Το κράτος σε κίνδυνο από τους ηγέτες

Το σκάνδαλο με τη σύλληψη έξι Τούρκων πολιτών έχει αναδείξει τον κίνδυνο που διατρέχουν το κράτος αυτοί που θα έπρεπε να το ηγηθούν.

Το σκάνδαλο με τη σύλληψη έξι Τούρκων πολιτών είναι η επόμενη τραγικο-κωμωδία, όπου μια χούφτα ανεύθυνων ηγετών εισήλθαν στη χώρα, μέσω λαθραίων ενεργειών, παρέχοντας υπηρεσίες σε άλλη χώρα, για προσωπικό όφελος και κατά παράβαση δημοκρατικών νόμων και κανόνων. .

Για αυτό, όχι ένα ή δύο άτομα, αλλά ολόκληρη η άρχουσα ελίτ θα έπρεπε να λογοδοτήσει.

Πρώτα από όλα πολιτικούς λογαριασμούς, μέσω παραιτήσεων. Αλλά και ποινικά – για νομικές παραβάσεις και συνταγματικές και κρατικές ευθύνες που είχαν.

Διότι, πέρα ​​από την ντροπή που έκαναν στη χώρα με μια ενέργεια που τώρα φαίνεται ότι διέταξε ο επικεφαλής της ΚΙΑ χωρίς να ενημερώσει κανέναν από τους αρχηγούς, οι οποίοι πέρασαν όλο το βράδυ της Πέμπτης κάνοντας εκστρατεία στα ΜΜΕ και στα κοινωνικά δίκτυα για να πείσουν τους πολίτες. ότι «δεν ήξεραν τίποτα», η υπόθεση έχει αναδείξει και τις θεμελιώδεις αδυναμίες των βασικών θεσμών ασφαλείας, από την KIA μέχρι την Αστυνομία της χώρας, που, αν αληθεύουν οι δηλώσεις των Thachi, Haradinaj και Veseli, ότι δεν το έκαναν. μη γνωρίζοντας τίποτα, αποδεικνύεται ότι δούλευαν για λογαριασμό κάποιου άλλου. Και, με βάση δημοσιεύματα τουρκικών ΜΜΕ, ότι κάποιος άλλος είναι η Τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών (MIT).

Αυτό, στην πραγματικότητα, μας αναγκάζει όλους να αναρωτηθούμε: Ποιος ηγείται του κράτους του Κοσσυφοπεδίου;

Αν τότε ο πρόεδρος, ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της Συνέλευσης δεν ενημερώθηκαν για την υπόθεση που είναι ασύγκριτα πιο ευαίσθητη και βαρύτερη από τη σύλληψη ενός Σέρβου προβοκάτορα στη Μιτρόβιτσα (όπως συνέβη με τον ήδη διάσημο Μάρκο Γκιούριτς) και τώρα δικαιολογείται ότι η σύλληψη και η απέλαση των Τούρκων «είναι μια απαράδεκτη ενέργεια» και ότι «δεν έπρεπε να συμβεί», τότε είτε κάποιος άλλος από τη σκιά έχει μεγαλύτερη εξουσία στο κράτος από τους θεσμούς (ο επικεφαλής της ΚΙΑ; ), ή οι αρχηγοί κρατών δεν λένε την αλήθεια, και ενώ αρνούνται την ευθύνη για τις συλλήψεις, τις διέταξαν κρυφά οι ίδιοι.

Είτε έτσι είτε αλλιώς, είναι ξεκάθαρο ότι το κράτος κινδυνεύει.

Καταρχήν από αυτούς που το ηγούνται.

* * *

Όμως η υπόθεση της σύλληψης έξι Τούρκων πολιτών - με προσωρινή εργασία στο Κοσσυφοπέδιο και καταζητούμενος για σχεδόν δύο χρόνια στην Τουρκία με την κατηγορία ότι ήταν μέλος της οργάνωσης του Φετουλάχ Γκιουλέν, ενός Τούρκου κληρικού που είναι τώρα εξόριστος στην Αμερική, ο οποίος κατηγορείται για το πραξικόπημα που απέτυχε κατά του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν – είναι κάτι περισσότερο από ένα περιστατικό που προκλήθηκε από ανεύθυνη ηγεσία. Τραγωδία και όχι μόνο για τους έξι συλληφθέντες, οι οποίοι, όπως είναι γνωστό, τα χρόνια της παραμονής τους στο Κόσοβο δεν έχουν κάνει ούτε μία νομική παράβαση. (Τέλος, για την αξιοπιστία αυτών των αλλοδαπών πολιτών στο Κοσσυφοπέδιο, πολλοί από τους Κοσοβάρους πολιτικούς, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου Thaçi και αρκετών υπουργών της κυβέρνησης και μελών της Συνέλευσης του Κοσσυφοπεδίου, θα μπορούσαν να καταθέσουν καλύτερα - καθώς τα παιδιά εκπαιδεύτηκαν στο σχολείο του αυτά τα πρόσωπα).

Αυτή είναι μια τραγωδία για όλο το Κοσσυφοπέδιο, γιατί η υπόθεση αποδεικνύει ότι αντί για ένα δημοκρατικό κράτος, καταλήξαμε σε έναν τερατώδες συνδυασμό αστυνομικού-αυτοκρατικού κράτους και ενός αναρχικού-χαοτικού συστήματος, στο οποίο κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για τις αποτυχίες του διαδοχικά, όπου η τάξη και ο νόμος και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν κανένα νόημα αν το αποφασίσει η κορυφή της εξουσίας, ενώ η τιμωρία μπορεί να αποφευχθεί πλήρως και συνεχώς, ανεξάρτητα από το έγκλημα, αν η ευθύνη είναι αρκετά κοντά στους ισχυρούς της χώρας.

Έτσι, δυστυχώς, το Κοσσυφοπέδιο έχει μετατραπεί σε ένα μέρος όπου μπορεί κανείς να ξυπνήσει το πρωί για να πάει στη δουλειά του και να καταλήξει με χειροπέδες και να απελαθεί/εκδοθεί, χωρίς καμία θεσμική ή δημόσια εξήγηση για το έγκλημα που διέπραξε, εκτός από τις γενικευμένες υποψίες για συμμετοχή σε οργάνωση που το τουρκικό κράτος έχει χαρακτηρίσει τρομοκρατική, αλλά η οποία συνεχίζει να ασκεί κανονικά τις δραστηριότητές της στις περισσότερες χώρες του δημοκρατικού κόσμου.

Αυτό έγινε με τους έξι Τούρκους χθες. Το ίδιο μπορεί να συμβεί σε όποιον είναι «ακατάλληλος» ή «αναλώσιμος» αύριο.

Όπως έχει συμβεί πολλές φορές ήδη στο Κόσοβο.

* * *

Το τραγικοκωμικό είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης να δικαιωθεί στους πολίτες, μέχρι να δουν ξεκάθαρα ότι κανείς δεν τους εμπιστεύεται πια. Ακόμα κι αν λένε την αλήθεια.

Τα τελευταία νέα λένε ότι οι αρχηγοί αποφάσισαν να κλείσουν το σκάνδαλο με τους Τούρκους απολύοντας τον υπουργό Εσωτερικών και τον επικεφαλής της ΚΙΑ.

Δύο «αποδιοπομπαίοι τράγοι».

Μέχρι το επόμενο σκάνδαλο...

* * *

Είναι πραγματικά περίεργο.

Φανταστείτε, για παράδειγμα, αυτούς τους ίδιους ανθρώπους που τώρα κυβερνούν τη χώρα, αν, ας πούμε, στις δεκαετίες του '80 και του '90 του περασμένου αιώνα, η Ελβετία συμπεριφερόταν όπως συμπεριφέρθηκε σήμερα το Κοσσυφοπέδιο, πού θα ήταν: στην Πρίστινα κυβερνώντας ή σε κάποια από τις φυλακές της Σερβίας; Ή ξεχάσατε ότι υπήρχαν ποτέ;

Το Κοσσυφοπέδιο, πριν από όλα τα άλλα κράτη, θα πρέπει να προσφέρει καταφύγιο σε ανθρώπους που κινδυνεύουν από αυταρχικές δικτατορίες, οι οποίες αγνοούν τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Φυσικά, η Τουρκία σήμερα μπορεί να μην είναι ίδια με τη Σερβία της δεκαετίας του 90, και η σύγκρουση μεταξύ του Ερντογάν και του πρώην συμμάχου του Γκιουλέν είναι μια σύγκρουση που το Κοσσυφοπέδιο δεν μπορεί ούτε να επιλύσει ούτε να κρίνει.

Και δεν χρειάζεται καν. Το Κοσσυφοπέδιο μπόρεσε να διατηρήσει την ίδια πολιτική θέση με μεγάλο αριθμό Τούρκων διανοουμένων, οι οποίοι δεν βρίσκονται στο πλευρό κανενός από τους δύο πόλους στη σύγκρουση Ερντογάν-Γιουλέν.

Αλλά, πέρα ​​από αυτό, το Κοσσυφοπέδιο πρέπει να προστατεύσει τους νόμους και την τάξη του, η οποία, τουλάχιστον στα χαρτιά, είναι δημοκρατική, και η οποία εγγυάται δίκαιη δίκη σε κάθε Κοσοβάρο πολίτη και αλλοδαπό και τους θεωρεί αθώους έως ότου αποδειχθεί ένοχος. Και του δίνει τη νομική ευκαιρία να αμφισβητήσει κάθε κατηγορία και ετυμηγορία πριν τιμωρηθεί.

Στην περίπτωση των Τούρκων αυτές οι αρχές έχουν παραβιαστεί.

Το Κοσσυφοπέδιο δεν έπρεπε να γίνει έτσι.

Το Κοσσυφοπέδιο δεν έπρεπε να γίνει έτσι.

Δεν έπρεπε να τους επιτρέψουμε να το κάνουν αυτό στο Κοσσυφοπέδιο.

[προστασία μέσω email]