-
Од:
Гаши зрачи
- 24 март 2026 година 19:16 часот
- Споделете на:
Пред да започне бомбардирањето, преговорите во Рамбује не успеаја откако српската страна одби да го потпише договорот што предвидуваше повлекување на силите од Косово и распоредување на меѓународни трупи. Во периодот помеѓу оваа конференција и почетокот на бомбардирањето, помина цела недела во која странските дипломати се обидуваа да ја убедат Србија да се повлече.
Соединетите Американски Држави го исполнија ветувањето дадено во Рамбује 6 дена откако косовската делегација го потпиша договорот.
На 18 март 1999 година, Ибрахим Ругова, Хашим Тачи, Реџеп Ќосја и Veton Surroi го потпишаа документот што предвидуваше повлекување на српските и југословенските сили од Косово, распоредување на КФОР и тригодишен процес кон конечен договор заснован на волјата на граѓаните.
Српската страна, предводена од претседателот Милан Милутиновиќ, одби да го потпише.
По неуспехот на преговорите, американскиот претставник, Кристофер Хил, предупреди дека ситуацијата влегува во клучна фаза.
„Секретарката Олбрајт е во тек на разговори со своите колеги и ќе мора да продолжиме оттаму, но сакам да кажам дека достигнуваме многу критична раскрсница“, рече Хил.
Следниот ден, на 20 март, околу 2.000 набљудувачи на ОБСЕ го напуштија Косово за Македонија, додека борбите продолжуваа.
исто така
27 години од почетокот на бомбардирањето на НАТО врз српските воени и полициски цели
Во последен дипломатски обид, на 22 март, државната секретарка Медлин Олбрајт објави дека Ричард Холбрук се упатува кон Белград за да го убеди Слободан Милошевиќ да го прифати договорот.
„Времето истекува. Го направивме овој последен напор затоа што веруваме дека е важно, додека ги вклучуваме Американците во силите на НАТО, да ги направиме сите напори“, рече таа.
На 23 март, Холбрук од Белград објави дека му поставил услов на Милошевиќ да го избегне бомбардирањето: прекин на огнот и прифаќање на сили предводени од НАТО во Косово.
Во заеднички настап со генералниот секретар на НАТО, Хавиер Солана, тој потврди дека мисијата не дала резултати и дека одлуката сега му припаѓа на НАТО.
„Да се обидеме да ги убедиме југословенските власти дека мирот е подобар од алтернативите со кои се соочуваме. Се обидовме без многу успех, барем досега“, рече Холбрук.
Следниот ден, во обраќање до американскиот народ, тогашниот американски претседател Бил Клинтон објави дека американските сили се придружиле на воздушните напади на НАТО против југословенски цели.
Клинтон нагласи дека меѓународната неактивност значела повеќе убиства и страдања и дека интервенцијата се случила откако косовската страна го прифатила мировниот договор.
„Во моментов, нашата решителност е единствената надеж за народот на Косово дека можат да живеат во својата земја без страв за своите животи. Запомнете, ги замоливме да прифатат мир, тие го сторија тоа; ги замоливме да ветат дека ќе го положат оружјето, тие се согласија. Ние, Соединетите Американски Држави и другите 18 земји-членки на НАТО, ветивме дека ќе застанеме покрај нив ако го сторат вистинското. Нема да ги разочараме сега“, рече Клинтон вечерта на 24 март, најавувајќи го почетокот на нападите.
исто така
27 години слобода
Воздушната кампања на НАТО, предводена од американскиот генерал Весли Кларк, траеше 78 дена и заврши на 10 јуни со Кумановскиот договор, со кој беа принудени југословенските сили да се повлечат од Косово.
За време на операцијата, беа извршени над 38 летови, вклучувајќи повеќе од 10 воздушни напади, а беа испукани над 26 ракети. Соединетите Американски Држави го понесоа најголемиот товар на операцијата, со над 60 проценти од летовите и над 80 проценти од нападите.
