28 години по убиството на четири момчиња, Институтот за криминал го добива сведоштвото на Шеремет Сејдиу

По објавувањето на хрониката во КОХА за убиството на четирите сина на Шеремет Сејдиу, 28 години по ова злосторство, сведочењето на 83-годишникот од Ќирези за прв пат беше слушнато од Институтот за воени злосторства на Косово. Седиу рече дека е задоволен што неговото сведочење е документирано.

Осумдесет и тригодишниот Шеремет Сејдиу морал да чека 28 години за да биде документирано неговото сведоштво за четирите синови убиени за време на војната. Иако речиси три децении ја раскажувал својата приказна на секој посетител, тој чекал таа да биде откриена пред државата. 

За прв пат во четврток, тој проговори за денот на 28 февруари 1998 година, кога ги пронашол своите синови убиени во дворот на нивната куќа по масакрот што српските сили го извршиле во Ќирез и Ликошане, пред претставници на Институтот за воени злосторства на Косово (IKKL).

И тој го квалификуваше ова со висока вредност.

„За мене, нема плата за да се зачуваат овие документи. Едно е мојот збор, а друго се сведоштвата што се живи факти. Можеби грешам веќе 28 години“, рече тој по сведочењето дадено од неговиот дом.

Неколку дена по емитувањето на хрониката на КОХА, во која Шеремет Сејдиу призна за денот кога биле убиени неговите четири синови, Институтот за воени злосторства на Косово го доби неговото сведоштво за сè што видел и доживеал за време на војната.

Блерим Халили, раководител на Одделот за академски истражувања во IKKL, изјави дека признанието на Сејдиу ќе послужи за документирање на воените злосторства извршени во Косово.

„Исповедта на чичко Шеремет несомнено ќе биде зачувана во архивата на институтот, со највисоки државни протоколи, и ќе им служи во иднина на идните генерации како основа, како важна референца за развој на разни истражувања за злосторствата извршени од Србија на Косово“, нагласи Халили.

Тој рече дека временскиот јаз од воениот период претставува еден од главните предизвици во овој процес.

„Институтот не се потпира само на еден извор на информации, туку интервјуата, иако немаат квалитет или доволно детали како што би имале, на пример, во 2000 или 2005 година кога периодот беше поблиску до војната, сепак дури и сега кога ги спроведуваме, тие имаат посебна тежина и се комбинирани со други информации што ги поседува институтот“, рече тој.

Институтот за воени злосторства, исто така, чека сведоштво од сопругата на најстариот син на Шеремет Сејдиу, која била присутна кога српските сили ги убиле неговите четири сина. Се очекува да спроведе и дополнителни интервјуа со граѓани во Ликошане и Ќирез, каде што пред 28 години српската полиција убила невооружени жени, постари мажи и млади мажи во нивните дворови.

Масакрот во Ликошане и Ќирез, во кој беа убиени 24 лица, е првиот од оние што српската држава ги изврши во Косово за време на војната во 1998 и 1999 година.