Поранешни затвореници од 90-тите чекаат правда на судењето што започнува овој месец

Поранешни затвореници од затворот во Приштина признаа за тортурата и малтретирањето што ги претрпеле за време на војната од страна на поранешниот директор на затворот, Љубомир Чимбуровиќ, и двајца чувари, Предраг Брадиќ и Миливоје Ивиќ. Против сите тројца е поднесено обвинение, а нивното судење во отсуство ќе започне овој месец.

Во овие простори на овој затвор, кој сега е трансформиран во музеј, секој пат кога влегува таму, Бислим Зогај вели дека му се враќаат болни спомени.

Тој се сеќава на тортурата што, според него, започнала на 1 февруари 1997 година од страна на српските сили, период што оставил длабоки траги врз него.

„Она што ми остави најмногу лузни или ми го направи најтешко беше кога ме удрија по прстите, сите нокти ми паднаа. Имав тешкотии со хигиената, храната и сè“, вели Зогај.

Од сите работи што Зогај ги доживеал за време на неговиот престој во затворот во Приштина, тој вели дека најтешко му било запознавањето со неговите родители.

„Од целата тортура што ја доживеав овде, целото тело ми беше измодричено и за време на посетата видов дека има решетки на средината на влезот и тоа беше еден вид мрежа, жиците се малку поретки и беше можно подобро да се види фигурата. Видов дека татко ми се обидуваше да ми го види лицето, но јас користев стратегија и застанав на прсти за да не ми се види лицето, за среќа успеав бидејќи мојот родител не ги виде повредите, бидејќи адвокатот ми рече дека Бислими е добро и дека тоа не е тортура“, вели тој.

Во врска со тортурата во затворот во Приштина, Зогај вели дека директорот на затворот, Љубомир Чимборовиќ, и двајцата чувари, Предраг Брадиќ и Миливоје Ивиќ, биле свесни за тоа, за кои овој месец ќе започне судење во отсуство.

„Со знаење на Луба Чимборовиќ, бевме мачени, а мачењето траеше околу еден и пол час без престан по волја на Брадиќ, кој без причина ме извади од собата на вториот кат, петте работници од таа смена ме мачеа еден и пол час и ја изгубив свеста. Откако се освестив, ми фрлија вода, се освестив, а потоа мачењето повторно продолжи“, призна Зогај, кој доживеал и други мачења во други затвори во Косово и Србија. Тој е еден од преживеаните од масакрот во затворот Дубрава.

Рамадан Нишор вели дека сè уште го чувствува страдањето што му било нанесено во тоа време кога се сеќава на него.

„Имавме многу малку леб, бевме малтретирани постојано, а што е полошо, токму во тоа време кога ни ги одземаа малите парчиња храна што ни ги даваа, клоцаа и тепаа некого во ходник, толку многу што не можевте ниту да го јадете тој леб поради неговите вресоци. Бевме малтретирани постојано“, рече Нишори.

Нишори вели дека тие исто така доживеале бројни малтретирања кога биле префрлени во други затвори.

„Нè префрлија од затворот во Приштина во затворот во Липљан, а особено кога нè префрлија, тоа беше црн ден за нас, бидејќи немаше ништо да се види од нашите тела освен тага. Дури и нè обсипаа со цвеќе.“

Покрај судењето во отсуство за тројцата обвинети во затворот во Приштина, овој месец ќе започне судење во отсуство и за тројца други обвинети за воени злосторства во општина Гњилане.

Судењата во отсуство беа овозможени по измените во Законот за кривична постапка.