-
Από:
Flaka Surroi
- 21 Μάρτιος 2026 08: 00
- Μοιράστε σε:
Το επίπεδο πολιτικής ανευθυνότητας και η εστίαση όλης της προσοχής στην εξουσία αποσπούν αυτόματα την προσοχή από όλα τα άλλα πράγματα που συμβαίνουν τριγύρω. Αποσπούν την προσοχή από τα κρατικά συστήματα που θα έπρεπε να φροντίζουν για την ανάπτυξη της κοινωνίας και να τη διατηρούν υγιή. Αυτό θα έπρεπε να αποτρέπει τη δημιουργία κενών που μπορούν εύκολα να καλυφθούν από άλλους και που δεν έχουν καμία σχέση με το κράτος.
Παρασκευή. Σαν να ήταν Κυριακή. Καμία κίνηση σε καμία γωνιά του κέντρου. Η ευκαιρία του χρόνου, πιθανώς, να βγείτε με το αυτοκίνητο και να κάνετε τη δουλειά σας το συντομότερο δυνατό, αν μπορείτε. Δύσκολα θα βρείτε κάτι ανοιχτό πουθενά. Γιατί ακόμα κι αν κάτι ήταν ανοιχτό, δύσκολα θα μπαινόβγαιναν πελάτες. Σαν να ήταν οι μέρες της πανδημίας, που μας απαγόρευαν να βγούμε έξω.
Είναι μια θρησκευτική εορτή – μία από τις έξι από τις έντεκα που αναγνωρίζονται από τον Νόμο περί Επίσημων Αργιών ενός κοσμικού κράτους. Και χρόνο με το χρόνο, αυτό που αναδεικνύεται είναι η συνεχώς αυξανόμενη επιρροή της θρησκείας στην κοινωνία. Χωρίς αμφιβολία, η θρησκεία ή όχι, η πίστη ή όχι, είναι προσωπικές επιλογές κάθε ατόμου. Και έτσι πρέπει να είναι. Και έτσι πρέπει να παραμείνει.
Το πώς θα εξελιχθεί αυτό το έργο τα επόμενα χρόνια θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την εκτελεστική εξουσία που θα ηγηθεί αυτής της χώρας. Πόσο ανεκτική θα είναι η αλλαγή του ωραρίου διδασκαλίας για να φιλοξενήσει τα παιδιά που νηστεύουν ή η άμεση και συλλογική «αηδία» του διδακτικού προσωπικού, ακριβώς τη νύχτα του Ιντ, να αποβάλλει τα παιδιά από το σχολείο έστω και μία ώρα νωρίτερα. Ή ακόμα και οι οδηγίες εντός των θεσμών που επιτρέπουν στους δημόσιους υπαλλήλους, ή μάλλον στους δημόσιους υπαλλήλους, να μην επιστρέφουν από το διάλειμμα για μεσημεριανό τους γεύμα, την ημέρα πριν από την επίσημη αργία. Ή ακόμα και η κατεδάφιση των σχολικών κτιρίων και η αντικατάστασή τους με θρησκευτικούς ναούς...
Πολλά θα εξαρτηθούν από το πόση προσοχή θα δώσουν σε ένα υποβαθμισμένο εκπαιδευτικό σύστημα, ακόμη και σε συνθήκες όπου οι μαθητές που περνούν από αυτό το σύστημα είναι όλο και λιγότεροι. Ή αν ίσως θα συνεχίσουν με την ιδέα κάθε στελέχους που ηγήθηκε αυτής της χώρας από την απελευθέρωση - ότι η κακή εκπαίδευση διευκολύνει τον έλεγχο των μαζών. Αντί να ενισχύουν την εκπαίδευση ως μέσο για να προσεγγίσουν περαιτέρω και με μεγαλύτερη ποιότητα.
Πολλά θα εξαρτηθούν από τον προσανατολισμό που θα δοθεί στην κοινωνία και την επιρροή της στον καθορισμό της φύσης του κράτους που θέλουμε να έχουμε – θα παραμείνουμε μια κοσμική δημοκρατία με όλα τα ελαττώματα που έχουν εκδηλωθεί εν τω μεταξύ ή θα ακολουθήσουμε μια άλλη κατεύθυνση. Όποια και αν είναι η επιλογή, ας γίνει, κατά προτίμηση, χωρίς βίαιες «επαναστάσεις».
επίσης Η Δημοκρατία σε Ελεύθερη Πτώση
* * *
Εάν ο νέος πρόεδρος του κράτους πρόκειται να εκλεγεί σύμφωνα με τα οριζόμενα στο Σύνταγμα, οι εκλογές πρέπει να διεξαχθούν 30 ημέρες πριν από τη λήξη της θητείας, δηλαδή στις 5 Απριλίου. Είναι πλέον προφανές ότι το VV τηρεί τη συμφωνία με τη Λίστα Guxo και θα προτείνει την Vjosa Osmani ως υποψήφια. Για να εκλεγεί κάποιος, πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 80 βουλευτές στην αίθουσα και να υπάρχουν 80 ψηφοδέλτια στην κάλπη.
Το κλειδί είναι με το LDK - η συμμετοχή των 15 βουλευτών του στη σύνοδο και η ψήφος, ακόμη και αν είναι αποχή ή κατά, θα πρέπει να είναι αρκετή, επιπλέον των 9 ψήφων των μη σερβικών μειονοτήτων. Θα εξασφαλίζονταν 82 ψήφοι, επαρκείς για την επίτευξη απαρτίας.
Το LDK δεν έχει ακόμη συναντηθεί ξανά με τη Vjosa Osmani για να αποφασίσει τελικά πώς θα ενεργήσει, αλλά ήδη τώρα, η διεθνής πίεση, όσο διακριτική κι αν ακούγεται, δείχνει ότι η προτεραιότητα πάνω από όλες τις προτεραιότητες για το Κοσσυφοπέδιο είναι η εκλογή όλων των θεσμικών φορέων και η παύση των διαδοχικών πολιτικών κρίσεων.
Η εκλογή του Οσμάν ή οποιουδήποτε άλλου που θα μπορούσε να εξασφαλίσει τις απαραίτητες ψήφους για να προχωρήσει στις εκλογές θα ολοκλήρωνε έναν κύκλο σημαντικών πολιτικών ατυχημάτων που έχουμε βιώσει από την απελευθέρωση.
Το έγραψα αυτό πριν από πέντε χρόνια στο τεύχος της 26ης Μαρτίου 2021. Ήταν μια περιγραφή της κατάστασης που δημιουργήθηκε πριν από τις πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στις 14 Φεβρουαρίου 2021, όπου το VV είχε 58 βουλευτές, το PDK 19, το LDK 15 και το AAK 8. Μεταξύ των μειονοτήτων, το LS είχε 10 και άλλοι 10 κατανεμήθηκαν μεταξύ άλλων κοινοτήτων.
Γνωρίζουμε ήδη την ιστορία – ο Osmani εξελέγη, κυρίως χάρη στους βουλευτές του LDK που εξασφάλισαν την απαραίτητη απαρτία. Πέντε χρόνια αργότερα, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Δεν υπάρχει συμφωνία Kurti-Osmani, ενώ ο αριθμός των εδρών έχει αλλάξει ελάχιστα: το VV έχει 57 βουλευτές, το PDK 22, το LDK 15 και το AAK 6. Μεταξύ των μειονοτήτων, το LS έχει 9 και 11 κατανέμονται μεταξύ άλλων κοινοτήτων και του κόμματος του Rashiq. Ας υπενθυμίσουμε ότι ακόμη και το 2021, ο νικητής των εκλογών κατείχε και τις τρεις υψηλότερες κρατικές θέσεις.
Αλλά, αυτή τη φορά, η διαφορετική ερμηνεία των δύο διατάξεων οδήγησε το ζήτημα στο Συνταγματικό Δικαστήριο και η περαιτέρω διαδικασία να εξαρτηθεί από το τελευταίο.
Εάν το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφασίσει ότι το διάταγμα του Οσμάν είναι αντισυνταγματικό και ότι η διαδικασία εντός της 30ήμερης προθεσμίας έχει κινηθεί αλλά δεν έχει ολοκληρωθεί, η υπόθεση θα περάσει και πάλι στην αντιπολίτευση και στην απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου που υποχρεώνει τους βουλευτές να διαπιστώνουν απαρτία και να ψηφίζουν ή να απέχουν.
Αυτό, φυσικά, εάν το Σύνταγμα δεν προβλέπει κύρωση για το «τι θα συμβεί εάν οι βουλευτές δεν συμμετάσχουν στην ψηφοφορία» και εάν τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι αποφασισμένα να διεξαγάγουν νέες βουλευτικές εκλογές εντός σχετικά σύντομου χρονικού διαστήματος.
Και, για άλλη μια φορά, πού θα αποδεικνυόταν ότι η διακηρυγμένη αγάπη των πολιτικών για το Κοσσυφοπέδιο δεν είναι απλώς διακηρυγμένη, αλλά πραγματική.
Επειδή ο μεγαλύτερος χαμένος της παρατεταμένης πολιτικής κρίσης είναι ο λαός του Κοσσυφοπεδίου, ο οποίος με κάποιο τρόπο καταφέρνει να επιβιώσει από τη βαθιά οικονομική κρίση που είναι άμεση συνέπεια της πολιτικής.
επίσης Αυτοί είναι που είναι
* * *
Η έναρξη του έργου αυτής της κυβέρνησης αποτελεί, στην πραγματικότητα, μια νέα αρχή στην εφαρμογή ενός πνεύματος και μιας ιδέας που παρουσιάστηκε ως όμορφη και ελπιδοφόρα το 2020, όταν ψηφίστηκε η κυβέρνηση συνασπισμού VV-LDK. Αποδείχθηκε μια ψευδαίσθηση και τελικά μια μεγάλη απογοήτευση για τους Κοσοβάρους που είχαν κουραστεί από δύο δεκαετίες κακοδιακυβέρνησης. Τα όνειρα διαλύθηκαν τη χειρότερη δυνατή στιγμή, εν μέσω πανδημίας, και τα πράγματα μόνο χειροτέρεψαν.
Έτσι, τώρα το διακηρυγμένο πνεύμα αλλαγής αναγεννάται στην πραγματικότητα. Και να ξεκινήσουν από την αρχή υπό διαφορετικές συνθήκες - δεν υπάρχει συνασπισμός μεταξύ κομμάτων που δεν εμπιστεύονταν το ένα το άλλο. Υπάρχει ένα κόμμα και μια λίστα που μιλούν την ίδια γλώσσα σχετικά με τους στόχους που θέλουν να επιτύχουν. Δεν γνωρίζω αν θα υπάρξει συμφωνία σχετικά με τις μεθόδους που θα επιλεγούν για την εφαρμογή αυτών των ιδεών. Αυτό θα είναι ένα ζήτημα που θα παρακολουθείται στενά μαζί με τις επιπτώσεις που θα έχει.
Η εμφάνιση του Κούρτι ενώπιον των βουλευτών ήταν μια διακήρυξη στόχων που θα επιτύγχαναν πολλά πράγματα που, αν αναλυθούν λεπτομερέστερα, θα ήταν δύσκολο να επιτευχθούν, ακόμη και για μια κυβερνητική εντολή. Αυτό που έλειπε, όπως έλειπε από κάθε κυβέρνηση όταν ανέλαβε την εξουσία, ήταν ένα λεπτομερές πρόγραμμα διακυβέρνησης που θα έπρεπε να είχε προβλέψει μετρήσιμα αποτελέσματα και δείκτες. Δόθηκε η υπόσχεση ότι το πρόγραμμα θα αναπτυχθεί, αλλά δεν ειπώθηκε πότε θα παρουσιαστεί στο κοινό. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: όσο περισσότερες καθυστερήσεις υπάρχουν στην παρουσίαση αυτού του προγράμματος, τόσο χειρότερα θα είναι τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να προχωρήσουν τα πράγματα.
Αυτό γράφτηκε επίσης πριν από πέντε χρόνια. Την τελευταία περίοδο, δεν υπάρχει απολύτως καμία διαφορά – εξελέγη κυβέρνηση, χωρίς κυβερνητικό πρόγραμμα. Δόθηκε η υπόσχεση ότι θα αναπτυχθεί – σχεδόν πέντε χρόνια στην εξουσία δεν ήταν αρκετά για αυτό.
Η αναφορά σε αυτό χρησιμεύει επίσης για να αποδείξει ότι το «διακηρυγμένο πνεύμα αλλαγής» δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα όραμα και ότι δεν υπήρχε συμφωνία σχετικά με τις μεθόδους που επιλέχθηκαν για την εφαρμογή των ιδεών, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό παρέμειναν στα χαρτιά (με ελάχιστες εξαιρέσεις).
Όλα κατέληξαν στις προσωπικές φιλοδοξίες και των δύο ηγετών: ο ένας να διατηρήσει την εκτελεστική εξουσία ακόμη και βάσει νομικών ερμηνειών από έναν οικονομολόγο, και ο άλλος να διατηρήσει τη θέση του προέδρου πάση θυσία, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής παραβίασης του Συντάγματος αναλαμβάνοντας διακριτικά δικαιώματα που δεν προβλέπονται από την ανώτατη νομική πράξη.
Τα τελευταία πέντε χρόνια, δεν έχουν υπάρξει πολλές θετικές αλλαγές - τουλάχιστον έτσι το βλέπουν οι άνθρωποι που περπατούν στον κόσμο και δεν κολακεύονται ότι «όλα πάνε καλά». Επιπλέον, η περασμένη χρονιά ήταν από τις πιο δύσκολες για τους ίδιους τους πολίτες: όσοι είχαν την εξουσία λήψης αποφάσεων δεν είχαν κανέναν τρόπο να νιώσουν την κρίση, επειδή βασίζονταν στον προϋπολογισμό, τον οποίο οι ίδιοι καθόριζαν πώς έπρεπε να δαπανηθεί, ενώ άλλοι εργάζονταν για να γεμίσουν τα ταμεία τους.
* * *
Το επίπεδο πολιτικής ανευθυνότητας και η εστίαση όλης της προσοχής στην εξουσία αποσπούν αυτόματα την προσοχή από όλα τα άλλα πράγματα που συμβαίνουν τριγύρω. Αποσπούν την προσοχή από τα κρατικά συστήματα που θα έπρεπε να φροντίζουν για την ανάπτυξη της κοινωνίας και να τη διατηρούν υγιή. Αυτό θα έπρεπε να αποτρέπει τη δημιουργία κενών που μπορούν εύκολα να καλυφθούν από άλλους και που δεν έχουν καμία σχέση με το κράτος.
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να ζεις σε μια ψευδαίσθηση, επειδή το ξύπνημα και η επιστροφή στην πραγματικότητα μπορεί να είναι πολύ σοκαριστικά και να έχουν σοβαρές επιπτώσεις που χρειάζονται πολύ χρόνο για να επουλωθούν, αν τελικά επουλωθούν ποτέ.
επίσης μπαγιάτικοςΔεν χρειαζόμαστε νέες εκλογές, επειδή δεν θα φέρουν καμία ουσιαστική αλλαγή - ο αριθμός των αντιπροσώπων στη Βουλή μπορεί να αλλάξει, αλλά η ουσία του προβλήματος δεν θα αλλάξει, που είναι οι πολιτικοί που αυτή τη στιγμή διευθύνουν το πολιτικό τσίρκο στο Κοσσυφοπέδιο. Αυτοί, όπως έχουμε πει πολλές φορές, δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους.