Κράτησα τα δάκρυά μου

Χθες το βράδυ ήταν η τελευταία μου εκπομπή «Ρουβίκωνας» στο Kohavision.

Ζητώ συγγνώμη που δεν πρόλαβα να κάνω τον χαιρετισμό, όπως ίσως θα απαιτούσε το έθιμο, στο τέλος της παράστασης. Απλώς φοβόμουν ότι η φωνή μου θα με πρόδιδε, ότι δεν θα μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυα. Ότι υπήρξαν τόσες πολλές αξέχαστες, ανεπανάληπτες, μερικές φορές ακόμη και απίστευτες στιγμές στο ταξίδι μου μαζί με τον Όμιλο KOHA σε αυτά τα 22 χρόνια, όταν τα δάκρυα, που είχαν αρχίσει να σκάνε, συγκρατήθηκα. Υπήρχαν στιγμές για δάκρυα χαράς και δάκρυα απογοήτευσης.

Συγκρατήθηκα δάκρυα, δάκρυα χαράς, όταν την τελευταία χιλιετία, στις 27 Οκτωβρίου 1998, το πόδι μου για πρώτη φορά πάτησε το πόδι μου στη σύνταξη του «Koha Ditore», αφού με είχαν προσκαλέσει να πάω πρώτα ως δημοσιογράφος-οικο τρεις μήνες. Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Πριν από τέσσερα χρόνια, ως 16χρονος, η εβδομαδιαία ΚΟΧΑ είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο που είχα στείλει με φαξ στη σύνταξη, ως εντελώς ανώνυμο. Όταν ήμουν στα είκοσί μου, όταν ο κόσμος πάλευε παντού, ήμουν εκεί. Ενας από αυτούς. Μαζί με τα είδωλά μου.

Τα γεγονότα του πολέμου ήταν για δάκρυα, αλλά έμειναν μέσα. Ήμασταν συγκρατημένοι ακόμα και όταν μάθαμε ότι οι Σέρβοι στρατιωτικοί σκότωσαν τον Μπάτσα Ρέτζα μας, τη νύχτα των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, όταν γκρέμισαν την αίθουσα σύνταξης. Απείχα ακόμη και όταν βγήκε η είδηση ​​ότι ο Βετόνι είχε σκοτωθεί. Απείχα ακόμα και όταν πήγα στο Τέτοβο στις 2 Μαΐου και συνεχίσαμε να δημοσιεύουμε τον «Κόχα» στην εξορία. Απέφυγα ακόμα και όταν επέστρεψα μετά τον πόλεμο στο Κοσσυφοπέδιο και κατά τη διάρκεια της ημέρας έλεγα για τα θύματα του πολέμου και το βράδυ επέστρεψα για να δω το σπίτι μου να καίγεται. Συγκρατήθηκα ακόμα και όταν επιστρέψαμε στην ανακαινισμένη αίθουσα σύνταξης. ακόμη και όταν έγραφα για τον θάνατο του Προέδρου Ρουγκόβα. ακόμη και όταν έγραφα για πρώτη φορά από την έναρξη των συνομιλιών για το καθεστώς στη Βιέννη, μετά από το Συμβούλιο Ασφαλείας στη Νέα Υόρκη. Απείχα ακόμη και όταν ο Αχτισάαρι μου είπε στην κάμερα ότι θα πρότεινε την Ανεξαρτησία. και απέφυγα ακόμη και την ημέρα που σκηνοθετούσα το ειδικό πρόγραμμα της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας από το στούντιο. Δεν έβαλα καν δάκρυα όταν το ICJ είπε ότι η Ανεξαρτησία είναι εντάξει και με όλους αυτούς που είχα στο στούντιο σηκωθήκαμε όρθιοι και χειροκροτήσαμε. Συγκρατήθηκα ακόμα κι όταν έλεγα ότι γίναμε στρατός...

22 χρόνια! 22 χρόνια που δεν μπορούσαν να αντικατασταθούν από καμία άλλη περίοδο, καμία άλλη εμπειρία, καμία άλλη ζωή. Σαν να ήταν 122!

Περιτριγυρισμένοι από φίλους και συνεργάτες, τους οποίους εμπιστεύεστε και εμπιστεύεστε!

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τύχη στη ζωή από το να δουλεύεις τη δουλειά που αγαπάς, μαζί με καλούς, επαγγελματίες και αφοσιωμένους ανθρώπους.

Υπάρχουν επίσης πολλοί από αυτούς που έχω αποδεχτεί ο ίδιος στη δουλειά, στο "Kohë Ditore" και στο KTV, που σήμερα είναι από τους πιο φωνητικούς δημοσιογράφους και για τους οποίους είμαι περήφανος.

Αλλά, πάνω απ' όλα, δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή από το να αξίζει κανείς την εμπιστοσύνη της Flaka και του Veton, αδελφής και αδερφής, χωρίς τους οποίους -το λέω με απόλυτη πεποίθηση- η ιστορία του Κοσσυφοπεδίου θα ήταν εντελώς διαφορετική, πιο ζοφερή.

Στα 21 μου μου εμπιστεύτηκαν την επιμέλεια του πολιτισμού και στα 23 μου με έκαναν υπεύθυνο αρχισυντάκτη της καλύτερης αλβανικής εφημερίδας. Ως 26χρονος μου εμπιστεύτηκαν το γραφείο ενημέρωσης της τηλεόρασης και για 16 χρόνια prime-time για τον «Ρουβίκωνα».

επίσης Arberi 22 Σεπτεμβρίου 2026 Το Kohavision παραμένει το κανάλι όπου οι ειδήσεις είναι πάντα αληθινές.

Πίστευαν επίσης ότι οι συνεντεύξεις και οι στήλες μου άξιζαν να δημοσιευτούν και σήμερα συνοψίζονται σε τέσσερα ογκώδη βιβλία.

Ο Βετόνι και η Φλάκα με έκαναν να αποκαλώ πάντα το KOHEN σπίτι μου, όπως έκαναν για εκατοντάδες συναδέλφους μου εκεί.

Οπωσδήποτε, τίποτα από αυτά που έχω κάνει εδώ και 22 χρόνια στο KOHE δεν θα ήταν δυνατό χωρίς την υποστήριξη, τη συνεργασία και την αφοσίωση των συναδέλφων μου στο KOHE, τους οποίους αν αναφέρω ονομαστικά, θα ήταν ένας μακρύς κατάλογος, πολύ ψηλός.

Τιμημένος και ευγνώμων - για TIME φορές. Για πάντα!

επίσης Arberi 22 Σεπτεμβρίου 2025 25 χρόνια με το KTV, οι προκλήσεις και το ταξίδι της Mimoza Koprani-Muçaj

δικος σου,

Tiki