Уставниот суд утврди дека судот ги повредил правата на граѓанинот

По жалба на граѓанин, Уставниот суд утврди дека времетраењето на судската постапка во врска со надомест на имот, повеќе од 11 години, го повредило неговото право на судење во разумен рок, загарантирано со член 31 од Уставот. Овој суд му наложи на Уставниот суд да го заврши предметот со зголемен приоритет и динамика, во најкраток можен рок и во согласност со наодите на Уставниот суд.

Уставниот суд во петокот утврди дека редовните судови ги повредиле основните права на граѓанинот загарантирани со највисокиот правен акт на државата. Одлуката е донесена по барање поднесено од Блерим Копреши, преку кое се бара уставноста на времетраењето на постапката во предмет во Основниот суд во Призрен.

„Судот, едногласно (i) го прогласи барањето за допуштено; и (ii) утврди дека имало повреда на став 2 од член 31 [Право на фер и непристрасно судење] од Уставот на Република Косово и став 1 од член 6 (Право на фер судење) од Европската конвенција за човекови права“, се вели во соопштението на Уставниот суд за овој случај.

Според информациите на судот, околностите на случајот се поврзани со барањето за поништување на одлуката во врска со прогласувањето на спорниот имот за област од општ интерес и конечната одлука за експропријација на спорниот имот од страна на Општинското собрание на Призрен, во управна постапка.

Случајот е на суд од 2014 година.

„Жалителот пред Судот го оспори времетраењето на судската постапка во неговиот случај, тврдејќи дека му е повредено правото на одлука во разумен рок, загарантирано со став 2 од член 31 [Право на фер и непристрасно судење] од Уставот во врска со член 6 (Право на правична постапка) од Европската конвенција за човекови права. Тој, исто така, тврдеше дека недостатокот на надомест повеќе од една деценија претставува фундаментално кршење на правото на сопственост, бидејќи жалителот бил лишен од својот имот без надомест и без правилна законска постапка, со што се крши правото на сопственост загарантирано со член 46 [Заштита на сопственост] од Уставот“, се наведува во соопштението на судот.

При оценувањето на барањата на подносителот на барањето, Судот образложи за  општите принципи на неговата судска пракса и судската пракса на Европскиот суд за човекови права во врска со правото на одлука во разумен рок, а потоа ги примени на околностите на конкретниот случај.

исто така Арбери пред 1 месеци Судовите како прекршители на правата

„Судот утврди дека времетраењето на постапката што се води во врска со предметот [C. бр. 77/20] во Основниот суд од повеќе од 11 (единаесет) години е неразумно, бидејќи: (i) предметот на подносителот на барањето не се покажува како исклучително сложен за да се оправда прекумерното времетраење утврдено само во прв степен; (ii) подносителот на барањето бил релативно активен во решавањето на неговиот предмет; и дека (iii) Основниот суд, и покрај процесните дејствија што ги презел со одржување само една судска седница и дејствијата во врска со недостатокот на предметна надлежност, се изјаснил дека е сè уште во процес на донесување одлуки, што резултира со бавност и неефикасност во решавањето на предметот во разумен рок“, се наведува во соопштението на Уставниот суд.

Судот утврди дека времетраењето на постапката во овој случај повеќе од 11 години и дури откако предметот беше вратен во предметна надлежност, околу 5 години без да се одржи никакво рочиште, го повреди неговото право на судење во разумен рок, загарантирано со член 31 од Уставот во врска со член 6 од ЕКЧП.

Уставниот суд одлучи дека по објавувањето на неговата пресуда, Основниот суд мора да преземе сите потребни чекори за да го заврши правниот случај на подносителот на барањето со зголемен приоритет и динамика, во најкраток можен рок и во согласност со наодите на Судот.