cilës familja e dhëndrit i jep një shumë parash familjes së nuses. Në disa pjesë të Kinës, ku numri i burrave është shumë më i madh se ai i grave, kjo traditë është kthyer në një barrë të konsiderueshme financiare për familjet e burrave.

Joshja e burrave

Pikërisht për këtë arsye, agjencitë e martesave në Guizhou janë bërë tërheqëse. Ato ofrojnë një zgjidhje të shpejtë dhe të gatshme për ata që kërkojnë partner, e njohur si “martesa e menjëhershme” ose “martesa flash”.

Agjencitë e mblesërisë nuk janë diçka e re në Kinë. Megjithatë, duket se shumë prej tyre po synojnë burra të cenueshëm, të cilët e kanë gjithnjë e më të vështirë të gjejnë partnere ndërsa kalojnë vitet.
Situata është bërë aq shqetësuese sa mediat shtetërore kineze kanë raportuar së fundmi se industria ka përjetuar një “rritje të shpejtë”, e cila ka “nxitur praktika të paligjshme dhe ka krijuar kaos”.
Është e vështirë të përcaktohet përmasa e saktë e mashtrimeve të tilla në të gjithë Kinën, por fenomeni është rritur aq shumë sa ka tërhequr vëmendjen e autoriteteve.

Vetëm nga janari 2024 deri në mars 2025, prokurorët trajtuan raste që përfshinin 1,546 persona të dyshuar për vepra penale të lidhura me industrinë e mblesërisë dhe martesave.

Këtë muaj, pesë autoritete të ndryshme nisën së bashku një aksion mbarëkombëtar kundër abuzimeve në industrinë e martesave, pasi çështja kishte shkaktuar “shqetësim të gjerë në opinionin publik”.

Në një rast, një agjenci martesash thuhet se përdori vajza që punonin si kameriere në karaoke për t’i joshur klientët dhe për të mashtruar 128 persona, duke u marrë atyre më shumë se 2.5 milionë juanë (rreth 274 mijë funte ose 371 mijë dollarë).

“Unë mendoj se qeveria mund të vendosë rregulla të posaçme për këtë industri, me synimin për t’i parandaluar mashtrimet e lidhura me martesat e menjëhershme”, tha Fan Binghe, nga zyra në Nanjing e firmës ligjore Beijing Jingshi.

Edhe pse Guiyang është bërë i njohur për këtë treg në lulëzim të “martesave flash”, nuk ka shumë gjëra që të japin përshtypjen se qyteti është një qendër romantike.

Zyrat e agjencive ndodhen në një labirint të dendur ndërtesash mbi një zonë tregtare. Poshtë tyre, shitësit tregtojnë fruta lokale, ndërsa punëtorët presin në radhë për të blerë supë pikante dhe petë me oriz, një specialitet i zonës.

Megjithatë, Wang ishte i bindur se mund t’u besonte, pasi kompania i kishte premtuar se do të kryente një kontroll të plotë të së kaluarës së grave dhe se, nëse ai do të binte viktimë e një mashtrimi, do të kishte të drejtë të merrte dëmshpërblim.

Kështu, ai pagoi shumën e kërkuar dhe nisën takimet.

Brenda disa ditësh, ai u takua me shtatë gra në dhoma të ndryshme për “blind dates”, ndërsa gjatë gjithë kohës mbikëqyrej nga punonjësit e agjencisë. Ai i pyeti për prejardhjen e tyre, nëse ishin martuar më parë dhe nëse kishin fëmijë.

Por zemrën ia rrëmbeu gruaja e tetë që takoi. Ai shpresonte të gjente dikë që nuk ishte martuar më parë, që nuk kishte fëmijë dhe që të ishte pak më e re se ai.

“Ajo vishej gjithashtu shumë thjesht”, kujton ai. “Dukej e turpshme, e mbyllur në vetvete dhe e sinqertë”.

Ata u takuan katër ose pesë herë, por çdo takim zgjaste vetëm tetë deri në dhjetë minuta. Sipas Wangut, agjencia u kishte dhënë udhëzime të rrepta që të mos shkëmbenin numrat e telefonit apo të dhëna për komunikim privat. Nëse do ta bënin, do të gjobiteshin.

Pas dy ose tri ditësh, Wang vendosi se ajo ishte gruaja që kërkonte dhe pranoi të paguante një “çmim nuseje” të konsiderueshëm.

“Kam shpenzuar më shumë se 300 mijë juanë”, thotë ai, ndërsa mban në duar një dosje me dokumente ligjore të përdorura shumë herë, si dëshmi të pagesave.
“Nëse llogarisim edhe dasmën dhe të gjitha shpenzimet e tjera, kam shpenzuar rreth 400 mijë deri në 500 mijë juanë”.

I gjithë procesi u dokumentua nga agjencia e martesave përmes një serie fotografish profesionale, të cilat më pas u përdorën edhe për të reklamuar shërbimet e saja në rrjetet sociale kineze.

Në videon e përgatitur për reklamë, çifti shfaqet duke u mbajtur për dore mbi një tapet të kuq dhe duke buzëqeshur, ndërsa në sfond luan muzikë romantike.

Por vetëm pak muaj pas martesës, nisën telefonatat nga persona që kërkonin të mblidhnin borxhet, duke pretenduar se gruaja i detyrohej para.

исто така СВЕТОТ 2 март 2026 година „Одеднаш ослепев далеку од дома – сам, без пари и збунет“

Wang filloi të dyshonte dhe donte të zbulonte se çfarë tjetër kishte fshehur ajo. Ai kontrolloi telefonin e saj dhe gjeti të dhëna për jetën e saj të mëparshme, certifikatën e lindjes dhe dokumentet e martesave të mëparshme.

Kur u përball me të, ajo i propozoi të divorcoheshin, por refuzoi t’i kthente qoftë edhe një qindarkë nga “çmimi i nuses”.

Wang thotë se u përpoq të gjente agjencinë që kishte organizuar martesën e tij, por kur u kthye në zyrat e saj, zbuloi se pronarët ishin larguar dhe e kishin mbyllur biznesin.

Nga apartamenti që ka marrë me qira në Guiyang, pikërisht përballë zonës kryesore ku ndodhen shumica e këtyre agjencive, Wang tashmë e kalon kohën duke publikuar video në rrjetet sociale. Ai përpiqet të paralajmërojë burra të tjerë për rreziqet dhe mashtrimet që mund të fshihen pas këtyre martesave.

Në Guiyang është e vështirë të gjesh një agjenci ku punonjësit pranojnë të flasin. Një nga drejtuesit e agjencive pranoi të bisedonte me BBC-në në zyrën e tij, megjithëse më vonë partneri i tij i biznesit kërkoi të largoheshin gazetarët.

Brenda zyrës kishte një tapet të kuq të mbuluar me petale artificiale, të përgatitura për një propozim martese. Drejtuesi thanë se vetëm pak orë para ardhjes së ekipit të BBC-së, një çift kishte vendosur të martohej.

“Ka një treg gjigant për martesat e menjëhershme në Kinë. Në të vërtetë, ky fenomen është shfaqur vetëm gjatë dy ose tri vjetëve të fundit”, tha ai.

Agjencitë pretendojnë se familjet në këtë zonë nuk e kanë respektuar gjithmonë në mënyrë strikte politikën e një fëmije, çka ka bërë që këtu të ketë një numër më të madh grash.

“Edhe nëse një familje kishte dy ose tri vajza, vazhdonin të përpiqeshin derisa të kishin një djalë”, i tha njëri prej tyre BBC-së.

Sipas tyre, tani po përpiqen t’i lidhin këto gra me burra nga provincat qendrore të Kinës – si Wang, i cili jeton në Hebei – ku burrat kanë gjendje relativisht të mirë ekonomike, por kanë pak gra pranë tyre.

“Klientët tanë janë të lirë të zgjedhin kë të duan. Qëllimi i biznesit tonë është t’i ndihmojmë njerëzit të gjejnë dikë me të cilin dëshirojnë vërtet të jenë”.

Një nga reklamat e agjencive u premton klientëve të mundshëm se: “Tri ditë me njohjen e duhur mund të vlejnë më shumë se tri vjet lidhjeje”.

Tani, Wang e kalon kohën duke u përpjekur të ndihmojë viktima të tjera që kanë rënë pre e premtimeve të ngjashme.

Humbja financiare

Apartamenti që ka marrë me qira Wang është mbushur me burra që kërkojnë pronarët e agjencive që i kanë mashtruar ose përpiqen t’i rikuperojnë paratë e humbura.

Mes tyre është edhe 59-vjeçari Xu Rulin, nga provinca Jiangxi. Ai nxjerr nga një qese plastike të kuqe dokumentet dhe provat që ka mbledhur për rastin e tij.

Xu kishte shpenzuar rreth 500 mijë juanë për t’i gjetur djalit një bashkëshorte përmes një agjencie martesash të shpejta. Ata udhëtuan më shumë se 1.000 kilometra drejt Guiyangut dhe djali u martua vetëm shtatë ditë pasi takoi për herë të parë gruan.

Pas martesës, gruaja kërkoi një iPhone dhe rreth 20 mijë juanë për biznesin e saj. Ajo kërkoi gjithashtu 120 mijë juanë për fustanin e nusërisë dhe bizhuteritë.

“Gjithçka që doja ishte që ajo të vendosej dhe të jetonte me ne”, tha Xu. 

Ai pranoi edhe t’u blinte një shtëpi.

Por gruaja u largua pas më pak se dy javësh. Ajo u ndalua nga policia dhe çifti arriti të divorcohej. Pronarët e agjencisë u arrestuan gjithashtu në janar, ndërsa Xu ende përpiqet t’i rikuperojë paratë e humbura.

Drejtuesi i një prej agjencive pranoi se kompania nuk kryen kontrolle formale të së kaluarës së grave. Sipas tij, gratë prezantohen nga mblesërit lokalë, të cilët pretendojnë se i njohin mirë ato dhe familjet e tyre.

Agjencia nuk tregoi sa kushtojnë shërbimet, duke e cilësuar këtë informacion “konfidencial”. Drejtuesi tha vetëm se klientët kanë të drejtë të marrin paratë mbrapsht nëse informacioni i dhënë nga pala tjetër rezulton i rremë.

“Do të thosha se më shumë se 90% e asaj që na tregojnë klientët është e vërtetë”, pretendoi ai.

Por për Wang dhe viktimat e tjera, këto garanci nuk kanë sjellë shumë ngushëllim. Ai thotë se nuk e kishte imagjinuar kurrë që, pavarësisht tarifave të larta dhe kontrolleve të premtuara nga agjencia, informacioni për gruan të ishte pothuajse tërësisht i rremë.

Tani Wang e fajëson edhe veten për mashtrimin.

“Vetëm gratë që kanë probleme do të pranonin martesa të tilla të menjëhershme”, thotë ai.

Ai ka kërkuar ndihmën e policisë në Guiyang dhe madje ka udhëtuar në Pekin për t’u kërkuar autoriteteve të marrin masa më të forta kundër këtyre mashtrimeve.

Avokati Fan Binghe thotë se raste të tilla janë të vështira për t’u ndjekur penalisht. Ligji kinez nuk ka një vepër penale specifike për mashtrimin përmes martesës. Viktima duhet të provojë se qëllimi i bashkëshortes ishte që në fillim t’i merrte paratë.

“Të dyshuarit shpesh thonë se kishin synim të martoheshin, por më pas kuptuan se nuk përputheshin dhe vendosën të ndaheshin”, shpjegon avokati. “Në raste të tilla, kufiri mes një konflikti në marrëdhënie dhe mashtrimit bëhet i vështirë për t’u përcaktuar.”

Edhe rikuperimi i parave është i vështirë, pasi shumë agjenci mbyllen sapo grumbullojnë mjaftueshëm para.

Wang ka rikuperuar një pjesë të parave, por jo të gjitha.

исто така СВЕТОТ 28 август 2025 година Село „Не грижи се“: Младите Јужнокорејци кои го напуштија Сеул во потрага по мир

“Pas kësaj përvoje, nuk e di nëse mund të martohem përsëri. Edhe më parë e kisha të vështirë të gjeja dikë. Tani kam humbur kaq shumë para. Për momentin, nuk dua ta mendoj më martesën”.
Kanë kaluar pothuajse dy vjet dhe jeta e tij ende ka mbetur pezull.

“Nuk e di kur do të zgjidhet kjo çështje, që të mund të rifilloj një jetë normale. Më duket sikur kjo nuk do të marrë kurrë fund”, thotë Wang.