Agosto de 1998: Los albaneses de Kosovo no pueden esperar mucho más.

“I nderuari William J. Clinton, në fund të pranverës, Presidenti kosovar Rugova më tregoi për takimin e tij me ju dhe për premtimin tuaj se nuk do të lejonit që të ndodhte një Bosnje e dytë. Kjo është politika e duhur. Por, koha për veprim është tani. Një Bosnje e dytë po ndodh në këtë moment të saktë. Shqiptarët e Kosovës s’mund të presin shumë më gjatë që ju ta përmbushni këtë angazhim”, i shkruante senatori Bob Dole më 5 gusht të vitit 1998, presidentit të SHBA-së, Clinton

SENATOR BOB DOLE

901 15TH STREET, N.W.

410 SUITE

WASHINGTON, DC 20005

275728

5 de agosto de 1998

I Nderuari William J. Clinton

presidente de los Estados Unidos

casa Blanca

1600 Pennsylvania Avenue, NW

Washington, DC 20500

I nderuar zoti President:

Po ju shkruaj për të shprehur shqetësimin tim më të thellë lidhur me katastrofën në zhvillim në Kosovë. Ne ndodhemi në prag të një lufte rajonale dhe një katastrofe humanitare.

Megjithëse patëm mosmarrëveshjet tona gjatë luftës në Bosnje, pasi NATO-ja nisi sulmet e saj ajrore nën udhëheqjen tuaj, unë ofrova mbështetjen time publike. Menjëherë pas Dejtonit, gjithashtu ofrova ndihmën time dhe ndihmova në ndërtimin e një koalicioni në Senat për të mbështetur dislokimin e trupave amerikane si pjesë e një force paqeruajtëse të udhëhequr nga NATO-ja – pavarësisht faktit se marrëveshjen e Dejtonit e konsideroja të mangët. E bëra këtë sepse besoja se ky dislokim do ta stabilizonte situatën, jo vetëm në Bosnje, por edhe në pjesën tjetër të ish-Jugosllavisë dhe përfundimisht do të ndihmonte në krijimin e kushteve për një paqe të vërtetë.

Gjithashtu besoja se çdo hap i Sllobodan Millosheviqit drejt spastrimit etnik dhe agresionit në gjenocid do të përballej me forcë, siç ju kishit premtuar duke përsëritur paralajmërimin e Krishtlindjeve të Presidentit Bush. Kombinimi i dislokimit të një force të dominuar nga NATO-ja në Bosnje dhe kërcënimi i besueshëm i përdorimit të forcës në Kosovë ishte e vetmja politikë e duhur dhe realiste për të parandaluar një tjetër shpërthim lufte.

Megjithatë, gjatë muajve të fundit kemi qenë dëshmitarë pikërisht të të njëjtave sulme gjenocidale në Kosovë që pamë në Bosnje. Tashmë numri i të vdekurve është në mijëra dhe më shumë se 263 000 shqiptarë janë dëbuar nga shtëpitë e tyre. Ekipet e ndihmës së OKB-së kanë gjetur shtëpi në flakë dhe raportet tregojnë se forcat serbe po djegin ara dhe bagëti. Pikërisht këtë javë, u zbulua një varrezë masive që vlerësohet të përmbajë një mijë njerëz; tashmë janë gjetur eshtrat e 430 fëmijëve.

I nderuari William J. Clinton,

Në fund të pranverës, Presidenti kosovar Rugova më tregoi për takimin e tij me ju dhe për premtimin tuaj se nuk do të lejonit që të ndodhte një Bosnje e dytë. Kjo është politika e duhur. Por, koha për veprim është tani. Një Bosnje e dytë po ndodh në këtë moment të saktë. Shqiptarët e Kosovës s’mund të presin shumë më gjatë që ju ta përmbushni këtë angazhim.

E kuptoj që Millosheviqi i premtoi javën e kaluar të dërguarit amerikan Chris Hill se do të ndalonte. Sipas zakonit, ai nuk e ka bërë. Sot, lexova një raport lajmesh që citonte zyrtarë të Departamentit të Mbrojtjes duke thënë se NATO-ja do të ndërhyjë nëse ndodhin “nivele të patolerueshme të mizorive”. Zoti President, çfarë përbën "të patolerueshme"? A nuk janë trupat e 430 fëmijëve të pafajshëm të patolerueshme?

Si kryetar i Komisionit Ndërkombëtar për Personat e Zhdukur, kam qenë dëshmitar i ekshumimit të varrezave masive në Bosnje. Shumë burra, gra dhe fëmijë të pafajshëm vdiqën pa nevojë. Pa udhëheqjen tuaj dhe pa veprim të menjëhershëm, shumë më tepër do të vdesin. Nëse kjo tragjedi ndodh, historia do të rrëfejë se kjo masakër ndodhi jo sepse SHBA-së dhe NATO-s u mungonin mjetet, por sepse SHBA-së dhe NATO-s u mungoi vullneti.

Zoti President, ju nxis ta udhëhiqni NATO-n në përcjelljen te Millosheviqi të vetmin mesazh që ai e kupton – forcën. Unë jam gati t’ju mbështes në çdo mënyrë që mundem.

Atentamente,

(firma)

BOB DOLE